حسینیه نقشین اثری تاریخی اما رها شده

مسجد و حسینیه نقشین که قدمت آن به دوران زندیه برمی‌گردد در سال 84 در فهرست آثار ملی به ثبت رسید، اما از زمان ثبت آن در این فهرست تاکنون توجهی به آن نشده است.

برخی اهالی این محل می‌گویند، سازمان میراث فرهنگی استان 20 سال است که هیچ اقدامی برای خرابی‌ها و مشکلات این حسینیه و مسجد نکرده و در واقع این بنای ارزشمند را به حال خود رها کرده است. لفظ نقشین از اصطلاحات قدیم فنون شهرسازی یزد است. در این تکیه 2 کتیبه به خط نستعلیق نوشته شده است که مشخص‌کننده بانی و قدمت بناست.البته مدیرکل میراث فرهنگی و گردشگری استان یزد ،مقصر اصلی را مردم این محله می‌داند و می‌گوید: یک سال و نیم پیش وقتی میراث فرهنگی قصد داشت حمام تاریخی این حسینیه را مرمت و بازسازی کند با مخالفت اهالی این محله مواجه شد.

بهرام رضایی با بیان این‌که مخالفت‌های گاه و بی‌گاه اهالی یک منطقه برای بازسازی و مرمت آثار تاریخی، برای میراث فرهنگی به یک معضل جدی تبدیل شده است، به نقش دیگر ارگان‌ها نیز اشاره می‌کند و می‌افزاید: متولی همه مشکلاتی که برای آثار و ابنیه‌های تاریخی به وجود می‌آید، میراث فرهنگی نیست بلکه دیگر ارگان‌ها نیز در این زمینه وظیفه‌ای دارند و باید به آن عمل کنند.وی تصریح می‌کند: میراث فرهنگی آمادگی دارد در صورتی که شهرداری و دیگر ارگان‌ها همکاری کنند و مردم آن محله هم رضایت داشته باشند، ابنیه‌ها و آثار تاریخی را مرمت و بازسازی کند.

از سوی دیگر مسجد و حسینیه نقشین طی 20 سال گذشته در دایره کمبود اعتبارات نیز گرفتار شده است و مسوولان میراث فرهنگی، نبود اعتبارات را عامل بی‌توجهی و عدم مرمت و بازسازی این بنای تاریخی اعلام کرده‌اند.

آثار تاریخی به محض این‌که در فهرست آثار ملی قرار می‌گیرند، به حال خود رها می‌شوند؛ این در حالی است که با ثبت آثار در واقع جاذبه‌ای به جاذبه‌های تاریخی افزوده می‌شود.

امیر ترقی‌نژاد / جام‌جم یزد