گولیت:‌ هلند، بارسلونای اروپاست

هیجان‌زده بودم، دلم می‌خواست هلند برنده می‌شد، اما متاسفانه در آن بازی ما از آلمان شکست خوردیم. البته بهتر است تقابل ما و آلمان در جام ملت‌های 1988 را با این بازی مقایسه نکنیم.

خب، آن بازی 24 سال قبل یک دیدار رسمی، بسیار حساس و سرنوشت‌ساز بود، اما این بازی که در‌ هامبورگ انجام شد، دوستانه بود. درست است جنبه‌های رقابتی ما و آلمان‌ها همچنان وجود دارد، اما به هرحال ذات بازی، دیداری دوستانه و آزمایشی بود.

بله، این دو تیم در کنار اسپانیا مثلث مدعیان قهرمانی هستند. البته اسپانیایی‌ها از درصد شانس کمتری برای قهرمانی برخوردارند.

خب، آنها 4 سال قبل به مقام قهرمانی اروپا رسیدند و بعد قهرمانی جهان را کسب کردند. در قیاس با هلند یا آلمان، آنها خیلی تشنه کسب عنوان قهرمانی نیستند. در همین مسابقات جام جهانی که در آفریقای جنوبی انجام شد، هلند و آلمان بسیار به اسپانیا نزدیک شدند و دیدیم مقام نایب‌قهرمانی و سوم پیکارها را کسب کردند. آنان اکنون مترصد فرصتی برای قدرت‌نمایی و کسب مقام هستند.

ابتدا از توان فوق‌العاده هجومی‌ تیم تعریف می‌کنم. هلند صاحب پنج شش بازیکن تغییرناپذیر در زمینه هجومی‌ است که در گلزنی فوق‌العاده خطرناکند. آنها قدرتی مشابه بارسلونا در رده باشگاهی دارند. شما اگر به تیم بارسلونا نگاه کنید، می‌بینید صاحب هیچ مهاجم کلاسیکی نیست، اما وقت تصاحب توپ همه این تیم مهاجم هستند. همه به پیش می‌تازند و روزگار تیم مقابل را سیاه می‌کنند.

به نظرم یان هونتلار، بازیکنی اسطوره ای برای تیم ملی هلند است. او کسی است که قبلا کارشناسان فوتبال ما می‌گفتند بازیکنی به دردبخور نیست، اما از نظر من و خیلی‌ها یکی از بهترین مهاجمان درجه یک حال حاضر فوتبال جهان است.

من آن تیم را از دیدگاه یک مربی برگزیدم. اگر نام او در ارنج من نبود، به این معنا نیست که به بازی‌اش اعتقادی ندارم، بلکه او را به عنوان اسلحه پنهان در نظر گرفتم تا در وقت لزوم به ترکیب تیم اضافه شود.

به نظرم در چند سال اخیر، سبکی که آلمان بازی می‌کند، بسیار متفاوت با گذشته است. آنها اکنون سریع، هجومی‌ و خلاقانه بازی می‌کنند. این موضوع البته می‌تواند به بازیکنان دورگه‌ای که در تیم آلمان هستند، مربوط شود. همان چیزی که از قبل در تیم هلند بوده و به آن قدرت بخشیده است.

در وهله نخست به ماریو گوتسه اشاره می‌کنم. این جوان 19 ساله واقعا یک اعجوبه است. پدر و مادر او آلمانی هستند، اما مدل فوتبالش، مثل برزیلی‌هاست یا مسعود اوزیل که واقعا از تکنیکی ناب بهره می‌گیرد. این دو ستاره مرا به یاد بزرگان پیشین آلمان یعنی گونتر نتسر، پیر لیت بارسکی یا توماس هسلر می‌اندازد که بازیکنان ذاتا با هوش و تکنیکی‌ای بودند.فکر می‌کنم فوتبال آلمان اکنون می‌تواند به داشتن این‌گونه جوانان تکنیکی افتخار کند.

اجازه دهید در این باره از بازیکنانی نام ببرم که مقابل‌شان بازی کردم، مثلا یورگن کوهلر یا گوییدو بوخوالد. واقعا بازی کردن مقابل این مدافعان توانمند امری بس دشوار بود یا بازی مقابل لوتار ماتیوس که به نظرم یک نابغه در عصر و زمانه خودش بود.

خصومت؟ منظورتان را متوجه نمی‌شوم.

در مورد کاری که رونالد کومان کرد، من هیچ اظهار نظری نمی‌کنم، چون از آن موقع سال‌های زیادی گذشته است. در مورد فرانک رایکارد هم باید گفت او با این‌گونه کارها نه به خودش، بلکه به تیم هلند لطمه زد. اگر آن کار را نکرده بود، از زمین اخراج نمی‌شد که نبودش به تیم ضربه بزند. به نظرم فرانک با آن کارش در اصل کاری کرد تا تیم ما که بهتر بود، شکست بخورد و حذف شود.

خب، آن رقابت‌ها مربوط به روزگار جوانی بود. واقعا چه دوران باشکوهی بود. ما 3 هلندی در آ.ث.میلان، مثلثی را ساخته بودیم و آن سه آلمانی در اینتر مثل ما صاحب قدرت بودند.