فیلم‌کوتاه باید جایش را در ‌میان مردم باز‌کند

وقتی این موضوع را با ‌هاشم میرزاخانی، دبیر امسال جشنواره فیلم کوتاه در میان می‌گذاریم، او اهدافی کلی را برای این رویداد بر می‌شمارد که پیش از آن که ملموس و قابل اندازه‌گیری باشند، آرمانی هستند. از مهم‌ترین اهداف مورد نظر میرزاخانی می‌توان به ارتقای سطح آگاهی، تجربه و بینش نسل جوان برای نیل به سینمای ملی، با هدف بسط و تعمیم ارزش‌های والای دینی و هویتی، تحکیم خانواده، موضوعات اجتماعی و فرهنگی، امید، عدالت، فرهنگ شهادت و دفاع مقدس، دستاوردهای جدید علمی، ظرفیت‌های فرهنگی، تمدنی، تاریخی و جغرافیایی کشور و پرورش هنرمندانی متعهد، خلاق و توانمند اشاره کرد.

البته او در ادامه اهدافی کمی‌تر را نیز ذکر می‌کند و از روندی می‌گوید که موجب دستیابی به آثار فاخر فیلم کوتاه می‌شود و بهترین تولیدات یکساله ایران و جهان را در معرض دید مخاطبان قرار می‌دهد. دبیر جشنواره در واکنش به این که آنچنان که باید در کشور به فیلم کوتاه پرداخته نمی‌شود و عملا تنها در جشنواره‌هایی اینچنینی شاهد مطرح شدن آثار فیلمسازان این عرصه هستیم، معتقد است این دیدگاه مورد قبول انجمن سینمای جوانان ایران به عنوان یکی از اصلی‌ترین متولیان آموزش و تولید و عرضه فیلم کوتاه در کشور نیست.

او در همین خصوص تاکید می‌کند: در بخش عرضه و نمایش آثار فیلم کوتاه در حال حاضر انجمن اقدام به برگزاری 4 جشنواره منطقه‌‌ای در 4 فصل سال می‌کند که در 4 زیر مجموعه فیلم کوتاه، فیلمنامه، عکس و پوستر فیلم دسته‌بندی می‌شود.

برگزاری دوسالانه جشنواره ملی نماز و نیایش به روایت دوربین و همچنین هفته‌های فیلم و عکس که تقریبا در تمامی ‌دفاتر انجمن در طول سال برگزار می‌شود، دیگر فضاهایی است که به قول میرزاخانی، سازندگان فیلم کوتاه می‌توانند آثارشان را به نمایش در آورند.

دبیر بیست و هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران با تمام اینها قبول می‌کند که فیلم کوتاه با مخاطب عام‌تر سینما آن چنان که باید ارتباط برقرار نکرده است و می‌افزاید: برای رفع این کاستی، از بهمن سال گذشته، اکران فیلم کوتاه در سینما سپیده، شنبه هر هفته و در 3 سئانس شروع شده که تا امروز نتایج خوبی هم به بار آورده است.

او تاکید می‌کند: در سال جاری یک هفته پس از برگزاری جشنواره فیلم کوتاه در تهران، 8 منطقه فرهنگی کشور، میزبان آثار این رویداد می‌شوند و پس از آن تمامی ‌دفاتر 60گانه سینمای جوان، برگزیدگان بخش ملی و بین‌الملل جشنواره را نمایش می‌دهند. پس می‌بینیم که توجه به فیلم کوتاه و اکران آن مختص به این جشنواره نیست.

هاشم میرزاخانی همچنین معتقد است با استقبالی که از جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران صورت گرفته وآمار آثار رسیده و راه یافته به جشنواره می‌بینیم که در طول سال 1700 فیلم کوتاه حرفه‌ای در کشور تولید می‌شود که براساس آمار، 35 درصد آثار با حمایت تهیه‌کنندگان دولتی ساخته شده‌اند و 65 درصد فیلم‌ها دارای تهیه‌کننده خصوصی یا شخصی هستند که این آمار حاکی از جایگاه مناسب تولید فیلم کوتاه در کشور است. البته این آمار بدون احتساب تولیدات آماتور و آموزشی است که سالانه خود انجمن به تنهایی نزدیک به 1000 عنوان تولید آموزشی دارد. وی درباره استقبال فیلمسازان کوتاه از این دوره از جشنواره نیز می‌گوید همان‌طور که انتظار می‌رفت، استقبال چشمگیری از این جشنواره صورت گرفته است و نزدیک به 1700 فیلم از داخل کشور و 2538 فیلم از 105 کشور جهان به دبیرخانه رسیده که در مجموع رکورد تازه‌ای را به جا گذاشته است.

میرزاخانی می‌گوید: در سال جاری نزدیک به 10 درصد افزایش در تعداد کشورهای شرکت‌کننده در جشنواره داریم که حکایت از این دارد که سینمای ایران و این جشنواره در سطح بین‌المللی جایگاه خود را پیدا کرده‌اند.

قابل ذکر است فرانسه با 346 فیلم، آلمان با 203 فیلم، اسپانیا با 184 فیلم آمریکا با 133 فیلم انگلستان با 124 فیلم برزیل با 123 فیلم و فنلاند با 111 فیلم، 7 کشور اول ارسال کننده فیلم به این جشنواره بوده‌اند. وی به کیفیت و سطح آثار فیلسمازان ایرانی نیز اشاره می‌کند و می‌افزاید: براساس گفته‌های هیات انتخاب بخش بین‌الملل که شامل دکتر فهیمی‌فر، دکتر‌ هاشمی‌ و دکتر جوزانی بوده، فیلم کوتاه ایران از نظر فیلمنامه، ایده و محتوا در سطحی بسیار بالاتری نسبت به آثار سایر کشورها قرار دارد که البته از نظر اجرا و امکانات فنی دچار کاستی‌ها و کمبودهای زیاد است.

دبیر جشنواره ادامه می‌دهد: در مقایسه‌ای که این دوستان انجام داده‌اند، ایران در بخش مستند بسیار پیشتاز و در بخش داستانی همچنان به تلاش بیشتر نیاز دارد، اما در سطح پویانمایی و تجربی همدوش با سایر کشورها به پیش می‌رود و این را می‌توان از تعداد آثار راه یافته از ایران به بخش بین‌الملل متوجه شد.

میرزاخانی در پاسخ به این سوال که تا چه اندازه برگزاری جشنواره‌هایی که مختص فیلم کوتاه است، می‌تواند این آثار را به مخاطب عام بشناسد، می‌گوید: مسلما برگزاری جشنواره‌ها با تنوع موضوعی علاوه بر این که باعث جمع شدن خانواده فیلم کوتاه دور هم و کسب تجربه برای آنان می‌شود و فضای نقد، بررسی و گفت‌و‌گو را برای آنان ایجاد می‌کند، می‌تواند بین مخاطب عام نیز جا بازکند و با تبلیغات مناسب و ایجاد جاذبه‌های موضوعی و فراهم کردن دعوت از اقشار مختلف آن را به دل خانواده‌ها و جامعه ببرد.