اهمیت تغذیه در افراد مبتلا به دیابت

این فرد بیمار شنیده است که چاقی و اضافه وزن از جمله عواملی است که احتمال ابتلا به بیماری دیابت نوع دوم را افزایش می‌دهد و با توجه به کاهش وزنی سریعی که در این مدت داشته، انتظار دارد که این وضعیت بتواند در بهبود نسبی او موثر باشد.

در شرایطی که سطح چربی سلولی افزایش می‌یابد و به اصطلاح سلول‌‌ها انباشته از چربی می‌شوند دیگر قادر نخواهند بود نسبت به انسولین از خود واکنش نشان دهند. اغلب از چنین وضعیتی به عنوان مقاومت انسولینی صحبت می‌شود. اغلب افراد مبتلا به دیابت نوع دوم با مشکل اضافه وزن و در نتیجه مقاومت نسبت به انسولین مواجه هستند و به همین علت در این گروه از بیماران دیابتی برای کنترل وضعیت بیمار داروهای خوراکی تجویز می‌شود. اما این بیمار با ایجاد تغییراتی در شیوه زندگی خود از طریق تغذیه سالم و انجام فعالیت‌های بدنی می‌تواند از پیشرفت بیماری‌ خود جلوگیری کند. در افراد مبتلا به دیابت نوع دوم اگرچه لوزالمعده هنوز قادر به ترشح انسولین است، اما سلول‌های بدن به انسولین موجود در خون واکنش نشان نمی‌دهند. ناتوانی سلول‌ها در استفاده بهینه از انسولین تولیدی ناشی از مقاومت به انسولین است. اضافه وزن، کم‌تحرکی و همچنین وجود اختلالاتی که توانایی بدن در استفاده از قند خون را کاهش می‌دهند از جمله عوامل بسیار مهمی هستند که نقش بسیار مهمی در افزایش آمار مبتلایان به این بیماری داشته‌اند.

بررسی‌های انجام شده نشان داده است که رژیم غذایی مناسب می‌تواند موثرترین نقش را در کنترل بیماری داشته باشد. اما در شرایطی که بیماری تحت کنترل قرار نگرفته و میزان قند خون افزایش یابد، از آنجا که بدن نمی‌تواند از انسولین موجود در خون برای تبدیل کربوهیدرات‌ها به قند استفاده کند یا انسولین کافی برای انجام این کار در بدن وجود ندارد، بدن برای تامین انرژی مورد نیاز خود سلول‌های ماهیچه‌ای را هدف قرار می‌دهد که در نتیجه موجب از بین رفتن بافت‌های ماهیچه‌ای بدن و ضعیف شدن جسمانی فرد خواهد شد. این در حالی است که در چنین شرایطی به‌رغم این که وزن بیمار بشدت کاهش یافته است نه‌تنها از شدت بیماری کاسته نشده، بلکه بیمار باید در شرایط دشوارتری با بیماری دست و پنجه نرم کند. بنابراین باید توجه داشت که هدف از کاهش وزن در افراد مبتلا به دیابت نوع دوم کاهش وزن چربی است و نه کاهش وزن ماهیچه‌های بدن و به همین علت افرادی که بیماری خود را تحت کنترل قرار نمی‌دهند. میزان قابل توجهی از وزن خود را از دست می‌دهند که متاسفانه این کاهش وزن نقشی در درمان فرد بیمار نداشته و موجب ضعیف‌تر شدن قوای جسمانی او خواهد شد.

هدف اصلی از رژیم درمانی در بیماران دیابتی استفاده از مواد غذایی مورد نیاز بدن به صورت متعادل است و در نتیجه این گروه از بیماران باید با انتخاب یک برنامه تغذیه‌ای مناسب با هدف رسیدن به وزن ایده‌آل و در عین حال تامین انرژی مورد نیاز بدن برای انجام فعالیت‌های روزمره و همچنین رساندن میزان چربی خون به سطح طبیعی، عوارض و مشکلات ناشی از بیماری دیابت را به میزان قابل توجهی کاهش دهند.