فوگتس: هیچ وقت به بکن‌باوئر حسودی نکردم

من همیشه از کار در آلمان استقبال کرده‌ام، اما مربیگری در آذربایجان در سال‌های اخیر به گونه‌ای بود که کمتر فرصت می‌کردم به دوسلدورف برگردم و با دوستان قدیمی‌ام، مدت زمانی را بگذرانم.

روزنامه‌نگارها هیچ‌وقت با من خوب نبودند و خیلی از اوقات چیزهایی که دوست داشتند را از قول من می‌نوشتند. شاید هم من گاهی با آنها بیش از حد با صداقت صحبت کردم و بخش عمده‌ای از بدنامی من در مطبوعات از همین صراحت ناشی می‌شد. من مثل فرانتس بکن‌باوئر ساده و آرام صحبت نمی‌کنم.

اصلا این‌طور نیست. فرانتس از تیم ملی جوانان در فوتبال آلمان حضور داشته و با هم بازی می‌کردیم و حالا هم تلفنی با هم ارتباط داریم.

من 8 سال مربی تیم ملی بودم و آخرین مربی بودم که با این تیم در تورنمنت معتبری به جام قهرمانی رسید. در بین مربیان تیم ملی از نظر امتیازهای کسب‌شده دوم هستم. حالا هم اگر مربی تیم ملی بودم چند بازی برای تیم ملی در آمریکای جنوبی در نظر می‌گرفتم.

قبل از بازی‌های جام جهانی 2014 تیم ملی باید در چند کشور آمریکای جنوبی حضور داشته باشد تا با شرایط آب و هوایی آنجا بیشتر آشنا شود و اگرهم قرار است بازی دوستانه‌ای با برزیل انجام شود این بازی باید در سائوپائولو باشد نه در اشتوتگارت. بازی در آمریکای جنوبی تجربه بازیکنان ما را بالاتر می‌برد.

طبیعی است که اسپانیایی‌ها به این سادگی از قهرمانی دست نمی‌کشند، اما با توجه به این‌که اسپانیا قهرمانی جهان و اروپا را به دست آورده شاید انگیزه لازم را برای قهرمانی دوباره نداشته باشد و آلمان بتواند از این موقعیت استفاده کند. من که فکر می‌کنم 2 تیم شانس برابری برای قهرمانی در توتو را دارند.

جام جهانی 1994 آمریکا.

کل جام والبته این بازی هم اوج بدشانسی بود. تیم ما در آن سال به مراتب بهتر از سال 1992 بود، ولی همسران 3 بازیکن همه چیز را خراب کردند و نتیجه‌ای که گرفتیم باورنکردنی بود.

اگرامروز این اتفاق رخ می‌داد هرگز این کار را نمی‌کردم و به جریمه نقدی رضایت می‌دادم.

یعنی شما فکر می‌کنید من این کار را بدون تفکر و بر حسب تصادف انجام دادم؟ من چند جلسه با سپ‌مایر داشتم و باهم به این نتیجه رسیدیم که اندریاس کوپکه دروازه‌بان اول تیم باشد. ولی وقتی او یک اشتباه انجام داد همه نوشتند چرا برتی فوگتس از بودو ایلگنر چشم‌پوشی کرد؟ ما همه توانایی‌های ایلگنر را قبول داشتیم اما در آن تورنمنت شرایط کوپکه از او بهتر بود.

من در نوامبر 2000 با لورکوزن قرارداد بستم و اگر دروازه‌بان خوبی داشتیم می‌توانستیم قهرمان شویم.

بله، چون کریستف دام انتخاب اصلی مسوولان تیم بود و می‌خواستند در بازی‌های لیگ قهرمانان او سرمربی تیم باشد. اگر اعتمادی که امروز به ماگات در ولفسبورگ وجود دارد آن زمان برقرار بود، من هم مدت بیشتری در لورکوزن دوام می‌آوردم.

سال قبل برای مدت کوتاهی با من تماس‌هایی گرفته شد و من برای یک فصل مبلغ 2 میلیون یورو درخواست کردم اما در نهایت به من گفتند علاقه‌ای به همکاری ندارند و باید مبلغ به مراتب کمتری را درخواست کنم.