ژرار پیکه: فرگوسن در حکم پدر است، گواردیولا برادر

برایم بسیار مایه مسرت و افتخار است که در جمع تیمی از بهترین‌های دنیا قرار گرفتم. البته خوشحالی‌ام بیشتر به این خاطر بود که بازیکنانی به این تیم راه یافتند که فوتبالی نزدیک به هم دارند.

اگر بخواهم خیلی ساده و راحت جواب بدهم باید بگویم پپ گواردیولا.

او از وقتی هدایت بارسا را به عهده گرفت، با سبک خاص خودش، ما را وادار به ارائه فوتبالی کرد که چشم‌نواز بوده و از نظر کیفیت در بالاترین نقطه ممکن است. او چنان انگیزه‌ای در ما ایجاد کرد که فهمیدیم قادریم چنین فوتبالی ارائه کنیم. در همین سال گذشته دیدید به هر افتخار تیمی ممکن، رسیدیم. باور کنید وقتی به یاد این همه افتخار می‌افتم، تمام وجودم از حس افتخار و رضایت لبریز می‌شود. بویژه در تیمی عضویت دارم که حکم خانه‌ام را دارد. من در بارسا رشد کرده و پا گرفتم.

از یک طرف او از زاویه‌ای به فوتبال نگاه می‌کند که مربیان دیگر مثل او نیستند. ما در جهان فوتبال به قدر کافی مربیانی داریم که به بازیکن بگویند در جناح چپ بازی کند یا جناح راست. اما پپ یک به یک دلایل این کار را توضیح می‌دهد. بر این اساس وقتی به عنوان بازیکن به زمین می‌روید، همه چیز در ذهنتان روشن است و خوب می‌دانید در زمین چکار باید بکنید.

آن‌وقت بدون این که خود متوجه شوید، خواهید دید روزبه‌روز چقدر به سطح آگاهی‌هایتان اضافه می‌شود. این به شما کمک می‌کند در زمین تصمیمات درست اتخاذ کنید. بعلاوه او به ما انگیزه می‌بخشد و این کار را به بهترین شکل ممکن انجام می‌دهد. پپ بسیار خوب بلد است در تیمش ایجاد انگیزه کرده و شور و شوق ایجاد کند. به این ترتیب همیشه از بالاترین سطح کارایی بازیکنانش به سود بارسا بهره‌برداری می‌‌کند.

گواردیولا به بازیکن احساسی می‌بخشد که تحت هر شرایط خودت را بازیکنی حرفه‌ای می‌بینی. مردم از دور خیال می‌کنند گواردیولا به ما آزادی عمل زیادی می‌بخشد. اما در اصل او به ما بالاترین سطح از قدرت را برای تصمیم‌گیری درست می‌دهد. به عبارت دیگر او به شما می‌فهماند خودت مسوول امرار معاش در زندگی‌ات هستی و می‌توانی جزو بزرگان باشی و به افتخارات بی‌شمار برسی. او حتی یک روز قبل از بازی، بازیکنان را برای رفتن به خانه آزاد می‌گذارد، اما تاکید می‌کند اگر رفتی و برگشتی و در بازی خوب عمل نکردی، دیگر نباید انتظار داشته باشی در بازی بعد در ترکیب تیم باشی. به نظرم با این شیوه، بازیکن به کارآمدی لازم می‌رسد.

این کار را از وقتی در اردوی آماده‌سازی قبل از فصل بودیم، انجام دادیم. البته روش ساده‌ای هم نیست و خیلی کار کردیم تا با این سبک دفاعی هماهنگ شویم.

بله، چون در این حالت مجبور می‌شوید بیشتر از قبل بدوید.

بله، فرگوسن یک مربی و مدیر ورزشی است. خیلی روزها در سر تمرین حاضر نمی‌شود و در دفتر باشگاه به خیلی از کارهای باشگاهی رسیدگی می‌کند. فکر می‌کنم او بیشتر نقش یک پدر را دارد. حداقل این که برای من که تنها 17 سال داشتم، حکم پدر را داشت. ضمن آن که او یک انگیزه‌دهنده توانمند است که قبل از بازی در لحظاتی فوق‌العاده مسلط عمل می‌کند. اما گواردیولا مربی‌ای است که تقریبا کل روز را با شاگردانش سپری می‌کند، بعد هم می‌نشیند و ساعت‌ها فیلم فوتبال می‌بیند تا شناخت بهتری از حریفان کسب کند. به زبانی او حکم برادر بزرگ‌تر را برای بازیکنان دارد.

در انگلیس نیمکت ذخیره‌ها بدون محافظ کاملا چسبیده به جایگاه تماشاگران است، ضمن آن که در این کشور به فوتبال بیشتر به چشم یک جشن ملی نگاه می‌کنند. یعنی در ورزشگاه‌ها فضای بسیار سنگینی حاکم است و اگر ببازید هواداران غوغایی عجیب راه می‌اندازند. در اسپانیا مدل فرق می‌کند. شاید بتوان گفت از لحاظ فرهنگی همه چیز سخت‌تر است. در اینجا مردم عمدتا در خانه می‌مانند و از تلویزیون بازی‌ها را تماشا می‌کنند. آنها فقط برای بازی‌های مهم به ورزشگاه می‌آیند. از این جهت شاید از راحتی عمل بیشتری نسبت به انگلیسی‌ها برخوردار باشیم، هر چند در عوض بسیار مسوولیت‌پذیرتر خواهیم بود.

روزنامه مارکا اسپانیا / مترجم: محمدرضا ارسلان