الگوی پرتغال برای توسعه فوتبال ایران

سرمربی تیم ملی با بیان این‌که در ورزش 11 به 11 فوتبال باید از هر لحاظ نسبت به حریفان آماده‌تر بود، ادامه داد: در آن شرایط با یک کیف کوچک به کشورهای صاحب سبک در اروپا سفر کردم، همه در آنجا از فوتبال پایه برزیل، آلمان و هلند صحبت می‌کردند، اما در نتایج کلی فهمیدیم که هیچ فوتبالی را نباید با فوتبال دیگر مقایسه کرد، هیچ کشوری نمی‌تواند نوع فوتبال کشور دیگر را عینا کپی کرده و در کشورش اجرا کند. اینجا ایران است با خصوصیات فرهنگی و شرایط متعارف خود، پس ما باید با این واقعیت‌ها کار کنیم؛ کاری که پرتغال در سال 1988 به طور جدی‌تر شروع کرد و در نهایت به قهرمانی تیم جوانان ما در سال 89 انجامید و بازیکنانی چون «روی کاستا» و «لوئیس فیگو» محصول این توجه و سرمایه‌گذاری روی جوانان بودند.کرش دراین‌باره افزود: وقتی در آن سال قهرمان جام جهانی شدیم و از سد تیم‌های برزیل و آرژانتین گذشتیم، فیفا از ما پرسید که برنامه کوتاه‌مدت شما برای رسیدن به این موفقیت چه بوده است. برزیل 45 روز در اردو بود، عربستان 3 ماه در اردو حضور داشت و پرتغال تنها 4 روز در کمپ تمرین کرده بود. اما در ادامه وقتی از برنامه‌ها گفتیم، مشخص شد که پرتغال 4 سال برنامه مستمر داشته و روند رشد بازیکنان طی‌اردوهای مختلف محسوس بوده است.

کرش با اشاره به خصوصیات منحصر به فرد فوتبال، تصریح کرد: در فوتبال اتفاقاتی می‌افتد که فکر می‌کنیم معجزه‌ای رخ داده است، مثلا ممکن است تیم ایران با یک گل آرژانتین را شکست دهد، یا فردا نیجریه به مقام سومی جهان برسد. فوتبال همه چیز را می‌تواند به ما بدهد، اما در همان لحظه دروغ هم بگوید، همان روزی که تیم ایران موفق شود آرژانتین را شکست دهد، ممکن است بگوییم دیگر نیاز نیست کار خاصی انجام دهیم، چرا که ما به مقصد رسیده‌ایم. مطمئن باشید وقتی به این طرز تفکر رسیدیم، این فکر اشتباه باعث نزول ما خواهد شد.