گودال‌های برخوردی؛ جان‌پناه میکروب‌ها

دانشمندان در یکی از گودال‌های برخوردی زمین، واقع در قاره آمریکا، میکروارگانیسم‌هایی را یافته‌اند؛ این در حالی است که این برخورد حدود 35 میلیون سال قبل رخ داده بود.

دانشمندان معتقدند که این میکروارگانیسم‌ها به نوعی نشانه هستند و به ما می‌فهمانند که زیر گودال‌های برخوردی، میکروب‌ها می‌توانند زنده بمانند و به حیات خود ادامه دهند.

گودال‌های برخوردی کیهانی، در واقع برای میکروب‌ها به عنوان یک جان‌پناه عمل می‌کند و از آنها در برابر عوامل آب و هوایی و محیطی، مثل تغییر فصل‌ها، گرمایش جهانی یا اعصار یخبندان محافظت می‌کند.

محققان معتقدند​ برای جستجوی حیات در سیاره همسایه، مریخ هم باید کار خود را از گودال‌های برخوردی آغاز کند. با حفر کردن محل گودال‌ها و نمونه‌برداری از آنها می‌توان به وجود یا نبود میکروب‌ها در مریخ پی برد.

محققان دانشگاه ادینبرگ، گودال برخوردی 35 میلیون ساله قاره آمریکا را که در منطقه چساپیکه واقع شده است، حدود دو کیلومتر حفر کردند. آنها پس از بررسی نمونه خاک عمق دو کیلومتری گودال، به توده‌های میکروب رسیدند که به طور نامنظم میان خاک و سنگ‌ها پخش شده بودند. این یعنی حیات می‌تواند حتی تا 35 میلیون سال بعد از برخورد هم به صورت میکروبی فعال بماند.

گرمایی که یک شهاب سنگ هنگام برخورد با سطح سیارات تولید می‌کند، بسیار زیاد است و همه چیز را در سطح برخورد از بین می‌برد، اما شکاف‌هایی که به واسطه برخورد در سنگ‌ها و صخره‌ها ایجاد می‌شوند، مکان‌های مناسبی برای رشد و تولیدمثل میکروب‌ها خواهد بود زیرا آب و مواد معدنی به آرامی در آنها جمع شده و میکروارگانیسم‌ها را تغذیه می‌کنند.

برخی از گونه‌های میکروبی، با جذب فلزاتی مانند آهن از سنگ‌ها به حیات خود ادامه می‌دهند.