شب‌هایی روشن بدون تکلف در تلویزیون

این برنامه بعد از افطار پخش می‌شود و حاوی پیام‌های دینی و اخلاقی است و به خاطر فضای تازه و منحصر به فردش که ظاهرا پشت‌بام یک مجتمع مسکونی است و نیز حضور حجت‌الاسلام محمدرضا زائری به عنوان کارشناس، رنگ و بوی دیگری به خود گرفته است.

رسالت بوذری، مجری نام‌آشنای این سال‌های تلویزیون، اجرای این برنامه را به‌عهده دارد. بوذری با توضیح این‌که از ابتدا سازندگان برنامه با ذهنیت «آشنازدایی» از برنامه‌های ترکیبی و زنده، ساخت این برنامه را در دستور کار قرار داده‌اند، می‌گوید: وقتی ایده این برنامه از سوی پیام ابراهیم‌پور ـ که تهیه‌کننده و کارگردان هنری این برنامه است ـ مطرح شد به نظرم موضوع نویی آمد؛ این‌که دکور یک برنامه پشت‌بام باشد، آن همه مهمان داشته باشید و مدام هم حواستان به همه باشد. به هر حال جالب است. از آن گذشته شما یک فضای 400 متری دارید که خودبه‌خود کار کردن برای مجری در آن سخت است؛ اما خوشبختانه با گذشت چند شب از ماه رمضان این برنامه و شکل اجرای آن دارد بین مخاطبان جا می‌افتد.

بوذری در توضیح این‌که چرا برنامه را به این شیوه اجرا می‌کند، می‌گوید: واقعیت این است که ما قبل از ساخت برنامه، بحث‌های جدی با آقای زائری داشتیم که کار به چه صورت ارائه شود و از آنجا که آقای زائری آدم کلیشه‌گریزی است، تصمیم گرفتیم برنامه را به این شکل که می‌بینید، عرضه کنیم. خوشبختانه محتوای برنامه هم به گونه‌ای است که باعث جلب مخاطب می‌شود. اکثر موضوعات به‌روز است و حرف‌هایی هم که در برنامه گفته می‌شود تاکنون کمتر شنیده شده است. به نظرم یکی از علت‌های متفاوت بودن برنامه همین صحبت‌هایی است که عنوان می‌شود.

بوذری با اشاره به این‌که تلاش شده در برنامه «شب‌های روشن» از فضای مرسوم اجرای برنامه‌های مناسبتی دور شود، می‌گوید: برنامه‌ای که در استودیو ضبط می‌شود، مزایای بسیاری برای مجری دارد که در یک کلام باید گفت اجرا در استودیو خیلی متفاوت است؛ اما در محیطی که ما برنامه شب‌های روشن را ضبط می‌کنیم، این‌گونه نیست. با این وجود اجرا در محیط‌های غیر استودیویی به خاطر غیرکلیشه‌ای بودن برای مخاطب جذاب‌تر است، بخصوص این‌که در برنامه ما کارگردان هنری اصرار دارد نگاه مستند هم در اثر دیده شود.

این طور برایتان بگویم که بعضی ماجراهایی که در لحظه در برنامه اتفاق می‌افتد ـ من به عنوان مجری ـ از آنها خبر ندارم، یعنی تلاش شده این نگاه مستند در اثر لحاظ شود؛ البته قضاوت این‌که این موضوع چقدر به مثبت بودن و پویایی اثر کمک می‌کند، قطعا به‌عهده بیننده خواهد بود.

پیام ابراهیم‌پور هم که تهیه‌کننده و کارگردان هنری این برنامه است، می‌‌گوید برنامه هنوز با ایده‌آل‌های او فاصله دارد. ابراهیم‌پور می‌افزاید: این برنامه تازه شروع شده؛ اما هنوز همه تیپ‌ها و اقشار در آن حضور ندارند. علاوه بر این دوست داریم بحث‌ها از حالت «مونولوگ» خارج شود و به صورت گفت‌وگو دربیاید، یعنی همه آدم‌هایی که در پشت‌بام حضور دارند، از کوچک و بزرگ وارد بحث شوند. همچنین جای بعضی قسمت‌ها مثل نمایش و حضور مهمانان مختلف در برنامه خالی است.

ابراهیم‌پور در جواب این سوال که اساسا در این برنامه به دنبال چه چیزی هستید، می‌گوید: در یک کلام باید بگویم تعریف زندگی به سبک دینی ولی با مصادیق. همه می‌دانیم که دین یک مقوله کلی، همه‌گیر و البته فراگیر برای همه است و به این دلیل زن و مرد، کوچک و بزرگ می‌توانند درباره آن نظر بدهند. ما می‌خواهیم چنین فضایی را در برنامه فراهم کنیم. این که فضای کار در پشت‌بام است و با حضور آدم‌های مختلفی هم اجرا می‌شود به همین دلیل است.

حجت‌الاسلام محمدرضا زائری، کارشناس این برنامه است. زائری با اشاره به این که در این برنامه تلاش شده لحن برنامه موعظه‌ای و خطابه‌ای نباشد، می‌گوید: در این برنامه به موضوعات مختلف دینی و اخلاقی پرداخته می‌شود.

موضوعاتی که در این برنامه مطرح می‌شود، پیش‌تر در یک اتاق فکر با حضور جمعی از دوستان درباره‌اش صحبت می‌شود. راستش من برای یک برنامه تلویزیونی هیچ‌وقت اینقدر وقت نگذاشته بودم، کار ما بعد از نماز ظهر و عصر تا افطار طول می‌کشد. در این زمان ما روی موضوعات برنامه بعد و بررسی بازتاب‌های برنامه قبلی وقت می‌گذاریم.

زائری با اشاره به این که اساس این برنامه تعریف و بازنگری سبک زندگی اسلامی در خانواده ایرانی است، می‌گوید: در این 30 شب به موضوعات مختلفی همچون محبت به همسر و رابطه خانواده، توبه و استغفار، شکر و قدردانی، دوری از عیب‌جویی، حق‌الناس و همسایه‌داری خواهیم پرداخت.

کارشناس برنامه شب‌های روشن می‌افزاید: یکی از ویژگی‌های برنامه این است که می‌‌کوشد بدون تکلف با مردم صحبت کند. البته نمی‌توانم بگویم این اتفاق صددرصد افتاده است، اما می‌توانم بگویم تلاش شده با صداقت با مخاطب گفت‌وگو شود.

خوشبختانه احساس می‌کنم با وجود طرح بعضی مسائل عنصر «تحمل» در رسانه ملی بیشتر شده و این شروع خیلی خوبی است برای این که مردم همچنان رسانه ملی را جزیی از وجود خودشان بدانند.