بخشنامه‌های بی‌خبر از همه جا

مدارس غیردولتی، امسال هم در کوچه پس‌کوچه‌های شهر و در ساختمان‌های تنگ ولی خوش رنگ و لعاب، آماده شروع سال تحصیلی هستند.

امسال قرار بود شهریه‌های این مدارس 10 تا نهایتا 15 درصد افزایش یابد، قرار بود بر ساختار فیزیکی این مدارس بیشتر نظارت شود و با اعلام حداکثر شهریه‌ها بویژه در تهران با مدیران و موسسان متخلف برخورد شود؛ اما با گذشت 2 ماه تابستان و پایان تدریجی فصل ثبت‌نام‌ها، شواهد نشان می‌دهد که جز تعلیق امتیاز تنها 6 مدرسه غیردولتی در پایتخت، کاستی‌ها از زیر نگاه بازرسان آموزش و پرورش با اغماض رد شده است.

عالی‌ترین مقام مدارس غیردولتی در نظام آموزش تابستان امسال از ممنوعیت دریافت هزینه تغذیه، لباس، ایاب و ذهاب و کلاس‌های فوق‌برنامه همزمان با شهریه خبر داد.

بنابه دستور این وزارتخانه، شهریه مربوط به کلاس‌های فوق برنامه و تغذیه دانش‌آموزان باید پس از انجام ثبت‌نام و در صورتی که اولیای دانش‌آموزان با اجرای آن موافقت کنند، از آنان دریافت شود.

کمی تامل در عملکرد مدارس غیردولتی و اندکی بازرسی بر کارکرد برخی مدیران مدارس غیردولتی نشان می‌دهد که تفاوت آنچه در این مدارس رویه جاری است، با آنچه در بخشنامه‌ها منعکس می‌شود، از زمین تا آسمان است.

شاید آموزش وپرورش هنوز بی‌خبر است که شهریه کل برخی دبیرستان‌های غیردولتی،از 7 تا 11 میلیون برآورد می‌شود و شرکت در بسیاری از برنامه‌های این مدارس اجباری است.

لباس فرم، شرکت در اردو، کلاس‌های فوق و... برنامه جزءلاینفک برنامه‌های آموزشی است و شهریه‌ها یکجا دریافت می‌شود، آیا شکاف بین بخشنامه‌ها و رویه مدیران نشان از نبود نظارت و اغماض ندارد؟