قرن بیست و یکم

واکسن‌هایی برای درمان سرطان

اغلب واکسن‌هایی که برای جلوگیری از پیشرفت سلول‌های سرطانی در درمان افراد مبتلا به بیماری‌های سرطانی تجویز می‌شوند به سیستم ایمنی بدن فرد بیمار کمک می‌کنند تا از توانایی بیشتری برای مبارزه با سلول‌های سرطانی که در بدن بیمار گسترش یافته‌اند، برخوردار شود، اما گروهی از محققان در ایالت ماساچوست موفق به تولید واکسن جدیدی شده‌اند که مانع از ابتلا به سرطان مغز استخوان در افراد مستعد به ایجاد تومورهای بدخیم در سلول‌های مغز استخوان خواهد شد.

کد خبر: ۴۰۵۹۹۳

ایجاد تومورهای بدخیم در مغز استخوان ناشی از سرطانی شدن سلول‌های پلاسمای خون است که با تکثیر و تجمع غیرعادی سلول‌های پلاسما در مغز استخوان شروع شده و در نهایت به بافت استخوانی و دیگر بافت‌های بدن آسیب می‌رساند که موجب از بین رفتن سیستم ایمنی بدن خواهد شد. اگرچه در حال حاضر از روش‌های درمانی برای افزایش طول عمر افراد مبتلا به این بیماری استفاده می‌شود، اما هیچ راهکاری برای درمان این بیماری وجود ندارد. محققان برای ساخت این واکسن از ترکیبی از پپتیدها یا قطعات کوچک پروتئینی استفاده کرده‌اند که از پروتئین‌های اختصاصی برای ایجاد تومورهای اختصاصی در سلول‌های مغز استخوان بوده و در بقای سلول‌های سرطانی نقش بسیار مهمی را ایفا می‌کنند. هدف از ساخت این واکسن، این است که به سیستم ایمنی بدن آموزش دهیم تا بتواند سلول‌های سرطانی را شناسایی کرده و هدف حملات خود قرار دهد. این گروه از محققان امیدوارند با استفاده از این واکسن، افرادی را که مبتلا به تومورهای بدخیم نهفته هستند تحت درمان قرار دهند. در این افراد به‌رغم افزایش غیرعادی سلول‌های پلاسما و تولید پروتئین‌های غیرطبیعی، هیچ علائمی از ابتلا به بیماری وجود ندارد و گاه بروز نخستین نشانه‌های بیماری، سال‌های زیادی به طول خواهد انجامید. تزریق این واکسن به این گروه از بیماران پیش از این که فرد با ضعف سیستم ایمنی مواجه شود، می‌تواند راهکار موثرتری برای مقابله با سلول‌های سرطانی باشد. به‌رغم این که به نظر می‌رسد تزریق واکسن در مراحل اولیه بیماری بتواند نقش مهمی در جلوگیری از پیشرفت بیماری داشته باشد، اما در عین حال محدودیت‌هایی را نیز در مراحل اولیه آزمایشات بالینی روی بیماران ایجاد می‌کند. به طور کلی 80 درصد افرادی که مبتلا به تومورهای بدخیم نهفته هستند به سرطان مغز استخوان دچار خواهند شد، اما از آنجا که در این گروه هر سال تنها 10 درصد افراد با نشانه‌های اولیه ابتلا به بیماری مواجه می‌شوند بنابراین مدت زمان زیادی به طول خواهد انجامید تا محققان بتوانند به شواهدی مبنی بر تاثیر یا عدم تاثیر واکسن در پیشرفت این بیماری دست یابند، اما اگر بتوان به موفقیت‌هایی در این زمینه دست یافت می‌توان امیدوار بود که در آینده‌ای نزدیک محققان براساس این نتایج واکسن‌های دیگری را نیز علیه دیگر بیماری‌های سرطانی تولید کنند.