از قفس میمون تا سانتیاگو برنابئو

اوزیل یکی از بهترین بازیکنان جام جهانی قبل بود و حالا هم پس از کریس رونالدو ولیونل مسی یکی از بهترین‌های لالیگا است. او به قدری خوب بوده که برخی او را زیدان آینده رئال مادرید می‌دانند ولی خود او این جریان را چندان جدی نمی‌گیرد و با همان زبان آلمانی می‌گوید: «دوست دارم با رئال جام‌های زیادی ببرم ولی هنوز «زیدان» نشده‌ام. زیدان بازیکنی در کلاس جهانی بود ولی من هنوز کاری در اندازه‌های او انجام نداده‌ام و باید پیشرفت و چیزهای زیادی را اثبات کنم.»

اما تماشاگران مادرید باور کرده اند اوزیل می‌تواند براحتی بازیکنی در سطح اول فوتبال دنیا باشد و همین نکته محبوبیت او را در سانتیاگوبرنابئو زیاد کرده است. والدانو درباره او ادامه می‌دهد: «او به خوبی تاکتیک‌پذیر است و حتی حریفان هم بازی اورا دوست دارند. مسعود واقعا بیش از حد انتظار ظاهر شده و من از سرعت خوب او در انطباق با شرایط باشگاه متحیرم.»

چند هفته قبل روزنامه مارکا کاریکاتور بازیکنان رئال مادرید را چاپ کرد و برای هر کدام از آنها اسمی انتخاب کرد و نامی که برای اوزیل داشت «نیمو» بود و عبارت توپ طلا در انتظار نیمو تیتری بود که برای مطلب انتخاب شده بود.

این اتفاقی بزرگ در روزنامه مارکا به حساب می‌آمد چون معمولا کریس رونالدو به بهانه‌های مختلف در تیتر‌یک روزنامه قرار می‌گیرد ولی این بار بازیکن دیگری بجای او انتخاب شده بود و اوزیل هم در همان هفته این انتخاب را توجیه کرد و در بازی با راسینگ سانتاندر همه کاره زمین بود و رئال را به پیروزی 3-1رساند.

«آلوارو اربلوا» مدافع رئال می‌گوید: «اوزیل یک بازیساز تمام‌عیار است و به نظرم رسانه‌ها بی‌خود از او تعریف نمی‌کنند. باید در کنار او بازی کنید تا متوجه شوید چقدر بازیکن خوبی است. گاهی همه تصور می‌کنند رونالدو تنها بازیکن تیم ماست ولی بازیکنان خوب دیگری هم هستند و اوزیل یکی از آنها است.»

اوزیل همیشه یک بازیکن خوب بود حتی روزهایی که یک فیلسوف آلمانی او را به داشتن صورت یک لاک‌پشت تشبیه کرده بود. اوزیل بازی را در شهر گلزن کرشن شروع کرد، جایی که در سال 1988 از پدر و مادری ترک متولد شد و همیشه یکی از بازیکنان زمینی بود که محلی‌ها آن را قفس میمون می‌نامیدند. «رالف مارائون» (یکی از اولین مربیان اوزیل) او را یک بازیکن کلاسیک فوتبال خیابانی می‌داند که با وجود کوچکی جثه واقعا بااستعداد بود. او در 7 سالگی به تیم وست فالیا پیوست. او درتوضیح کیفیت بازی‌اش می‌گوید: «تکنیک و قدرت دریبل‌زنی‌ام جنبه ترکی فوتبالم است و انضباط و انگیزه‌ام آلمانی است.»

اوزیل زمانی که به اسپانیا آمد در بوندس لیگا از بهترین‌ها بود و در آن فصل 17 پاس گل داده بود. اما در مادرید با مشکل زبان برخورد کرد. او اسپانیایی نمی‌دانست و حتی در روز اول بازی‌ها خارج از ترکیب 18 نفره بود چون مورینیو آلمانی بلد نبود و هیچ کدام از دستیاران او هم به این زبان تسلطی نداشتند و ارتباطی با او نمی‌توانستند برقرار کنند.

با این همه او برای رسیدن به جایگاه ثابتش در تیم تلاش کرد و نتیجه‌اش را خیلی زود گرفت. سبک بازی اسپانیایی و مادریدی در حالی مناسب او بود که موفقیت او از ابتدا به‌هیچ عنوان قابل پیش‌بینی نبود. مسوولان مادرید بازی او را در جام جهانی پسندیده بودند ولی بهای پایین او دلیل اصلی ابراز تمایل‌شان برای خرید اوزیل بود و دوست داشتند در خط هافبک بازیکنی مثل اوزیل را هم داشته باشند، بدون این‌که بخواهند او را به عنوان بازیکن ثابت در ترکیب داشته باشند. برای آنها اوزیل 22 ساله بازیکنی آینده‌دار بود که شاید به کار رئال مادرید هم می‌آمد.

مسعود اوزیل حاضر نشده بود قراردادش را با وردربرمن تمدید کند و برمن هم حاضر بود برای این‌که در سال آخر بتواند بابت انتقالش مبلغی را دریافت کند او را به 15 میلیون یورو واگذار کند. پرداخت این مبلغ پس از نمایش خیره‌کننده او در رئال بدیهی است، اما در تابستان تردیدهایی درباره بازی او وجود داشت و بارسا و آرسنال هم از مشتریان او بودند اما مورینیو مدیران رئال را ترغیب کرد در خرید او پیشدستی کنند. آنها از علامت سوال‌هایی که در پیش روی مسوولان آرسنال و بارسا بود استفاده کردند و به سرعت با اوزیل قرارداد امضا کردند.

اوزیل با مهارتش در ارسال پاس‌های کوتاه و بلند در میانه میدان کاملا با تاکتیک ضدحمله مورینیو کنار آمد و به گفته آلونسو نه تنها بازیکن خوبی است بلکه سبب می‌شود دیگر بازیکنان هم خوب بازی کنند: «او بازی را به خوبی درک می‌کند، نقاط ضعف حریف را به سرعت می‌شناسد و قفل دفاع را به سرعت باز می‌کند.»

روزنامه گاردین / مترجم: امیررضا نوری‌زاده