شیرینی افطار در شهر باران

امسال در ماه مبارک رمضان، شاهد برنامه‌هایی از این نوع هستیم که هر یک لحظات افطار را با حضور مهمان‌هایی سپری می‌کنند.

شهر باران از جمله این برنامه هاست که هرروز دقایقی پیش از اذان مغرب روی آنتن شبکه یک سیما می‌رود.

در یکی از شب‌های پایانی این ماه مبارک در پشت صحنه «شهر باران» حاضر شدم و با عوامل و مهمانان این برنامه گفت و گویی انجام دادم.

چنددقیقه‌ای از شروع برنامه گذشته است. داخل استودیو، هادی نائیجی (مجری) همراه مهمانان برنامه (خانواده شهید حسین پیراینده و همسنگر او) دور حوض فیروزه‌ای استودیو14 نشسته و در حال گفت و گو هستند. گفت و شنودی بسیار صمیمی و سیال که عوامل اتاق فرمان را نیز مجذوب خود کرده است.

در خلال این گفت‌وگو، پلی بک‌هایی نیز در خصوص موضوع برنامه پخش می‌شود که دلیل اصلی دعوت از مهمانان را بازگو می‌کند.

عبدالله جعفریان (ناظر تولید برنامه) چنین توضیح می‌دهد: «حسین پیراینده از جمله اسرایی بوده است که سال 69 و مصادف با اولین تبادل اسرا به مقام شهادت می‌رسد. در روز بازگشت آزادگان به میهن، خانواده شهید پیراینده چراغانی محله و پرچم‌های خوشامدگویی را جمع آوری و پلاکاردهای شهادت را جایگزین کردند.»

جعفریان که با خانواده این شهید آشنایی دیرین دارد و به گفته خودش از دوستان مسجدی شهید پیراینده بوده است، ادامه می‌دهد: «در روز آزادسازی اسرا، 3000 آزاده اردوگاه 18 در 2 ستون و در مقابل خانه حسین پیراینده صف کشیدند و هر یک شاخه گلی را به حیاط خانه پرت می‌کردند. به یاد دارم مادر این شهید در ایوان خانه ایستاده و نظاره‌گر این تجمع بود و در عرض چنددقیقه خانه پر بود از شاخه گل. پس از برگزاری مراسم هفت این شهید نیز هر یک از آزادگان از تهران به شهر و دیار خود بازگشتند.»

دعوت از مهمانان امشب اما دلیل دیگری دارد و آن بازگشت پیکر شهید حسین پیراینده به وطن است که سال 81 همراه شهدای دیگر تشییع شد اما باوجود گذشت 12 سال کاملا سالم مانده بود.

جعفریان با اشاره به این موضوع می‌خواهد صحبت‌های همرزم شهید پیراینده را نیز بشنویم پس در اتاق فرمان منتظر می‌مانیم تا با مهمانان و دیگر عوامل برنامه صحبت کنیم.

«بنده در اردوگاه 11 با ایشان آشنا شدم و از دوستان بسیار صمیمی یکدیگر بودیم.»

این را دهقانیان می‌گوید که از سال 65 در اردوگاه‌های عراق کنار حسین پیراینده در اسارت بوده است. وی معتقد است: «در برنامه‌های رادیو و تلویزیون هرگاه صحبت از شهدا، خانواده ایثارگران و جانبازان است، مباحث باید روان، شفاف و واقعی باشند؛ چراکه در این خصوص اغراق جایز نیست و قطعا از نفوذ کلام در دل مخاطب می‌کاهد. در برنامه شهر باران نیز تلاش بنده و خانواده حسین پیراینده این بوده است که شخصیت واقعی ایشان را از نگاه خودمان توصیف کنیم و این رسالت بخوبی اتفاق افتاد و اثرگذاری‌اش در تماس‌ها و پیامک‌های بینندگان نمود داشت.»

شهر باران در انتخاب مهمان هایش می‌کوشد با رویکردی مثبت، پایان یک روز روزه داری مخاطبان خود را به لحظاتی مفرح و امیدبخش گره بزند.ایمان رضوانی نیا (تهیه‌کننده) در این‌باره معتقد است: «در بسیاری از روایات و احادیث آمده است که لذت مومن در ماه رمضان در هنگامه سحر و افطار به حد اعلایی می‌رسد. پس ‌باید در برنامه‌های اینچنینی با دعوت از مهمانان و انتخاب سوژه‌هایی ناب، رنگ شادی را به لحظات روزه‌داران پیوند بزنیم. شهر باران تا امروز در همین جهت حرکت کرده و برخی قسمت‌ها نیز همچون برنامه امشب، تلفیقی از درام و معرفت اعتقادی است.»

وی ادامه می‌دهد: «رویکرد ما در ساخت این برنامه، مبتنی بر امید دهی است و این مساله در دعوت از مهمانان بخوبی نمود دارد، یعنی معرفی انسان‌های موفقی که با همت خود به جایگاه مطلوبی رسیده‌اند. هیچگونه واقعه خارق‌العاده‌ای در مسیر زندگی‌شان اتفاق نیفتاده، ولی با وجود این در منصب خود دارای مقام و بسیار شناخته شده هستند. مثلا چندی پیش دکتر نیک‌دستی، مهمان این برنامه بود که نفر اول بنیاد نخبگی در رشته دندانپزشکی و همچنین برنده مسابقه‌های قرآنی است. از این دست مهمانان بسیار در برنامه شهر باران دعوت شده‌اند، حتی از میان ورزشکاران نیز افرادی حضور داشتند که در کنار برتری‌های حرفه‌ای در رشته خود، به عنوان ورزشکار اخلاقی شناخته می‌شوند.»

این رویکرد در خلال آیتم‌های برنامه نیز به چشم می‌خورد. فرهاد ریاضی (مدیر تولید) در این‌باره می‌گوید: «آنچه از ابتدا مد نظر داشتیم این بود که آیتم‌های تولیدی برنامه با برنامه‌های مشابه دیگر متفاوت باشد.

ضمن این‌که تلاش کردیم تا برنامه از حالت گفت‌وگوی صرف خارج شود و با گذاشتن قسمت‌های تولیدی در خلال موضوع، بخش‌های مستند، آیتم‌های ویژه اذان و نیایش و همچنین انیمیشن برنامه رنگ و بویی دیگر بگیرد. درخصوص تیتراژ نیز با محمد علیزاده به توافق رسیدیم و ایشان با شعری از اهورا ایمان، تیتراژ شهر باران را آماده کردند که مورد پسند مخاطبان شبکه یک قرار گرفته است.»

بخش‌های مستند شهر باران شامل آیتم‌هایی است که به معرفی مهمانان برنامه می‌پردازد. علیرضا چنگیزی ـ که تهیه پلی بک‌های برنامه را مدیریت می‌کند ـ با اشاره به این موضوع می‌گوید: «با توجه به مهمان دعوت شده در برنامه، تیم تهیه گزارش‌ها در محل کار یا خانه فرد حاضر شده و متناسب با سوژه مورد بحث، گزارش تهیه می‌کند. در تصویربرداری‌ها تلاش می‌شود آنچه به عنوان کار نهایی از مرحله مونتاژ عبور می‌کند برای بیننده جذاب باشد و در کمترین زمان جان مطلب را ادا کند.»

چنگیزی بخش دیگری از آیتم‌های تولیدی این برنامه را مختص تصاویر رسیده از شهرستان‌ها می‌داند که شامل کلیپ‌های دعوت به نماز، تیتراژ و بخش‌های مختص ادعیه و... می‌شود.

اجرای این برنامه به عهده هادی نائیجی است. او پیش از این در برنامه «مشکات» (شبکه قرآن و معارف سیما) اجرای زنده را تجربه کرده و در شبکه 4 نیز به عنوان کارشناس به نقد و تحلیل سینمای دینی پرداخته است. وی به دلیل تحصیل در رشته فلسفه و مطالعات علوم دینی اجرای برنامه‌ای مرتبط را پذیرفته و در ماه رمضان سال90 مقابل دوربین‌های شبکه ملی تلویزیون قرار گرفته است.

نائیجی اجرایی روان دارد، صمیمی است و در مواجهه با مهمانش از دایره ادب فراتر نمی‌رود. این ویژگی‌ها در زبان اجرایی او بخوبی بارز است. او می‌گوید: «در هدف‌گذاری شبکه یک، سطح اجرا و استفاده از ادبیاتی خاص براساس انتخاب طبقه‌ای خاص از جامعه اجتماعی ایران و بویژه شهرستان‌ها انجام می‌گیرد. شاید این استراتژی به مجری اجازه ندهد براحتی با مهمانش به خوش و بش بپردازد و از واژگان راحت‌تری استفاده کند. بنده ضمن این‌که سعی می‌کنم ادبیات گفتاری ام از این سطح فراتر نرود، می‌کوشم با مخاطبم صمیمی و دوستانه صحبت کنم.»

نائیجی ادامه می‌دهد: «واقعیت این است که بنده خود را مجری نمی‌دانم. حضورم در رسانه به عنوان کارشناس سینما رقم خورد که بعد‌ها مرا با اجرای زنده تلویزیون مواجه کرد. معتقدم حرفه‌ای شدن در اجرا، پشتوانه‌هایی لازم دارد که یکی از آنها هدف‌گذاری شبکه روی یک فرد است چراکه می‌خواهد در آینده از او یک چهره بسازد. شاید با پایان گرفتن برنامه شهر باران درخصوص بنده نیز این اتفاق بیفتد.»

نائیجی معتقد است تمام جزئیات اجرا در یک برنامه ‌باید روی آنتن رخ دهد و می‌گوید: «پیش از شروع برنامه سعی می‌کنم حتی‌الامکان به مهمان برنامه نزدیک نشوم و با او به گفت‌وگو نپردازم، چراکه قصد دارم همه چیز در لحظه اتفاق بیفتد، چون هر آنچه پیش از آنتن در جریان باشد و مجری مقابل دوربین برای بار دوم بشنود یا بپرسد، بسرعت در نظر بیننده لو می‌رود. در این خصوص معتقدم حتی تپق‌ها نیز گاهی بر جذابیت اجرا می‌‌افزاید و برای مخاطب این که بداند یک اتفاق زنده در حال وقوع است، اهمیت بسیاری دارد.»