رودخانه از دستان اصفهانی‌ها جاریست

 در مسجد جامع اصفهان، مقبره علامین مجلسی هست یعنی علامه محمدتقی مجلسی و علامه محمدباقر مجلسی. مقبره این دو فقیه بزرگ شیعه، زیارتگاه و مقبره‌ای برای مردم اصفهان و دوستداران ایشان است. آنقدر مردم به علامین مجلسی اعتقاد دارند که حتی برایشان نذر می‌کنند و شفا می‌گیرند. اگر کسی به اصفهان آمد و خواست زیارتی بکند، حتما در مسجد جامع به دیدن مقبره علامین مجلسی برود.

تخته فولاد اصفهان که پس از نجف، جایگاه معنوی خاصی برای آن قائل می‌شوند، زیرا علاوه بر این که چند پیامبر در آن دفن شده‌اند،‌ یکی دیگر از دیدنی‌های این شهر است. من می‌خواهم چند نشانی در تخت فولاد برایتان بگویم. یکی از آنها مقبره حاجیه خانم امین است. شما می‌دانستید که حاجیه خانم امین، از زنان مجتهد بوده‌اند؟ این یکی از افتخارات ما اصفهانی‌هاست. این بانوی عالم، تأثیر زیادی در آگاهی‌بخشی و ارتقای سطح معنوی و دینی بویژه برای خانم‌ها داشته است. معمولا بعدازظهرها مزار بانو امین شلوغ می‌شود و مردم به احترامشان می‌آیند.‌نشانه دیگر در تخت فولاد مقبره جهانگیرخان قشقایی، از فقها و عرفای بنام اصفهان است. ایشان استاد بسیاری از شخصیت‌های بزرگ علمی و دینی کشور بوده‌اند. مقبره آسیدابوالحسن اصفهانی هم یکی دیگر از مکان‌های مذهبی دیدنی در اصفهان است.‌گردشگری الزاما دیدن پل خواجو و سی‌ و سه پل نیست. بلکه می‌توان صنعت گردشگری را با ابعاد علمی، فرهنگی و دینی پیوند زد. ما کمتر به رویکرد مذهبی در گردشگری روی آورده‌ایم و همواره به سراغ جنبه‌های تفریحی گردشگری رفته‌ایم.

یکی از محله‌های قدیمی اصفهان، سبزه میدان است که پس از انقلاب به دلیل حرکت‌های انقلابی مردم، به میدان قیام شهرت یافت و اکنون به میدان امام علی(ع)‌ معروف است. مدتی است که دوستان در حال اجرای طرح سلجوقیان در این محل هستند. اینجا یکی از میادین بزرگ ایران است. وقتی این طرح تمام شود و شما در میدان آن بایستید، در اطرافتان مسجد جامع اصفهان، مسجد امام علی(ع)‌ و مناره‌هایش و بعد تمام ابنیه تاریخی مهمی را که در این منطقه هست، می‌بینید. مسجد امام علی(ع)‌ یکی از پایگاه‌های فعال فرهنگی در زمان قبل از انقلاب بوده است؛ پایگاه شخصیت‌های معروفی مانند شهید بهشتی، شهید آیت، شهید علی اکبر اژه‌ای و استاد پرورش.

یکی از پایگاه‌های مشروطه شهر اصفهان بوده است. در خیابان نشاط اصفهان، خانه‌ای هست به نام خانه مشروطه که محل رفت و آمد این گروه بوده است. این پایگاه، جایگاه فرهنگی، مذهبی و انقلابی در جامعه ما دارد. آشنایی با سوابق این پایگاه می‌تواند ما را به عظمت انقلاب اسلامی برساند. به ما نشان دهد که برای انقلاب اسلامی چه کسانی، چه مجاهدت‌ها و چه جانفشانی‌ها کرده‌اند. انقلابی که ما امروز آسوده بر سفره آن نشسته‌ایم. این انصاف نیست که ما بدبینانه به انقلاب اسلامی نگاه کنیم.

از یک منظر دیگر هم می‌توانید به اصفهان نگاه کنید. در طول تاریخ، اصفهان تاکنون چند بار پایتخت ایران شده است. آخرین بار‌ در دوران صفویه بود که اصفهان را به 3 دلیل پایتخت ایران کردند. اول: موقعیت استراتژیک دسترسی به کل کشور دوم: در اصفهان زلزله نمی‌آید، زیرا سلمان فارسی از صحابه پیامبر در صدر اسلام که از منطقه جی اصفهان بوده، مورد دعا قرار می‌گیرد تا در شهرش زلزله نیاید. سوم: زنده‌رود که البته امروز باید نام آن را مرده‌رود گذاشت. در میان این 3 گزینه، وجود زاینده‌رود از مابقی مهم‌تر است، زیرا اگرچه اصفهان در یک منطقه کویری قراردارد، اما به واسطه وجود زاینده‌رود توانسته تا این حد رشد کند. ولی امروز به واسطه حسن مدیریت ما با این وضعیت روبه‌‌رو شده است.‌اگر به اصفهان آمدید، حتما از غذاهای سنتی آن که شهرت جهانی هم دارد، بخورید. یکی از غذاهای سنتی ما بریانی است که درست کردنش هم تشریفات خاصی دارد. به سراغ بریانی‌های قدیمی بروید که با گوشت خالص گوسفند و با صبر و حوصله عمل می‌آورند. اگر بریانی خوب بخورید، حسابی شیفته این غذا می‌شوید. غذای دیگر، خورشت ماست است که طعم تقریبا شیرینی دارد و ترکیبی از گوشت گردن گوسفند و ماست و زعفران است. آبگوشت اصفهان، گوشت و عدس، ماشاقمری، یخمه‌ترش (خورشت بِه با طعم ملس) هم از دیگر غذاهای معروف اصفهان است.‌برای اقامت هم می‌توانید به محله ابن سینا بروید که اخیرا مشغول مرمت بافت فرسوده آن هستند. هتل ابن سینا هم بافت کاملا سنتی دارد. به گونه‌ای که وقتی مشغول استراحت در اتاق‌ها هستید، آثار هنری را می‌توانید ببینید.‌نکته آخر هم این که، شما شهرت اصفهانی‌ها به خسیس بودن را زیاد جدی نگیرد. اصفهانی‌ها افراد مقتصد و حسابگری هستند. آنها معتقدند کاسه جایی رود که قدح باز آید. اصفهانی‌ها جایی خرج می‌کنند که توجیه باشند.