خوشحالم که در ژانر طنز باقی ماندم

از اولین انگیزه‌تان برای پذیرش نقش دکتر ملکی بگویید.

سروش صحت، مهم‌ترین انگیزه‌ام برای پذیرش این نقش بود. حمید میهن‌دوست (مدیرتولید)‌ با من تماس گرفت و گفت قرار است چنین کاری با این عوامل و گروه ساخته شود. من هم پس از بررسی‌های لازم قبول کردم که عهده‌دار این نقش باشم.

خیلی. دکتر ملکی به نوعی مثبت‌ترین و نزدیک‌ترین دوست دکتر نیما افشار است و سعی می‌کند در تمام امور به دکتر افشار کمک کند. از طرفی خودش مجرد است و اعتقادی هم به ازدواج ندارد. تمامی این نکات برایم جذاب بودند و مرا ترغیب کرد که عهده‌دار این نقش باشم.

ببینید تقریبا تمامی بار کمدی این سریال روی دوش خانم شقایق دهقان به عنوان بازیگر نقش پرستو شیرزاد است و بقیه کمی نقش‌هایشان جدی‌تر است. من می‌توانم بگویم دکتر هومن ملکی در واقع یک جور تیپ و کاراکتر است برای همین یک فرد معمولی، جدی و رئال است و از این جهت خیلی مابه‌ازای بیرونی دارد. به هر حال نقش دکتر ملکی را دوست دارم و بسیار با او همذات‌پنداری کردم.

خیلی به او نزدیک است. خیلی از خصوصیات او در من هم وجود دارد برعکس نقشی که در قهوه‌تلخ داشتم بسیار از من دور بود و نیاز به تمرینات بیشتری داشت.

به نظرم هر سه این موارد روی موفقیت این کار اثر گذاشته‌اند و طبیعی است که یک کار گروهی که حرفی هم برای گفتن دارد، موفق خواهد شد. ضمن این که خوشبختانه در مورد این سریال مسوولان تلویزیون دست تهیه‌کننده و سایر عوامل را تا حد زیادی باز گذاشته‌اند و به همین خاطر خلاقیت‌هایی که باید در کار ایجاد می‌شد، شکوفا شده است.

آرامشی که به گروه می‌بخشد، بزرگ‌ترین حسن این کارگردان محسوب می‌شود. ما روزی 10 دقیقه ضبط تصویر مفید داشتیم که همین مساله روی کیفیت کار بسیار اثر داشت و همه چیز بخوبی برنامه‌ریزی شده بود.

خیلی زیاد. جالب است بدانید من برای اولین بار به خاطر مادیات به این سمت سوق پیدا کردم. در ابتدای ورودم به دانشگاه به خاطر هزینه‌های دانشگاه و تامین آنها در یک کار کمدی تست دادم و قبول شدم و از آن سال‌ها به بعد دیگر در این ژانر (طنز)‌ باقی ماندم که از این جهت نه‌تنها ناراضی نیستم بلکه خوشحال هم هستم.

به نظر من مهم‌ترین دلیلش پراکندگی بازیگران آن دوره است. آن زمان ما یک گروه بزرگ بودیم و بازیگرانی مثل کیهان ملکی، علی سلیمانی، مهران غفوریان، رحمان سیفی‌آزاد و... در این گروه فعالیت داشتند ولی الان هر کدام از ما داریم جداگانه کار می‌کنیم و خیلی از این افراد هم که دیگر اصلا کار طنز نمی‌کنند و به سمت کارهای جدی‌تر رفته‌اند، بنابراین با وجود این شرایط خیلی نمی‌توان منتظر یک اتفاق و جریان تازه بود.

ساختمان پزشکان و بدون شرح را از بین کارهایم بیشتر دوست دارم و از آنها خاطره بهتری دارم.

خیر. کمتر به من پیشنهاد می‌شود. در یکی از اپیزودهای سریال سلام نقش یک دزد را بازی می‌کردم اما معمولا در ایران تهیه‌کنندگان و کارگردانان سعی می‌کنند نقشی را که بیشتر در آن دیده شده‌ای به عنوان یک بازیگر به تو پیشنهاد بدهند چون برایشان راحت‌تر است. برای همین هم بازیگران ما دسته‌بندی شده‌اند.

خیلی کم، چون من برای اولین کارم هم تست دادم و حضور پدرم فقط به نوعی مرا یادآوری می‌کند و برعکس. به هر حال به این مساله خیلی کاری ندارم و به آن وابسته نیستم. ضمن این که بازیگری شغلی نیست که آدم بتواند به واسطه پارتی و پول در آن باقی بماند و استعداد خود بازیگر بسیار مهم است و حرف اول را می‌‌زند.

به این مساله فکر کرده‌ام اما جزو دغدغه‌ام نیست. باید ببینم آیا از عهده این کار برمی‌آیم یا خیر. وگرنه به نظرم خوب و درست بازی‌کردن بهتر از یک کارگردانی ضعیف و غیراصولی است.

بله، خیلی زیاد. برای اولین بار است که در یک سریال ریش دارم و این گریم هم برایم جذاب است و هم در رسیدن به نقش دکتر ملکی بسیار کمکم کرد ه است.

به نظرم در این سریال همه بازیگران خوب هستند و همه خیلی خوب توانسته‌اند نقش‌هایشان را ایفا کنند. بخصوص پدر و مادر دکتر نیما یعنی آقای حریرچیان و خانم قائم‌مقامی.

به نظرم مهم‌ترین ضعف این سریال، حضور بایگران مهمان است. حتی بازی آنها روی بازی بازیگران اصلی هم اثر گذاشته است و در بعضی قسمت‌ها بازیگران اصلی آن طور که باید دیده نمی‌شوند. ای کاش حضور بازیگران مهمان در این کار کمرنگ‌تر بود.

اتفاقا خودم هم به این مساله فکر کرده‌ام. البته این موضوع، هم به دکتر ملکی و هم به دکترهای دیگر این ساختمان برمی‌گردد. شاید حضور بازیگران مهمان یکی از دلایل این موضوع باشد.

یک کار آبرومندانه که به شعور مردم احترام گذاشته است.

در سریال راه طولانی خانه به کارگردانی رضا کریمی در نقش یک دلارفروش بازی می‌کنم.

بله، یک نقش جدی و معمولی.

خیر، به هیچ‌وجه. بیشتر آرام هستم تا بداخلاق.