دشمنی حاکمان نظامی با مردم مصر

یعنی چه از داخل مصر و بقایای نظام گذشته - که با خون مردم مصر به ثروت‌های کلان رسیده‌اند ـ و چه از خارج مرزهای این کشور و از جانب برخی کشورهای عربی که ثروت‌های هنگفتی را برای ناکام گذاشتن انقلاب مصر هزینه می‌کنند و نیز از سوی ایالات متحده آمریکا و رژیم صهیونیستی که مصر را تنها از زاویه توافق نامه «کمپ‌دیوید» و برنامه‌های توسعه‌طلبانه برای تسلط آمریکا در منطقه مشاهده می‌کنند.

این مثلث توطئه‌گر که بنزین بر آتش ناآرامی‌های کنونی مصر می‌ریزد، خواهان خارج شدن انقلاب از مسیر مردمی و ملی آن و ایجاد حالتی از آشوب در کشور است تا وجهه انقلاب مصر مخدوش شود و زمینه به قدرت رسیدن یک دیکتاتور دیگر که می‌‌تواند بسیار بدتر از دیکتاتوری حسنی‌مبارک و انور سادات باشد، فراهم شود.

مردم و جوانان مصری که نگران انقلابشان هستند و مشاهده می‌کنند در برابر دیدگانشان انقلاب به سرقت می‌رود و آن را از مسیرش منحرف می‌سازند، برای اعتراض و تظاهرات به میدان تحریر آمده‌اند. ما علت اصرار شورای نظامی بر بازگشت به عقب و استفاده از عناصر نظام مبارک را نمی‌دانیم. آیا در مصر شخصیت‌های غیر از دکتر کمال جنزوری و پیش از او عصام شرف یا منصور حسن رئیس شورای مشورتی، وجود ندارند؟ بیش از نصف جمعیت مصر زیر 25 سال سن دارند و دوران نوجوانی و جوانی خود را طی می‌کنند، در حالی که جنزوری و بسیاری از مسوولانی که شورای نظامی برای مسوولیت‌های مهم و سرنوشت‌ساز در قوه مجریه انتخاب کرده است، بالای 70 سال دارند؛ آیا این منطقی است؟

مصر برای تغییر انقلاب کرد تا خون تازه‌ای در رگ‌های دولت و موسسات تصمیم‌گیرنده مصر جریان یابد و در آینده شاهد کسب علم و دانش‌های نوین از سوی مردم مصر و پیشرفت این کشور و بازسازی حکومت در این سرزمین باشیم، اما شورای نظامی خواهان بازگرداندن نظام سابق و مدیریت عناصر و وابستگان نظام گذشته با عنوان کارشناسان و افراد باتجربه است که هیچ یک از مردم با این عناوین و بهانه‌ها قانع نمی‌شود.آنچه محمدحسین طنطاوی رئیس شورای نظامی حاکم بر مصر درک نمی‌کند، این است که بسیاری از مسوولان و روسای کشورهای جهان امروز جوان و یا میانسالند؛ باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا کمتر از 50 سال دارد، همین طور دیوید کامرون، نخست‌وزیر انگلستان و دیمیتری مدودف، رئیس‌جمهور روسیه و ولادیمیر پوتین، نخست‌وزیر این کشور. نیکلا سارکوزی و آنگلا مرکل نیز در دهه پنجم زندگی‌شان قرار دارند. چه مانعی دارد مسوولیت‌های مصر به جوانان این کشور که انقلاب را به پیروزی رساندند و خون‌های پاکشان را نثار آن کردند، سپرده شود؟

جنزوری انتخاب مطلوبی نیست؛ البته ما به استدلال‌های شورای نظامی برای انتخاب او از میان شخصیت‌های جوان مصری احترام می‌گذاریم و می‌دانیم که او در بهترین دانشگاه‌ها تحصیل کرده و در شرکت‌های بین‌المللی مشغول فعالیت بوده است. جنزوری عامل گسترش خصوصی‌سازی مصر است و در غرب تحصیل کرده و در فسادهای نظام سابق مصر هیچ دستی نداشته است؛ اما مصر به کفایت و کاردانی جوانان نیاز دارد. بسیار موجب تعجب و شگفتی است که طنطاوی و اعضای شورای نظامی، حسنی مبارک و وابستگان او را به دلیل ارتکاب جنایات و اشتباهات بی‌شمار همچون فرمان قتل صدها جوان مصری در میدان تحریر، محاکمه نمی‌کنند و نیروهای ارتش و دستگاه امنیتی مصر همان جنایات را در حق مردم انجام می‌دهند. دست‌های پشت‌ پرده و توطئه‌هایی وجود دارد که نمی‌خواهد این انقلاب به پیروزی کامل برسد؛ بخصوص پس از اعلام نتایج دور اول و دوم انتخابات که اسلامگرایان (اخوان المسلمین و سلفی‌ها)‌ 65 درصد از کرسی‌های مجلس را به دست آوردند.

شورای نظامی باید برای خنثی کردن این توطئه به دور از هرگونه بهانه‌تراشی از کشتار و بازداشت تظاهرات کنندگان و مخالفت با خواسته مردم یا تلاش برای باقی ماندن در قدرت و نگه داشتن اختیارات بسیار دست بردارد.

ما هرگز در جنایت آتش زدن ساختمان «مجمع علمی» که حاوی ثروت‌های گرانقیمت مصر و کتاب‌های باارزشی است که از زمان تاسیس آن در زمان ناپلئون بناپارت یعنی بیش از 200 سال گذشته، نگهداری می‌شد و نیز وارد کردن خسارت به سایر ساختمان‌های دولتی، جوانان مصر را مقصر نمی‌دانیم و آنان را مسبب این اقدامات نمی‌شناسیم. جوانان مصر از هر گروه دیگری به ثروت‌ها و سرمایه‌های مصر علاقه‌مندتر هستند، زیرا به دنبال علم و ایمان بوده و نسبت به سرزمین‌شان، عقیده‌شان و امتشان اخلاص دارند.

برخورد با تظاهرات کنندگان مصری، نتایج کاملا معکوسی به همراه خواهد داشت و جنگ خیابانی در وسط قاهره را شعله‌ور می‌سازد و تاکنون زیان‌های فراوانی‌ را بر بازار و بورس مصر که حدود 2 میلیارد دلار برآورد می‌شود، وارد آورده است؛ آن هم زمانی که مصر برای سرمایه‌گذاری در اقتصاد آسیب‌دیده‌اش به تمامی این دلارها نیاز دارد.

شورای نظامی مصر باید مسوولیت‌های خود را بپذیرد و گوش به فرمان ملت مصر باشد، نه فشارهای آمریکا و اسرائیل و دولت‌های عربی همپیمان آمریکا. لازم است جنزوری و دولت وی همچون دولت عصام شرف برکنار شوند و شورای نظامی زمانی را برای برگزاری انتخابات ریاست جمهوری مقرر کند و به مردم مصر اطمینان دهد که در انتقال قدرت به شهروندان مصمم است و می‌خواهد دوران تسلط نظامیان بر سرنوشت کشور را به پایان برد.

ما مصر را دوست داریم و خواهان موفقیت و پیروزی انقلاب آن هستیم؛ چرا که شکست انقلاب مصر، شکست امت عربی و اسلامی و بازگشت به دوران سیاه و فساد و بردگی و وابستگی است که هیچ‌کس خواهان آن نیست.

شورای نظامی مصر با ولع بسیار به دنبال رضایت آمریکا و مساعدت‌های این کشور و حمایت مالی کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس و برقراری ارتباط با رژیم صهیونیستی است؛ اما یک حقیقت بسیار مهم را فراموش کرده و آن حقیقت این است که با این اقدامات در نهایت اعتماد ملت مصر را از دست می‌دهد.