مربی موفق سن پائولو به قراردادش پایبند است

اگر تیم ناپولی پس از سال‌ها خاموشی اینک کمی تا قسمتی شبیه به دوران طلایی‌اش (1984 تا 1991) نشان می‌دهد به خاطر برنامه‌ریزی‌ها و نحوه کار و سیستم‌های انتخابی این مربی 51 ساله متولد شهر سن وینستزو در ایالت توسکانی ایتالیا بوده است. هرقدر که درخشش ناپولی در 2 فصل اخیر بیشتر شده، تیم‌های بیشتری هم خواستار ماتزاری شده و کوشیده‌اند وی را به استخدام خویش درآورند و حتی یوونتوس که امسال قدری بالاتر از آبی‌های سن‌پائولو مدعی جدی قهرمانی در کالچو بوده، قبل از رویکرد موفقیت‌آمیزش به آنتونیو کونته کوشیده بود ماتزاری را به دل الپی ببرد.

با این حال ماتزاری که مربی سابق سمپدوریاست و در پیشینه‌اش هدایت تیم‌های کوچک‌تر پیستواسه، لیوورنو و رجینا هم دیده می‌شود و در دوران بازیگری یک مدافع وسط بود و در تیم‌های کالیاری، فیورنتینا و آمپولی هم توپ زد، یک بار دیگر تصریح کرده است که تا اطلاع ثانوی از شهر ناپل نمی‌رود و حداقل تا پایان بهار 2013 (1392)‌ که زمان اتمام قراردادش با ناپولی است، در این تیم خواهد ماند. وی به کوریره دلواسپورت یکی از پرفروش‌ترین روزنامه‌های ورزشی ایتالیا گفته است: «می‌خواهم در ناپل بمانم، زیرا اهداف ما هنوز موجودیت و جریان دارند و به دست نیامده‌اند و باید در جهت آن به پیش برویم. فکر می‌کنم ابزار و تجهیزات لازم برای فتح اسکودتو در اینجا وجود داشته باشد، اما ابتدا باید زمان مناسب و لازم برای این مهم برسد. به هر حال هر کار بزرگی زمان می‌برد و به همین سبب باید صبر داشت و کاری کرد که برنامه‌های ما در زمان مناسب به بار بنشیند.»

ماتزاری در اولین فصل کارش در سن پائولو که فصل 2010ـ 2009 بود، با این‌که فقط از هفته چهارم لیگ و بعد از برکناری روبرتو دونادونی معروف‌تر از خود سرمربی ناپولی شد، اما این تیم را به رتبه ششم کالچو رساند و فصل پیش دست به کار بزرگ‌تری زد و ناپولی را در میان خیل مدعیان به رتبه سوم این لیگ رهنمون شد.با این که امسال ناپولی در تکرار آن توفیق بزرگ مشکلاتی داشته و بیشتر در رده‌های پنجم و ششم جدول چرخ خورده، اما ماتزاری هنوز تیمی را در اختیار دارد که فوتبالی هجومی و زیبا را ارائه می‌کند و حرکاتش مبتنی بر برنامه و حسابگری است و همیشه خطرناک است. ماتزاری با امثال ادینسون کاوانی اروگوئه‌ای و مارک همسیک اهل اسلواکی و گوکان اینلر اهل ترکیه مردانی را در اختیار دارد که گلزنی را بسیار خوب بلدند و گوران پاندف مقدونیه‌ای هم امسال به طور موقت و به عنوان یار قرضی در میانشان بوده است.

ماتزاری که با تکیه بر نفراتی از این دست و همچنین ازه کیل لاوتزی آرژانتینی و کریستیانو لوکارلی کهنه‌کار، ناپولی را امسال هم به نتایجی جالب و تحسین‌برانگیز همچون پیروزی 3 بر صفر در زمین اینتر نایل کرده، می‌گوید: چند سالی است که به جمع بزرگان کالچو و حتی اروپا بازگشته‌ایم و این امر و نتایجی که طی این مدت گرفته‌ایم، پاداش و محصول باتجربه شدن ماست. آنچه هنوز دو بزرگ شهر میلان و یوونتوس را بر ما ارجح می‌دارد، عادت آنها به حضور در کورس قهرمانی و تجربه‌‌ای است که آنها سال‌ها در این زمینه کسب کرده‌اند و ما از آن بی‌بهره بوده‌ایم.

از آنجا که ناپولی 20 سال دور از این کورس‌ها بوده، باور و حس آن را ندارد و این ماجرا برایش غریبه است ولی آنها با این قضایا بزرگ شده‌اند. بنابراین هر چه زمان بیشتر سپری شود، ما هم در این روند پرتجربه‌تر خواهیم شد. ناپولی باید در این زمینه رشد کند و پیوسته بهتر شود و یاد بگیرد که در این گونه رقابت‌ها چگونه عمل کند. چیزی که ما آن را به واقع شروع کرده‌ایم.»

با این حال ماتزاری معتقد است که ناپولی در همین فصل نیز می‌تواند به دستاوردهای مهمی برسد و حداقل به تکرار رتبه سومی فصل گذشته خود امید ببندد و در این راه حداکثر کوشش خود را در ادامه نیم فصل دوم به کار گیرد.

وی می‌گوید: «ما توانسته‌‌ایم با حذف امثال منچسترسیتی به مرحله حذفی لیگ قهرمانان اروپا هم برسیم و نتایج کارمان در نخستین فصل بازگشت ناپولی به این پیکارها عالی بوده است. ما از حالا برای پیکار با چلسی در مرحله حذفی تدارک می‌بینیم و مهیای این مهم می‌شویم و برای آن برنامه‌ریزی مفصلی داریم. آینده به روی ما لبخند می‌زند و به موازات آن دلایل من برای ترک ناپولی و رفتن به تیم‌های دیگر نیز رنگ می‌بازد. بهتر بگویم، اصولا دلایلی برای این مهم وجود نداشته است و اینک نیز ندارد. من اینجا می‌مانم تا در صورت امکان ناپولی را به جایگاهی برسانم که سزاوار آن است. این جایگاه حتی می‌تواند کسب عنوان قهرمانی در لیگ ایتالیا و یک جام اروپایی هم باشد.»