نرسیده به نوروز، برای ماهی قرمزها

ماجرای مرگ ماهی‌ها را دو سه روز پیش یکی از مخاطبان روزنامه‌مان هم برایمان در نامه‌ای نوشته بود و خواسته بود به بقیه خوانندگان روزنامه درباره راه‌هایی برای زنده‌ نگه داشتن ماهی قرمزها توضیح بدهیم. ما هم به همین‌ خاطر برخی اصول نگهداری از ماهی قرمزها را در این یادداشت برای شما یادآوری می‌کنیم.

نخستین نکته این است که ماهی هایتان را از مراکز عرضه بهداشتی ماهی قرمز خریداری کنید. ماهی‌هایی که تلوتلو می‌خورند، ماهی‌هایی که حوصله ندارند و پولک‌هایشان ریخته است، ماهی‌هایی که زخم خورده‌اند، ماهی‌هایی که یک‌وری شده‌اند یا روی آب دراز به دراز افتاده‌اند، ماهی‌هایی که باد کرده‌اند، ماهی‌هایی که باله‌هایشان کج‌وکوله شده است تا نوروز هم شاید دوام نیاورند و نگهداریشان در ظرف مشترک با ماهی‌های سالم باعث می‌شود آنها هم بیمار شوند. این را هم یادتان باشد که ماهی‌های کوچک از ماهی‌های بزرگ سالم‌تر و جوان‌تر هستند.باید هفته‌ای یکی دو بار آب ماهی‌ها را عوض کنید و البته مراقب باشید دست‌تان با آب داخل تنگ یا ماهی‌ها برخورد نکند و اگر ناخواسته با آنها تماس داشتید، آن‌وقت مجبورید دست‌تان را ضدعفونی کنید و با آب و صابون بشویید. یکی از نشانه‌های کمبود اکسیژن در آب ماهی‌ها این است که آنها به سطح آب می‌آیند، در این شرایط باید فورا آبشان را عوض کنید. ماهی‌ها، مکان‌هایی که تغییرات دمایی زیاد داشته باشند را دوست ندارند، پس تنگ‌شان را در آشپزخانه یا کنار شومینه نگذارید و همچنین یادتان باشد که آنها هم مثل آنها جاندار دیگری نیاز به تغذیه دارند! پس این که 13 روز بدون غذا به امان خدا رهایشان کنید و بعد انتظار داشته باشید زنده بمانند و جست و خیز هم بکنند، انتظار زیادی است!

غذای ماهی‌ها را باید از فروشگاه‌های ویژه فروش حیوانات بخرید و اگر چنین فروشگاه‌هایی پیدا نکردید، دست‌کم از خرده‌های نان یا شیرینی به مقدار بسیار کم داخل آب تنگ‌شان بریزید. گوش به زنگ باشید تا بفهمید شهرداری چه وقت مکان‌های ویژه آزادسازی ماهی‌ها را در اخبار اعلام می‌کند و به هیچ وجه آن‌ها را داخل آب رودخانه‌ها نیندازید چون علاوه بر این‌که جریان تند رودخانه باعث مرگ ماهی‌ها می‌شود، ممکن است آنها به بیماری‌هایی آلوده باشند که با رها شدن در آب رودخانه، به انسان‌ها و حیوانات دیگر منتقلش کنند.