گردشگری ‌با دوچرخه؛ ‌شروع یک‌ تجربه

بسیاری از مردم فکر می‌کنند داشتن یک دوچرخه دنده‌ای و مناسب برای ‌سفر با دوچرخه کفایت می‌کند در حالی که ابدا این‌طور نیست.

طی کردن مسافت طولانی با دوچرخه نیازمند آمادگی روحی و جسمی‌ فراوانی است که آن را تنها با تمرین می‌توانید به دست بیاورید.

توصیه می‌کنیم ابتدا با تمرین روزانه در مسافت‌های نزدیک خانه‌تان شروع کنید، پس از مدتی می‌توانید در روزهای تعطیل و آخر هفته به مسیر‌های دورتر بروید.

موضوع دیگری که ممکن است به عنوان یک عامل بازدارنده برای بسیاری از علاقه‌مندان به این‌گونه گردشگری مطرح باشد بحث هزینه‌هاست. باور کنید نیازی نیست برای سفرتان میلیون‌ها تومان هزینه کنید.

جدا از مساله زمان که بستگی به شرایط زندگی شما دارد و اصلی‌ترین عامل گردشگری با دوچرخه است، برای این‌گونه گردشگری شما هزینه بسیار کمتری از روش‌های متداول سفر با ماشین، ترن یا هواپیما خواهید پرداخت. دارن آلف (Darren Alff) یکی از مشهورترین گردشگران با دوچرخه در جهان است. او که از سال 2001 به صورت حرفه‌ای سفر با دوچرخه را شروع کرد، در کتابی‌که بتازگی به چاپ رسیده است، عنوان می‌کند: «شما برای برنامه‌ریزی یک سفر با دوچرخه نیازی به داشتن هزاران دلار پول در حساب بانکی‌تان ندارید. در واقع بیشتر گردشگردان با دوچرخه، روزانه بین 5 تا 25 دلار هزینه خواهند داشت. تجربه شخصی من برای سفرهایم هزینه بین 5 تا 10 دلار برای هر روز بود.»

از سوی دیگر برای برنامه‌ریزی یک سفر با دوچرخه، ‌نیازی به داشتن بهترین تجهیزات دنیا ندارید و در واقع بیشتر وسایل ضروری برای این سفر را می‌توانید در خانه خودتان و بین وسایلتان پیدا کنید.

از بحث خرید و لوازم جانبی که بگذریم بسیاری از مردم فکر می‌کنند دشوارترین بخش سفر با دوچرخه فعالیت فیزیکی برای رکاب‌زدن طولانی در طول روز است. گرچه این موضوع بسیار بااهمیت بوده و شما برای کسب آمادگی جسمانی نیاز به تمرین بسیار دارید، اما سخت‌ترین بخش این سفر، داشتن آمادگی روحی برای سپری کردن مدت زمانی طولانی در جاده و گاهی خوابیدن در بین راه است.

پس به‌رغم این که سفر با دوچرخه می‌تواند اعجاب‌انگیزترین تجربه سفری شما در زندگیتان باشد، فراموش نکنید که اگر آمادگی کافی برای این سفر نداشته باشید، سفر شما پیش از شروع واقعی‌اش تمام می‌شود.

در بسیاری از موارد دیده شده که فردی به قصد سفر طولانی با دوچرخه و همراه تجهیزات کامل از خانه خارج شده و تنها چند ساعت بعد با احساس سرخوردگی و شکست بازگشته است، زیرا تصور صحیحی از آنچه در جاده با آن روبه‌رو خواهد شد ‌نداشته است. اما اگر شما بدانید چه وسایلی را باید همراه ببرید، نقشه راه را از قبل برای خود تهیه کرده باشید و به‌اصطلاح برای روزهای خود برنامه‌ریزی کرده و از همه مهم‌تر درک صحیح و کاملی از آنچه پیش رو دارید، داشته باشید، شانس زیادی برای به‌پایان‌بردن برنامه گردشگری‌تان خواهید داشت.

زمانی که تصمیم می‌گیرید سفری را با دوچرخه آغاز کنید، اولین و مهم‌ترین پرسش‌هایی را که باید از خود بپرسید اینهاست: توانایی من برای رکاب‌زدن و طی مسیر با دوچرخه هر روز چقدر است؟ چه نوع دوچرخه‌ای را در اختیار خواهم داشت؟ جاده‌های پیش روی من دارای ترافیک بالایی هستند یا خیر؟ آیا با خوابیدن در چادر مشکلی ندارید یا برایتان اهمیت دارد که هر شب را در هتل یا مهمانسرا اقامت کنید؟ آیا توانایی پختن غذا برای خود را دارید یا باید هر روز از رستوران‌های بین راهی غذا تهیه کنید؟ آیا سفر شما گروهی است یا انفرادی؟

دانستن میزان مسافتی که شما قادر به طی آن در طول روز هستید، ارتباط مستقیم با میزان تجربه و توان شما دارد. البته عامل‌های دیگری مانند ترافیک جاده و شیب مسیر نیز تاثیرگذار هستند. به صورت معمول و با داشتن تمرین و آمادگی جسمانی، یک دوچرخه‌سوار توانایی طی کردن مسافت 15 تا 20 کیلومتر در ساعت را دارد، اما اگر برنامه سفر و رکاب‌زدن شما در روز طولانی باشد، این سرعت به 10 تا 15 کیلومتر در ساعت کاهش خواهد یافت.

بهترین میزان مسافت با توجه به میزان قدرت بدنی شما، طی کردن حدود 45 تا 90 کیلومتر در روز است.

وقتی قرار است مسافتی طولانی را با دوچرخه طی کنید، بهتر است با تجهیزات کامل حرکت کنید. برای دوچرخه، دنده‌های مختلفی با کارکردهای متفاوت وجود دارد که هر یک به شما برای طی مسیر و رکاب‌زدن در وضعیت‌های گوناگون مانند سربالایی و سرپایینی کمک خواهد کرد. البته این مشکل بیشتر برای افراد مبتدی است و پس از کسب تجربه در این‌گونه سفرها، شما براحتی می‌توانید دوچرخه مناسب سفر خود را تهیه کنید.

اگر در برنامه‌ریزی خود قصد دارید شب‌ها را در چادر بگذرانید، حتما باید قبل از سفر در این زمینه تجربه و مهارت‌های لازم را کسب کنید. بهترین کار این است که مدتی قبل از سفر در روزهای آخر هفته به بیرون شهر رفته و چادر بزنید، با این روش شما قبل از شروع سفر فرصت آزمون و خطا و کسب تجربه لازم را خواهید داشت. برای اقامت در چادر این موارد را فراموش نکنید: کیسه خواب، چاقو، قاشق، چنگال، در بازکن برای کنسرو، نقشه منطقه، قطب‌نما یا جی‌پی‌اس، انبردست چندکاره، سوزن و نخ، ناخنگیر، سوت، کفش مناسب پیاده‌روی، جعبه کمک‌های اولیه، الکل جامد، مواد ضد عفونی‌کننده، چاقو، چراغ قوه، باتری، کبریت، فوم برای زیر کیسه خواب‌ها و فندک.

فراموش نکنید هر شب و قبل از خواب به صورت کامل دوچرخه خود را بازدید کنید. ممکن است خستگی باعث شود این کار را نادیده بگیرید، اما فراموش نکنید این چند دقیقه زمان که صرف سرویس و روغنکاری و بازدید از دوچرخه‌تان می‌کنید، می‌تواند از ساعت‌ها معطلی در طول روز جلوگیری کند. در آخر فراموش نکنید که حتما یک تلمبه کوچک و وسایل پنجرگیری دوچرخه را همراه داشته باشید.

بهتر است در سفر با دوچرخه، چادری سبک و کوچک انتخاب کنید که حداکثر 400 گرم وزن داشته باشد و داخل کوله‌پشتی شما جا شود. معمولا توصیه می‌شود چادری بگیرید که ضدآب بوده و براحتی باز و بسته شود.

در عمق دره‌ها، در مسیر سیلاب‌ها و نزدیکی رودها، در شیب‌های تند، نزدیکی آتش، در معرض وزش شدید باد و جایی که حیوانات و حشرات خطرناک وجود دارند، چادر نزنید.

از پخت و پز داخل چادر و روشن کردن شمع خودداری کنید. چادرهای مسافرتی اغلب از جنس پلاستیک هستند که بسرعت آتش می‌گیرند.

به نحوه جمع شدن یک چادرتوجه کنید. برخی چادرها فنری هستند و بازو بسته کردن آنها آسان‌تر است. برخی دیگر میله‌ای هستند و بازو جمع کردن آنها کمی وقت می‌برد. پس هنگام خرید یک چادر حوصله خود را در نظر بگیرید و صرفا به زیبایی چادر توجه نکنید. برخی چادرها دولایه هستند، این نوع چادرها بویژه برای مناطقی با آب و هوای بد مناسب‌تر است.‌

هر قدر هم که در طبیعت سفر کرده و تجربه داشته باشید خوب است پیش از هر بار مسافرت چادر خود را یکبار هم در خانه باز کرده و تمامی تجهیزات شامل میله‌ها و پارچه رویی و کف آن را کنترل کنید.‌

نکته دیگری که در تمام سفر ها و شب مانی ها در طبیعت باید به آن دقت کنیم این که هنگام خواب حتما یکی از پنجره‌های چادر را بازکنید یا اگر هوا خنک است و احساس سردی می‌کنید، حداقل زیپ رویی پنجره‌ها را بکشید تا هوا وارد چادر شود. توجه داشته باشید که پشه بندها بسته باشند و تنها لایه رویی را جمع کنید. اگر گروهی به سفر می‌روید و چند چادر دارید، حتما چادرها را نزدیک ‌هم و به صورت دایره یا نیم‌دایره برپا کنید. پیش از برپا کردن چادر سطح زیر آن را تا جایی که می‌توانید صاف کنید. اگر احتمال بارش باران می‌دهید، جوی باریکی دور تا دور چادر درست کنید ‌. با این روش آب را به‌راهی که می‌خواهید هدایت خواهید کرد.

کف چادر حتما زیر‌انداز بیندازید تا هم سرمای زمین را تا حدودی بگیرد و هم از آسیب رسیدن به چادرتان جلوگیری کند. شب‌ها بعد از هر ورود و خروج از چادر برای جلوگیری از ورود حشرات زیپ توری آن را ببندید.

سارا زعفرانی‌قزوینی