‌بوفون‌ در جستجوی وقار از دست رفته

یوونتوس تابستان سال پیش 10 بازیکن تازه خرید و در نقل و انتقال‌های میان فصل نیز ‌لوکا تونی‌ کهنه‌کار و ‌اله ساندرو ماتری‌ جوان را جذب خود کرد اما به رغم غلبه بر هر دو ‌بزرگ‌ شهر میلان و استقرار موقتی در رده دوم جدول، در پایان همان نیم فصل اول از کورس قهرمانی ‌سریA‌ خارج شد و تحمل 7 شکست در 11 بازی در مقطعی از نیم فصل دوم و دو تساوی مضر و پر انتقاد اخیر در برابر امثال کاتانیا، یووه را در همان رده‌های ششم تا هشتم جدول کالچو نشانده و کار به جایی کشیده که حتی امکان حضور در فصل آتی مسابقات ‌لیگ اروپا‌ (جام یوفای سابق) نیز دور از دسترس گورخرهای تورین نشان می‌دهد، چه برسد به راهیابی مجدد به جام قهرمانان اروپا.

مشکلات بیانکونری در این ارتباط یکی‌ دوتا نبوده است. از یک سو خط دفاعی این تیم در تضاد با گذشته درخشانش و در نفی شهرت خود در زمینه آهنین بودن در این فصل به هیچ‌کس نه نگفته است و در فاصله 3 هفته مانده به پایان فصل، 44 بار فرو ریخته و از جانب دیگر ‌فابیو کوالیارلا‌ یکی از خریدهای 10‌گانه تابستان گذشته در حالی بهترین گلزن امسال یووه بوده که به سبب پارگی لیگامان زانو در آذر گذشته، از آن پس دیگر بازی نکرده و بنابر این با اندوخته فقط 9 بازی‌اش برای تیم تورین صاحب این جایگاه است. سایرین با داشتن فرصت و امکان بسیار بیشتر نتوانسته‌اند در زمینه گلزنی از او سبقت بگیرند و این نشان از بیماری‌های تهاجمی نیز در این تیم می‌دهد.

کنار رفتن ‌چیرو فرارا‌‌ و ‌البرتو زاکه‌رونی،‌ مربیان ناموفق فصل پیش گورخرهای تورین و روی کارآمدن ‌جیجی دل‌نری‌ نیز مشکلات فوق را حل نکرده و اوضاع در یووه همانی است که فصل گذشته بود. در این میان بوفون هم نقش منفی خود را ایفا کرده است. این سنگربان 34 ساله در 4 فصل اخیر بارها با مصدومیت‌های مزمن و طولانی، حاشیه‌نشین شده و در بازگشت‌هایش به میدان نیز گل‌های بد زیادی خورده و کمتر نشانی از استحکام گذشته خود دارد.

او می‌گوید: وقتی حتی به مسابقات اروپایی راه نمی‌یابیم و کسب رتبه ششم لیگ داخلی نیز برای ما غیرممکن است، هدف‌مان باید فقط تجدید اعتبار و حفظ غرورمان باشد. بسیاری از نفرات ما فراموش کرده‌اند که این تیم چقدر طرفدار در سطح جهان دارد و در نتیجه تعصب لازم را به خرج نمی‌دهند و حاصل آن، ناراحتی خودمان و این هواداران است. تنها کاری که از ما برمی‌آید و باید انجام بدهیم، تلاش و جنگیدن تا آخرین لحظات فصل و پرهیز از شکست‌های تازه و قرار گرفتن در رتبه‌ای محترم است. مهم‌تر از هر چیزی این نکته است که اعتبار باشگاه را مخدوش‌تر و زمینه‌های حضور آن را محدودتر نکنیم.

در جمع مردان یووه هیچ‌کس شک ندارد که در پایان فصل، عذر دل‌نری خواسته خواهد شد زیرا این کهنه‌کار ‌61 ساله که پیشتر ‌کیه‌وو‌ی گمنام را در لیگ دسته اول ایتالیا مطرح ساخته و سمپدوریا را صاحب رتبه چهارم در جدول رده‌بندی این لیگ کرده بود، در تورین نتوانسته تحولی را که از وی انتظار می‌رفت پایه‌ریزی کند و نتایج تیم همان طور که پیشتر آمد، فرق چندانی با فصل پیش نداشته است. بوفون نیز وداع قریب‌الوقوع این باشگاه با مربی ناکامش را پنهان و انکار نمی‌کند و می‌گوید: «متاسفانه همیشه مربی یک تیم است که تقاص این‌گونه مسائل را پس می‌دهد و با این که من از این قضیه راضی نیستم اما الان زمان پرداختن به این قضایا نیست و باید صرفا روی بازی‌های باقیمانده تمرکز و در این زمینه کار کرد و هر کار دیگری را به آینده موکول کرد. تک دیدارهای باقیمانده در این فصل، اندک است و می‌توان بعد از آن نشست و برای آینده برنامه‌ریزی کرد.»

یوونتوس برای اروپایی شدن و راهیابی به ‌لیگ اروپا‌ به نتایج نهایی جام حذفی ایتالیا هم چشم دارد زیرا براساس نتایجی که پالرمو و رم در این پیکارها می‌گیرند و اختصاص یافتن سهمیه اروپایی به آنان از این طریق و خارج شدن آنها از این‌گونه محاسبات در عرصه لیگ ایتالیا، شاید بخت یووه برای ورود به صحنه لیگ اروپا باز شود. در کورس تصاحب 6 رتبه اول جدول علاوه بر آث.میلان که قهرمانی‌اش حتمی نشان می‌دهد، اینتر، ناپولی، لاتزیو، رم، پالرمو و یوونتوس نیز حاضرند و هر چند یووه با تجربه رقابت با اینتر و میلان کاملا آشنا است و آن را یک افتخار می‌داند اما هماوردی‌اش با پالرمو و کوششی که باید برای کنار زدن لاتزیو، رم و اودینزه به خرج دهد، مواردی است که آشکارا از تنزل چشمگیر درجات یووه و پایان عصر طلایی این تیم خبر می‌دهد، مساله‌ای که می‌تواند بوفون را نیز در پایان فصل فراری دهد و او را که سنگربان پیشین پارماست بعد از سال‌ها خدمت در تورین، راهی مکانی تازه در داخل یا خارج از کشور کند. این در حالی است که یوونتوس سال‌های 1985 و 96 قهرمان اروپا و از 96 تا 98 سه بار متوالی فینالیست جام قهرمانان قاره شد و سال 2003 از نو صاحب این منزلت گشت ولی بعد از غوغا و رسوایی موسوم به ‌کالچو پولی‌ و تبعید یک ساله یووه به دسته دوم باشگاه‌های ایتالیا در سال 2006 هرگز به جایگاه پیشین خود بازنگشته است.