مرادی: سفر با زندگی من عجین شده‌است

از نظر شما سفر چه فلسفه‌ای دارد؟

سفر نقش انکارناپذیری در دیدگاه انسان‌ها در زندگی دارد، چراکه انسان در سفرها با فرهنگ‌ها و آداب و رسوم شهرها و کشورهای مختلف آشنا می‌شود. به قول معروف «بسیار سفر باید تا پخته شود خامی». من این مساله را در زندگی‌ام کاملا لمس کرده‌ام چون آدم با سفر با دید بازتری به دنیا و زندگی نگاه می‌کند.

هر سفری برای خودش یک تجربه است که این تجربیات در درازمدت خیلی کارایی دارد. بهترین درس سفر از نظر من تجربه است که می‌تواند در زندگی شخصی هر کسی اثرات مثبتی داشته باشد.

سفرهای من بیشتر کاری است و در طول سال 2 یا 3 بار فرصت می‌شود که با خانواده به مسافرت بروم. قبلا چون داور بین‌المللی بودم، خیلی سفر می‌رفتم و الان هم برای تدریس و نظارت بر کار داوران در آسیا فعالیت می‌کنم. امسال 5 سفر برون‌مرزی داشته‌ام و متاسفانه سفرهای خانوادگی‌ام خیلی کم است.

قطعا ناراحت می‌شوند و فشار به خانواده می‌آید، اما چون بحث کار است، این مساله را پذیرفته‌اند. این شرایط واقعا سخت است، اما طوری سفر با زندگی‌ام عجین شده که اگر سفر نروم، احساس خلأ می‌کنم. هنوز هم هر سفری که می‌روم یک تجربه جدید برایم به دنبال دارد.

بسیار زیاد. سفرها باعث شده نه‌تنها در ایران بلکه در کشورهای مختلف هم دوستان خیلی خوبی پیدا کنم و با هم در ارتباط هستیم.

بیشتر ورزشی هستند؛ داوران و مسوولان داوری در کشورهای مختلف و به همین دلیل هر جایی که می‌روم، هیچ گاه احساس تنهایی نمی‌کنم.

از نظر روحی شرایط بهتری پیدا می‌کنم چون خستگی‌های روزمره را فراموش کرده و باطراوت و شادابی بیشتری زندگی را ادامه می‌دهم که امتیاز مثبتی برای من محسوب می‌شود.

مطمئنا با توجه به سفرهای کاری که به تنهایی می‌روم، دوست دارم در سفرهای غیرکاری با خانواده باشم.

شهرهای ایران همه زیبا هستند و جذابیت‌های زیادی دارند. هر شهر ما به اندازه یک کشور زیبایی دارد. من رامسر و شیراز را ترجیح می‌دهم، اما امسال همراه با خانواده به چابهار و بندر کنارک رفتم که خیلی جالب بود. من همیشه به شهرهایی رفته بودم که تیم‌های فوتبال دارند، اما رفتن به سیستان و بلوچستان خیلی جذاب بود. همیشه دوست دارم به شهرهایی بروم که تا حالا نرفته‌ام و این شهر می‌‌تواند کنارک یا بندر چارک در استان هرمزگان باشد.

نه، همیشه در سفرهایی که رفته‌ام، آنقدر امکانات برایم فراهم بوده که رفتن به چنین شهرهای محدود و کم امکانات، جذابیت بیشتری برایم داشته است. بیشتر هدفم فرهنگ و بافت زندگی مردم و آداب و رسوم شهرهای مختلف است و دوست دارم چنین مسائلی را در مناطق مختلف کشورم ببینم.

اگر از چیزی خوشم بیاید، می‌خرم اما برای خانواده‌ام حتما سوغات می‌آورم. سوغاتی جزو فرهنگ ما ایرانی‌هاست و هر چقدر هم که سفر برویم، باید سوغاتی بیاوریم بخصوص من برای دخترم و همسرم حتما باید سوغاتی بیاورم.

نه، کار ما ورزش است. داوری برای من تنوع و جذابیت‌های خاصی داشت و الان هم که به عنوان ناظر می‌روم، دریچه جدیدی برای من باز می‌شود و برایم خیلی تازگی دارد. من هر چقدر هم به سفر بروم، هیچ‌گاه احساس نمی‌کنم که برایم تکراری شده است.

چند روز قبل از کره شمالی برگشتم، برای نظارت بر مسابقات نوجوانان آسیا به پیونگ‌یانگ رفته بودم. قرار است 17 مهر هم به سنگاپور بروم و به مسابقات مقدماتی جام‌جهانی نظارت کنم. کره شمالی کشور خیلی خوب و تمیزی بود و مردمان خوبی هم داشت هر چند که محدودیت‌هایی در این کشور وجود دارد، اما نسبت به 7 سال قبل که رفته بودم، خیلی بهتر شده و در حال حاضر امکانات بهتری دارد. مردم کره شمالی، فرهنگ سنتی دارند و تمدن شهرنشینی در آنها رخنه نکرده است که این مسائل برای من خیلی جالب بود و از دیدن چنین مسائلی در پیونگ‌یانگ لذت می‌بردم.

بدم نمی‌آید، اما چون همه مرا می‌شناسند، سخت است. جوان که بودم، با دوچرخه از کرج به چالوس می‌رفتم و برمی‌گشتم. با 4 ، 5 نفر از دوستانم که فوتبالیست بودند می‌رفتیم که هم ورزش بود و هم تفریح. عکس‌های آن زمان را که می‌بینم، دلتنگی سراغم می‌آید. آن زمان خیلی ذوق و شوق دوچرخه‌های کورسی را داشتم که پدرم برایم خریده بود و با شوق فراوان به چالوس می‌رفتیم. لذت آن سفرها هیچ وقت برایم تکرار نشد.

برای هر مسلمانی سفر به خانه خدا بهترین سفر زندگی‌اش است. واقعا خدا را شکر می‌کنم که در 34 سالگی و در اولین سال داوری بین‌المللی‌ام خداوند این توفیق را داد تا سال 2000 میلادی به زیارت خانه خدا بروم و اعمال حج واجب را به جا آوردم که بهترین سفر زندگی‌‌ام بود.

به هر شهری که رفته‌‌ام، آثار باستانی‌اش را دیده‌ام. آثار باستانی شهرهایی مثل شیراز، اصفهان و کرمانشاه را دیده‌ام چون علاقه خاصی به این‌جور جاها دارم تا این که بخواهم در پاساژها بگردم و مغازه‌ها را ببینم.

فکر می‌کنم جدیدا به این مسائل خیلی اهمیت می‌دهند و رسیدگی می‌کنند چون هویت مملکت ماست و از وظایف ملی تمام ایرانیان است که به آثار باستانی کشورمان رسیدگی کنند.

ایران جاذبه‌های توریستی خیلی خوبی دارد و کمتر کشوری می‌تواند در این زمینه با ما رقابت کند. گردشگری یک صنعت پرسود است و می‌توانیم از جاذبه‌هایی که داریم، استفاده بهینه ببریم. به هر حال صنعت گردشگری ایران می‌تواند از وضع موجود بهتر باشد.

همیشه در لب‌تابم عکس‌های مناطق دیدنی ایران هست و هر وقت با دوستان خارجی بحث سفر و جاهای دیدنی می‌شود، این عکس‌ها را به آنها نشان می‌دهم تا برای کشورم تبلیغ شود.

نه، تا حالا نشده، اما بدم نمی‌آید این اتفاق بیفتد چون یک ربطی به سفر ندارد تجربه است و بعید نیست یک روزی چنین شرایطی برایم پیش بیاید.

ما کرج هستیم و بیشتر با خانواده به دید و بازدید مغازه‌ها می‌رویم و خرید می‌کنیم.

زیاد اهل این‌جور جاها نیستم و فقط یکبار به موزه حیات وحش رفتم.

چون اکثر سفرهای‌ ما با هواپیماست، بیشترین استرس را روی پروازها دارم. از پرواز نمی‌ترسم، اما استرس و حساسیت زیادی روی پرواز دارم. یکبار برای قضاوت به قزاقستان رفته بودم که چمدانم گم شد و تمام وسایل داوری‌ام در آن چمدان بود. بعد از چند روز چمدانم را آوردند اما برای قضاوت آن دیدار، مجبور شدم از لباس‌های داوران قزاق استفاده کردم.

سال 2003 به عنوان بهترین داور آسیا انتخاب شدم و مرا به مالزی دعوت کردند. نمی‌دانید با چه ذوق و شوقی به مالزی رفتم. آن سفر واقعا برایم ارزشمند بود و هیچ وقت آن را فراموش نمی‌کنم. من به فرانسه، آلمان و جزایر قناری هم رفته‌ام، اما هیچ‌کدام از آنها سفر مالزی نشد، چون به خاطر افتخار بزرگی که به دست آورده بودم، یک فرد ملی برای کشورم بودم و احساس غرور خاصی داشتم.