مانند خیلی از تیتراژهای برنامههای طنز دیگر پخش شده از سیما، بازهم میتوان انتقادات زیادی به تیتراژ این سریال وارد دانست و این مساله که تیتراژ یک سریال یا برنامه طنز چگونه میتواند باشد و کلیشههای حاکم بر فضای رسانهای تلویزیون را چگونه میتواند بشکند، مبحثی است که جا دارد به شکل مفصل درباره آن گفته شود. سادهترین کلیشه همین است که یک برنامه طنز لزومی ندارد تیتراژی داشته باشد که هیچ فرم رسمی و شکیلی را نپذیرد و گاهی هم به ترکیبهای سبک و هزلگونه گرایش پیدا کند؛ البته این مساله درخصوص تیتراژ ساختمان پزشکان به صورت کامل صدق نمیکند.
در درجه اول باید گفت آنچه ایده اصلی تیتراژ را شکل داده بسیار جالب توجه و قابل تحسین است و آن هم استفاده از ایده گرافیکی تست رورشاخ برای عنوانبندی و تصاویر بازیگران است و ارتباط این تست روانشناسی با محتوای سریال و پرسوناژ اصلی آن ارزشاش را افزایش میدهد. اما نکتهای که کمی این ایده را تحت تاثیر قرار میدهد و از ارزش آن کم میکند، شیوه اجرای آن است. رنگهایی که برای آن در نظر گرفته شده و ادغام آنها در یکدیگر، مقدار زیادی به ایده اصلی لطمه زده، حال آن که با کمی اعمال سلیقه و ظرافت بیشتر در انتخاب رنگها میتوانست این ایده را تکامل ببخشد و آن را منحصر بفرد کند.
نکته دیگر فونت عناوین آن است که مقدار زیادی از کیفیت تیتراژ کاسته و مساله عدم تناسب رنگها هم در رنگ نوشتهها عینا تکرار شده است. این که با یک سریال طنز روبهرو هستیم هم نمیتواند توجیهکننده این عدم تناسب باشد، چون تکنیک و فرم همانطور که در گونهها و ژانرهای دیگر اهمیت دارد، شاید کمدی به نسبت ژانرهای دیگر احتیاج بیشتری به این تکنیک داشته باشد.
در آخر میتوان گفت تیتراژ سریال ساختمان پزشکان، ایده بسیار خوبی است که با یک اجرای ظریف و دقیق میتوانست به یک نمونه بسیار خوب میان تیتراژهای برنامههای طنز تبدیل شود.
حمیدرضا رفعتنژاد