رودررو بودن با مردم برایم شیرین و جذاب است

سال 56 با ساخت فیلم‌های مستند وارد تلویزیون شدم. سال 63 برای کمک به یکی از دوستانم قرار شد 3 ماه به رادیو بیایم. جالب است بدانید هنوز این سه ماه تمام نشده است.

یکی از ویژگی‌های رادیو سرعت کار است. در مستندسازی چندماه طول می‌کشد تا بتوانی نتیجه کار را ببینی. ولی در رادیو بسرعت می‌توانی به ماحصل کار دست پیدا کنی.

چون به دنبال ارتباطات رودررو با مردم بودم. همیشه به دنبال شناخت مردم کشورم هستم و علاقه زیادی به ایران‌شناسی و آشنایی با گویش‌ها و لهجه‌ها دارم. رودررو بودن با مردم برایم شیرین و جذاب است. باید بگویم بین مردم بودن برایم افتخاری بزرگ است.

بله. اولین گزارشم در رادیو ایران گفت‌وگویی بود با فردی در جزیره آشوراده در استان گلستان (بندر ترکمن) که هیچ وقت فراموش نخواهم کرد. جزیره یاد شده یک جزیره صیادی بود که من با تنها دامدار این جزیره گفت‌وگو کردم.

برنامه خانواده، کار و کارگر، سنگرسازان بی‌سنگر، راهیان نور... در کل برای رادیو ایران، تهران، سلامت، تجارت، فرهنگ و صدای آشنا گزارش تهیه کرده‌ام.

بله. گزارشی از مراسم تشییع پیکر یک شهید در زمان دفاع مقدس.

وقتی از وقوع حوادث دلخراشی همانند سیل و زلزله گزارش تهیه می‌کنم بالطبع ناراحت می‌شوم.

در کل برای تهیه هر گزارشی باید خوب شنید، خوب دید و اطلاعاتی درباره موضوع گزارش داشته باشیم. نوع لحن و صدای گرم و دلنشین‌داشتن بسیار اهمیت دارد (منظورم این نیست که من چنین صدایی دارم.) علاوه بر اینها در گزارش رادیویی، گزارشگر باید توانایی توصیف موقعیت محل تهیه گزارش را نیز داشته باشد تا از این طریق با شنونده بتواند ارتباط برقرار کند. در واقع گزارشگر باید فضای گزارش را طراحی کند.

در حال حاضر سردبیر، مجری، نویسنده و گزارشگر برنامه روستا هستم. این برنامه هر روز ساعت 18 از رادیو ایران پخش می‌شود. خیلی خوشحال هستم که حرف دل روستاییان را از دورافتاده‌ترین مناطق کشور با کمک امواج رادیو به گوش مسوولان می‌رسانم.