ستون‌های بدن باید سالم ‌باشد

دلایل عمده مشکلات ایجاد شده در پاها هنگام طبیعت‌گردی، نداشتن کفش مناسب و پوشیدن جوراب‌هایی است که مناسب پای شما نیستند، نگهداری نادرست از کفش‌ها پس از راهپیمایی، گرما و سرمای شدید و همچنین رطوبت می‌تواند حالت طبیعی کفش را از بین برده و به این ترتیب پاها در معرض آسیب قرار بگیرند. این نوع آسیب‌ها معمولا نتیجه اصطکاک و فشار هستند نه ضربه.

پس این نکته را همیشه به خاطر داشته باشید که هر نوع کفشی که به پا داشته باشید، پاهای شما بیشتر از سایر قسمت‌های بدنتان عرق می‌کنند و کمتر در معرض هوای آزاد هستند. این رطوبت در جوراب‌ها جمع می‌شود و کیفیت آنها را پایین می‌آورد. همچنین پاها بیشتر در معرض آسیب‌های ناشی از سرما هستند و کمتر از سایر اعضای بدن به آنها توجه می‌شود. پس در گردشگری‌های طبیعت این موارد را رعایت کنید.

•‌ چندین جفت جوراب به همراه داشته باشید و در موقع لزوم آنها را عوض کنید.

•‌ جوراب‌هایتان را تمیز و خشک نگه دارید. جوراب‌های خیس و نمدار را هر چه زودتر عوض کنید. توجه داشته باشید که جوراب با عرق پا هم خیس می‌شود.

•‌ بعد از عوض کردن جوراب‌ها، به پاها و داخل کفش پودر پا بزنید.

•‌ جوراب و کفش تنگ نپوشید (تا حد امکان بندهای کفشتان را هم شل و آزاد ببندید.)

•‌ پاهای خود را هر روز بشویید.

کفش‌های پیاده‌روی و کوهنوردی هم باید به اندازه کافی بزرگ باشد که انگشتان پا بتوانند براحتی در آنها حرکت کنند. سایز کفش را در حالت ایستاده کنترل کنید. قبل از پیاده‌روی ناخن‌های پا را کوتاه کنید. این کار باعث می‌شود جوراب‌هایتان سوراخ نشود و ناخن‌هایتان به قسمت داخلی کفش ساییده نشود. ‌اندازه بودن کفش را از قسمت روی قوس پا اندازه بگیرید. این قسمت کفش نباید چروک داشته باشد. قسمت پهن پا هم باید در عریض‌ترین بخش کفش قرار بگیرد. طول کفش را هم کنترل کنید. باید بین نوک انگشتان و نوک کفش نیم‌سانت فاصله باشد. عرض کفش را هم کنترل کنید؛ کفش به هیچ وجه نباید تنگ یا‌ بیش از حد گشاد باشد.

حامد پیمان‌خواه