حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
تاش
اختتامیه، پایان یک جشنواره نیست
در دقیقه 90 بیشتر جشنوارهها و رویدادهای هنری، بویژه آنهایی که شرکتکنندگانش نوجوان و جوان هستند، عنوان میشود که کار آن رویداد با اختتامیه به آخر نمیرسد و ارتباط با هنرمندان منتخب ادامه پیدا خواهد کرد، اما این گفته که فصل مشترک بیشتر رویدادها و جشنوارههاست، کمتر عملی میشود و هنرمندانی که در جشنواره خودی نشان دادهاند و نگاه و نظر داوران و کارشناسان را جلب کردهاند، به حال خود رها میشوند. چند روز بیشتر از پایان هجدهمین جشنواره هنرهای تجسمی جوانان نمیگذرد که این بحث دوباره داغ شده است. بویژه که این جشنواره از معدود فعالیتهای مستمر هنری در ایران است که توانسته با نگاه زیربنایی، دست به تربیت هنری در جامعه بزند.
برگزاری جشنوارههای هنری در حوزه جوانان مساوی است با کلمهای به نام آموزش که اگر از آن رویداد گرفته شود، دیگر نمیتوان صفت پویا را برایش به کار برد. یکی از نکات قابل توجه جشنواره هنرهای تجسمی جوانان در کارگاهی برپا شدن آن بود که شرکتکنندگانش در کنار رقابتی نفسگیر، در حضور استادان به آموختن هنر نیز میپرداختند.
هنرمندان خلاق و مستعدی که از دل جشنوارههایی مانند این بیرون میآیند در صورتی که مسیری برای رشد و بالندگی داشته باشند، میتوانند آینده هنرهای تجسمی کشور را پربار و پویا کنند. البته در هجدهمین جشنواره بینالمللی هنرهای تجسمی جوانان، تشکیل بنیاد نخبگان جوان، خبری خوش بود که اگرچه هنوز نحوه فعالیت و برنامههایش به طور جامع تشریح نشده است، اما میتواند جریانی را در هنرهای تجسمی آغاز کند که نتایج آن در آینده به بار خواهد نشست. ایجاد این بنیاد تا قبل از دوره بعد جشنواره هنرهای تجسمی جوانان، تعیین برنامههای آن، تدوین بانک اطلاعاتی از هنرمندان جوان مستعد و برگزیده و برگزاری نشستهایی با آنان میتواند نوید بخش این امید باشد که دیگر پس از این، جشنوارهها کارشان با اختتامیه به آخر نمیرسد و جریانی مستمر و پویا خواهند بود که تاثیری محوری و اساسی بر هنر کشور میگذارند.
مهدی نورعلیشاهی / گروه فرهنگ و هنر
گفت و گو
