در سفر،‌کاری جز خرید ‌کردن ندارم

هر وقت که فرصت کنم، به سفر می‌روم. سفر را خیلی دوست دارم و زمان مشخصی ندارد که بگویم سالی چند بار مسافرت می‌روم. اگر کار نداشته باشم و مشغله‌هایم اجازه بدهد و همراه خوبی پیدا کنم، حتما به سفر می‌روم. البته وقتی می‌خواهم سفر بروم به خیلی مسائل فکر می‌کنم مثل این که جایی که می‌خواهم بروم آب و هوای خوبی داشته باشد و زمان کافی داشته باشم و از همه مهم‌تر به وضعیت مالی‌ام بستگی دارد.

سفر می‌تواند بخشی از زندگی باشد و به نظر من اگر مسافرت خوبی داشته باشیم، آن روزها جزو عمر آدم حساب نمی‌شود. برای من این طوری است که اگر با برنامه‌ریزی بروم و از جایی که می‌روم لذت ببرم و مشغله‌ها و گرفتاری‌هایم را فراموش کنم، از عمرم کم نمی‌شود. این اعتقاد شخصی من نسبت به سفر است و فکر می‌کنم برای بقیه هم می‌تواند همین طور باشد.

قطعا هست؛ بستگی به فرد مسافر دارد. جدا از بخش تفریحی، سفر در واقع زمانی است که آدم می‌تواند مشکلاتش را فراموش کند و از بیرون آدم‌ها را ببیند. دنیا به آن کوچکی که گاهی اوقات فکر می‌کنیم، نیست و در سفر می‌توان مشغله‌ها و گرفتاری‌های روزمره را فراموش کرد و به‌جای آنها غم‌ها و خوشحالی‌های آدم‌های مختلف را دید و با آنها آشنا شد. آدم در سفر می‌تواند از دنیای کوچکی که برای خودش ساخته فاصله بگیرد و دنیای دیگری را ببیند.

واقعا در سفر فرصت بیشتری برای استراحت به دست می‌آورم و از زمانی که دارم، به بهترین شکل استفاده می‌کنم. البته بستگی دارد که چه سفری بروم. من بیشتر به سفرهای کاری می‌روم اما معتقدم در همین سفرها هم یک سری تجربیات به دست می‌آورم که در غیر سفر به دست نمی‌آید. سفر باعث می‌شود انرژی بیشتری به دست بیاورم؛ البته میزان این انرژی بستگی به این دارد که چقدر خوش بگذرد و با چه روحیه‌ای از مسافرت برگردم.

مسافرت با خانواده را ترجیح می‌دهم چون زمان بیشتری کنار هم هستیم و خیالم راحت‌تر است و بیشتر خوش می‌گذرد. تا حالا تنهایی سفر نکرده‌ام اما بدم نمی‌آید چنین سفری را هم تجربه کنم.

خودم خیلی جاها را دوست دارم ببینم چون خیلی کم مناطق مختلف ایران را دیده‌ام. سال گذشته به کرمانشاه رفتم که خیلی خوب بود. شمال هم خیلی رفته‌ام اما جاهای ناشناخته هم زیاد داریم. اگر قرار باشد آن شخص جاهای دیدنی را ببیند، کرمانشاه، کردستان و شیراز را پیشنهاد می‌دهم اما همه چیز بستگی به این دارد که چه هدفی از سفرش دارد.

داخل ایران تا حالا قطار سوار نشده‌ام چون چنین سفری برایم پیش نیامده است. بیشتر با هواپیما به مسافرت می‌روم غیر از شمال و البته کاشان که بتازگی با ماشین رفتم.

نه، سفری با اتوبوس نداشته‌ام.

تا به حال فکرش را نکرده‌ام اما ترجیح می‌دهم چنین کاری نکنم.

خرید را خیلی دوست دارم. یک وقت‌هایی که به سفر تفریحی می‌روم، کار دیگری جز خرید ندارم، هم سوغاتی می‌خرم و به نزدیکانم کادو می‌دهم و هم برای خودم خرید می‌کنم. اصولا من خیلی خرید می‌کنم. خب در سفر که معلوم است.

بستگی دارد با چه گروهی به سفر کاری برویم. گاهی اوقات این‌گونه سفرها خیلی خوب است و آدم احساس آرامش می‌کند و وقت برای گردش و تفریح هم هست. گاهی اوقات هم استرس و فشار کار آنقدر زیاد است که دوست دارم فقط زودتر برگردم و در خانه خودم استراحت کنم.

جاهایی را که ندیده‌ام؛ مثل شیراز که خیلی کوچک بودم وقتی به این شهر رفتم.

فکر می‌کنم به شمال رفته‌بودیم؛ آن موقع خیلی کوچک بودم. خاطرات جاده شمال را همیشه به یاد دارم؛ یادم هست که وسط راه توقف داشتیم و غذا خوردیم. از جاده چالوس که می‌رفتیم، از خود جاده دریا را می‌دیدیم تا لحظه‌ای که به دریا می‌رسیدیم؛ اما متاسفانه الان تنها چیزی که دیده نمی‌شود، دریا است و این مساله خیلی ناراحت‌کننده است.

این‌گونه سفرها را زیاد داشته‌ام، چون خاطراتی به جا می‌گذارد که همیشه به یاد آدم می‌ماند. خاطرات تلخ و شیرین زیادی دارم که چون شخصی است، نمی‌توانم آنها را بازگو کنم.

فضای آن منطقه،‌ آب و هوا و آدم‌های شهر جدید توجه مرا به خودشان جلب می‌کنند.

آثار باستانی را خیلی دوست دارم، خیلی زیاد، آثار تاریخی اصفهان را کامل دیده‌ام. آتشکده یزد، طاق‌بستان کرمانشاه، خانه‌های تاریخی کاشان و باغ‌فین . این شهر را هم دیده‌ام. سعی می‌کنم به هر شهری که می‌روم، اگر آثار باستانی و تاریخی آن را البته اگر داشته باشد،‌ حتما ببینم.

فکر نمی‌کنم، برای دنیا که هیچ، برای خودمان هم ناشناخته است. البته شاید برای خارجی‌ها کمی بیشتر شناخته شده باشد و متاسفانه باید بگویم که به این گونه آثار با ارزش اصلا رسیدگی نمی‌شود. آثار تاریخی ایران با تهیه بلیت ارزان در دسترس است و اکثر جاهایی که می‌روم، می‌بینم روی این آثار تاریخی یادگاری نوشته‌اند که واقعا غیرقابل باور است.

متاسفانه در این مسیر فرهنگسازی نشده و اصلا احساس نمی‌‌کنیم که این بناهای باارزش متعلق به ما و سرزمین ماست و باید برای نسل‌های بعدی بماند. بسیاری از موارد هم دیده‌ام که خارجی‌ها از طریق اینترنت تحقیق کرده‌اند و آمده‌اند یک جای خاص در کشور ما را دیده‌اند.

این مقوله اول باید برای خودمان مهم باشد تا بتوانیم آن را برای دیگران هم مهم جلوه بدهیم. وقتی این مسائل برای خودمان در حد شعار است، نمی‌توانیم آن را به بقیه منتقل کنیم. فکر می‌کنم اول باید امکانات مناسبی از نظر گردشگری و اسکان تهیه کنیم که متاسفانه در اکثر مناطق چنین امکاناتی نداریم.

نه، اما در شرایط سخت دیگری بوده‌ام، اما این که بخواهم شب را در چادر بگذرانم نبوده است. در سفرهای کاری جاهایی بوده که هتل نداشته‌‌ایم و مجبور بودیم در جاهای دیگری اقامت داشته باشیم حتی جاهایی که اصلا امکانات نداشته و شب را در آنجا گذرانده‌ایم.

کتاب که همیشه همراهم هست و مطالعه می‌کنم، غیر از آن به موسیقی گوش می‌کنم. گاهی اوقات هم همراه خودم فیلم می‌برم و می‌بینم.

هنوز تمام نشده و دارم آن را می‌خوانم. کتاب «تقدیم به داستان‌های کوتاه» آقای محمدحسن شهسواری را می‌خوانم.

سعی می‌کنم فیلم‌هایی که می‌بینم ژانر عجیبی نداشته باشد و هر فیلم خوبی که باشد، می‌بینم.

الان یک تله‌تئاتر با لوکیشن ثابت دارم که کارگردان آن حمید لبخنده است.

لواسان را ترجیح می‌دهم چون این منطقه را می‌شناسم و برایم آشناتر است.

بله، رفتن به موزه را دوست دارم و اگر پیش بیاید، حتما می‌روم.

سفر در زندگی همه آدم‌ها نقش دارد و این تاثیر در زندگی هنرمندان بیشتر است چون با قومیت‌ها و فرهنگ‌های مختلف آشنا می‌شوند؛ برای روحیه خود آدم هم خوب است و کمک می‌کند تا ذهن آدم فعال‌تر شود.

بیشترین درسی که از سفر می‌گیرم این که از فضای پرمشغله کاری خارج می‌شوم و با ابعاد مختلف زندگی مردم در گوشه و کنار کشورم آشنا می‌شوم. لحظاتی که گاهی اوقات می‌توان گفت قشنگ‌تر از خود زندگی است.

لحظات خیلی خوبی داشته‌ام. خاطرات خوب و بد هم بوده اما خیلی شخصی است و نمی‌شود آنها را در روزنامه تعریف کرد.

مهدی نوری