جنگ نابخردانه صهیونیست‌ها با اذان

گمان می‌کنم حذف صدای اذان از زندگی مسلمانان توهمی بیهوده باشد. حال نظرتان چیست اگر بشنوید که در رژیم صهیونیستی پیش‌نویس قانون ممنوعیت پخش اذان از طریق بلندگوهای مساجد توسط آناستازیا میخائیلی تهیه شده باشد؛ او یکی از اعضای کنیست و نماینده حزب افراطی «اسرائیل خانه ماست» به ریاست آویگدور لیبرمن است که حزبش در مبارزه علیه اعراب و مسلمانان سابقه‌ای طولانی دارد.

اقدامات این نماینده در واقع موضع جنبش صهیونیستی را برملا می‌کند که بر اساس مسائل نژادپرستی و فرهنگ برتری‌جویی اسرائیلی‌ها شکل گرفته است. این جنبش از زمان شکل‌گیری رژیم صهیونیستی در سال 1948 جنگ با هر نشانه‌ای از اعراب و هویت آنان و نیز دین اسلام را در پیش گرفته است. این نماینده روسی‌الاصل از حزبی برخاسته که اعضای آن را مهاجران یهودی اتحاد جماهیر شوروی سابق تشکیل می‌دهند و آشکارا از تمایلاتی افراطی برخوردار هستند. افراط‌گری آنها تنها در زمینه دین و فرهنگ عربی و اسلامی ‌نیست، بلکه در زمینه حقوق سیاسی ملت فلسطین و حضور دولت فلسطین در غزه و کرانه باختری نیز همین شیوه را دنبال می‌کنند. کنیست یا پارلمان رژیم صهیونیستی از سال 1948 مجموعه قوانینی را تصویب کرده است که بر اساس آن خود را حاکم بر سرزمین فلسطین می‌داند و مسلمانان را مجبور می‌کند تا زیر فشار انواع ستم‌ها و شکنجه‌ها از سرزمین خود فرار کنند و آنهایی را که رفته‌اند مانع بازگشت‌شان می‌شود. حال آن‌که راه برای هر یهودی از چین، اتیوپی یا اروپا باز است تا به این سرزمین بیایند و براساس قانونی که به ناحق قانون بازگشت یهود خوانده می‌شود تابعیت بگیرند.

اما بر خلاف ادعای صهیونیست‌ها، حقیقت این است که این مهاجران یهود به فلسطین کسانی نیستند که به وطن اصلی خود بازمی‌گردند، بلکه غارتگران و متجاوزانی هستند که از سرزمین خود به فلسطین آمده‌اند، صرفا به این بهانه که از طریق تبلیغ مبلغان یهودی شده‌اند در حالی که زبان و فرهنگ مادری این یهودیان مهاجر با هم متفاوت است. در ضمن این ادعا‌که آنان ملتی واحد هستند ادعای تاریخی باطلی است چون بین آنها و عبریان پیشین که در بخش‌هایی از فلسطین سکونت داشتند یا سایر قبایل و قومیت‌های سامی ‌هیچ‌گونه نقطه اشتراک زبانی و اصالت نژادی وجود ندارد. برای بطلان ادعای صهیونیست‌ها می‌توان به کتاب «جعل ملت یهود» اشاره کرد که اسرائیلی‌ها برای از بین بردن و پنهان کردن نسخه‌های آن تلاش می‌کنند. دکتر شلمو شاند، استاد تاریخ یهود در دانشگاه تل‌آویو در این کتاب ادعای ملت واحد بودن صهیونیست‌ها را رد کرده است. ادعای کسانی نظیر آناستازیا میخائیلی، نماینده روسی‌تبار را که با زور به فلسطین آمده و اکنون مدعی است صدای اذان، ساکنان یهودی را می‌آزارد. این ادعا همچنین با اظهارات شهرک‌‌نشینان یهودی در بیت‌المقدس و کرانه غربی تناقض دارد، زیرا آنها اصرار دارند که باید صدای بوق و سروده‌های مذهبی یهودیان از طریق بلندگو‌ها پخش شود. هدف از این اقدام پریشان‌ کردن خواب فلسطینی‌ها و آزار فرزندان آنهاست تا مجبور شوند قدس و سایر بخش‌های فلسطینی را ترک کنند.به این ترتیب ما در مقابل معیارهای دو‌گانه‌ای قرار گرفته‌ایم که از یک‌سو مسلمانان را از صدای اذان محروم می‌کند و از سوی دیگر به یهودیان اجازه می‌دهد تا مسلمانان را با صدای بلند و پخش مکرر سروده‌هایشان در شبانه‌روز آزار دهند. باید با برادران مسلمانی که جنگی تبلیغاتی را علیه طرح این قانون به راه انداخته‌اند همصدا شد و صدای فریاد «دست نگه دارید دست نگه دارید» را به گوش سازمان ملل و تمام جهان رساند.