همسایه‌ای‌ خوب برای اعراب

در این بین، ادله‌ای که برخی مقامات کشورهای عربی مطرح می‌کنند، نه تنها مستدل نیست بلکه گاهی رنگ و بوی طنز به خود می‌گیرد و بیشتر به یک شوخی می‌ماند. مثل وقتی که وزیر خارجه بحرین در گفت‌وگویی با بی.بی.‌سی عربی، در بیان دلایل اتهام مداخله ایران در امور بحرین به دعای توسل یا تکبیرهای شبانه مردم بحرین اشاره می‌کند! به کار بردن این مصداق آن طور که مشخص است نه تنها جایگاه حقوقی و منطقی ندارد بلکه وقتی از سوی برخی رهبران کشورهای عرب خلیج‌فارس در مورد تحولاتی که کشورهایشان با آن درگیر شده است، به عنوان دلیل نقش ایران در این تحولات بیان می‌شود، فقط و فقط جایگاه دیپلماتیک اعراب را پایین می‌آورد.

باتمام این احوال اما نکته‌ای که همیشه به اثبات رسیده این است که ایران برخلاف رفتار معدود کشورهای عربی، با طمانینه و صبر دیپلماتیک برخورد کرده است، چرا که قبل از هر چیز واقف به این امر است که همسایه‌های جنوبی‌اش وامدار الطاف آمریکایی هستند و همین امر باعث شده تا خواسته یا ناخواسته تحت تاثیر القائات و اوامر غربی قرار‌بگیرند.

همچنین ایران همواره نشان داده است بدون دخالت در امور کشورها، در کنار ملت‌های منطقه بوده و این موضوعی نیست که از یاد اعراب رفته باشد.

کافی است نیم‌نگاهی به گذشته بیندازند و به یاد بیاورند این تهران بود که هنگام اشغال کویت از سوی رژیم بعث عراق، آغوش خود را به روی ملت کویت گشود و همه سیاست‌های جانبدارانه دولت کویت را از صدام حسین در طول جنگ تحمیلی به حاشیه راند و در صف کشورهای خط‌مقدم مخالفت با هر گونه تجاوز و اشغال کشورها قرار گرفت. ایران همواره یک همسایه خوب بوده است.