ناتو و پرسش‌هایی بی‌پاسخ در لیبی

به گزارش ایسنا، نشریه فایننشال تایمز در گزارشی آورده است: «اقدامات و پیشروی‌های اخیر ناتو در لیبی آسودگی خاطری برای سران انگلیس، فرانسه و آمریکا فراهم آورده است. این سه کشور در حالی مداخله نظامی در لیبی را آغاز کردند که این اقدام از سوی برخی هم‌پیمانان ناتو و کشورهای جهان عرب حمایت نشد و درنتیجه سرکوب آنی نیروهای وابسته به معمر قذافی، حاکم مستبد لیبی را در پی نداشت.

با این حال تصمیم گیری‌های بیشتری در خصوص مسائل مربوط به لیبی ضروری به نظر می‌رسد. قرار است اقدامات 60 روزه‌ی ناتو در 31 ماه مه مورد بازبینی قرار گیرد. بازبینی دیگری نیز در همین رابطه در سی‌ام ژوئن انجام خواهد شد و به عملکرد ناتو در لیبی طی 90 روز اخیر خواهد پرداخت.

در این نشست‌ها قرار است سران نظامی پیشنهادهای خود را به مقام‌های سیاسی ارائه دهند.

برنامه‌ریزی‌هایی که در خصوص لیبی انجام گرفته از پشتوانه اطلاعاتی قوی برخوردار نیست و همچنان تردیدهایی وجود دارد مبنی بر اینکه آیا مردم قبایل مختلف لیبی به دنبال آزاد شدن این کشور از چنگال حکومت معمر قذافی هستند و یا به رهبر خودکامه‌ خود وفادارند. همچنین این موضوع مشخص نیست که آیا حملات کشورهای غرب به لیبی به منظور دستیابی به آزادی ملی‌ است یا اهداف دیگری در پشت این اقدامات وجود دارد.

در عین حال تنش‌هایی میان آمریکا و سران اروپا به چشم می‌خورد. آمریکایی‌ها هرگز سخن از منافع استراتژیک در آینده‌ی لیبی به میان نیاورده‌اند. آنها ظاهرا تمایلی به حضور در خط مقدم درگیری‌ها نداشتند و این موضوع به نوعی در تضاد با حضور و مداخله نظامی آمریکا در سایر کشورها نظیر افغانستان است.

نگاه واشنگتن که با دیدگاه دولت آمریکا و سران نظامی این کشور هم سو است، این است که اگر اروپایی‌ها بخواهند مردم لیبی را از گزند حاکم مستبد این کشور نجات دهند، باید حمایت‌های اقتصادی لازم را از عملیات نظامی به عمل آورند.

با این حال، با توجه به فشار سنگینی که از سوی دیوید کامرون، نخست وزیر انگلیس به واشنگتن وارد می‌شود، آمریکایی‌ها همچنان منابع لازم برای اعمال طرح "منطقه پرواز ممنوع" را مهیا می‌کنند اما هیچ تعهد مطلقی برای تمدید این پشتیبانی از سوی دولت اوباما مطرح نشده است.

سران نظامی ناتو توقف کشتار مردم در بنغازی را یک الزام اخلاقی قلمداد کردند. در عین حال این موضوع برای آنها نامشخص است که چرا باراک اوباما، دیوید کامرون و نیکولا سارکوزی، رئیس جمهوری فرانسه اعلام کرده‌اند، قاطعانه متعهد به تغییر رژیم معمر قذافی هستند.

با توجه به اینکه فشارهای اقتصادی و یورش نظامی از قدرت قذافی کاسته است، تغییرات سیاسی متحمل‌تر به نظر می‌رسد. با این حال نیروی هوایی به تنهایی نمی‌تواند تضمینی برای پیروزی انقلابیون لیبی به شمار آید. وجود نیروهای زمینی برای چنین حرکت‌هایی ضروری است و این در حالی است که نه تنها تمایل و زمینه‌های سیاسی برای تشکیل وسازماندهی نیروهای زمینی وجود ندارد، بلکه نیروی انسانی تعلیم یافته‌ی لازم نیز در اختیار نیست.

با اینکه سقوط قذافی حتمی به نظر می آید این نگرانی وجود دارد که ناتو پس از سقوط وی با تعهداتش چه می‌کند.»