باک خودروی خود را با آب هندوانه پر کنید

سوخت‌های بیولوژیکی، سوخت‌های حاصل از فساد و تجزیه پسماندهای آلی و منابع دیگری هستند که در آنها به هیچ وجه از سوخت‌های فسیلی استفاده نشده است. آقای وین فیش شیمیدان همکار گروه تحقیقاتی بخش کشاورزی دانشگاه اوکلاهما می‌گوید: «هرساله تعدادی از هندوانه‌های کشت شده را می‌بینیم که یا اشکال عجیب و غریبی دارند و یا این‌که پوسته‌های نامتعارفشان مشتریان را از آنها دور می‌کنند. کشاورزان هیچ گاه این نوع هندوانه‌ها را نمی‌چینند بلکه آنها را همان طور به حال خود رها می‌کنند.» آقای فیش چنین افزود: «اگر مزرعه‌ای را در نظر بگیریم که محصول هندوانه‌اش بین 60 تا 100 تن است، حداقل چند تا از آن هندوانه‌ها شکلی غیرعادی دارند که مزرعه‌داران به دلیل مشتری پسند نبودن آنها را نمی‌چینند. آقای فیش و همکارانش زمانی که روی استخراج ترکیبات آنتی اکسیدان از هندوانه‌ها کار می‌کردند، متوجه شدند آب آن هندوانه‌های نامتعارف پسماندی است که می‌تواند اتانول فراوانی‌ تولید کند. سپس محققان در آزمایشگاه آنها را مورد بررسی بیشتر قرار دادند و دریافتند که قطعاً این مورد ارزش کار بیشتر را دارد. آنها برآورد کردند که اگر از یک جریب زمین بتوان حداقل 87 لیتر اتانول سوختی تولید کرد پس بی‌هیچ تردیدی این مساله بر ارزش هندوانه‌های دورریز خواهد افزود. آقای فیش معتقد است ‌ زمین‌هایی که بین 121 تا 405 هکتار مساحت دارند، می‌توانند حداقل روی این محصول برای تامین سوخت اتومبیل‌های خودشان حساب کنند، اما زمینداران بزرگ‌تر حتی می‌توانند سوخت کافی برای فروش را هم به بازار عرضه نمایند. هرچند ‌حمل و نقل هندوانه‌های دورریز به مراکزی که بتوانند سوخت‌های بیولوژیکی از این دست تهیه کنند، چندان هم به نظر اقتصادی نمی‌آید اما آقای فیش می‌گوید شاید در آینده بتوان تسهیلاتی را برای این کار قائل شد. آقای فیش در مورد پروسه عملی این کار توضیح داد که پروسه تجزیه شیمیایی به نظر کار ساده‌ای است اما برای استفاده از سوخت‌های بیولوژیکی در مقیاس وسیع باید حتماً از آزمایشگاه‌های مجهز استفاده شود. تولید سوخت بیولوژیکی هرچند مانند سوخت‌های فسیلی تولید دی‌اکسید کربن می‌کنند اما از آنجا که کربن را در یک چرخه سریع به جریان می‌اندازد و کاری به کربن باستانی ذخیره شده در سفره‌های نفت خام ندارد می‌تواند در کنترل فرآیند آلودگی محیط زیست نقش مهمی ایفا کند.