امتیازی به نام تماشای فیلم‌های دوبله شده

شاید برخی با دیدن نام این فیلم‌ها این نکته را یادآوری کنند که همه این فیلم‌ها به صورت دی‌وی‌دی در بازار وجود دارند و در دور و زمانه فعلی دیگر برای مردم تماشای این آثار از تلویزیون نمی‌تواند یک اتفاق ویژه باشد.

اما برای آنهایی که سینما را به شکل جدی پیگیری می‌کنند و دیدن فیلم برای آنها فقط حکم سرگرمی ندارد، تماشای این آثار از تلویزیون یک غنیمت است آن هم به یک دلیل خیلی مهم؛ فیلم‌هایی که از تلویزیون پخش می‌شوند، «دوبله» هستند اما فیلم‌هایی که به صورت دی‌وی‌دی در بازار غیر رسمی کشور موجود هستند، زیرنویس فارسی دارند.

همه می‌دانند که دوبله در ایران قدمتی بیش از 50 سال دارد و افرادی که در این زمینه فعالیت دارند، از محبوب‌ترین هنرمندان جامعه به شمار می‌آیند چون مردم بازیگران محبوب خود را با صدای آنها می‌شناسند. البته این نکته را هم باید در نظر گرفت که در تلویزیون مدیران دوبله روی ترجمه فیلم‌ها حساسیت ویژه‌ای دارند و معمولا با مترجمان کم تجربه در این زمینه کار نمی‌کنند.

تماشای فیلم دوبله شده این مزیت را دارد که بیننده تمام تمرکز خود را روی تصاویر می‌گذارد و از تماشای فیلم لذت کامل می‌برد. اما فیلم‌های زیرنویس‌دار چندین مشکل اساسی دارند؛ اول این‌که ترجمه آنها بسیار ابتدایی و کلمه به کلمه است.

کسانی که این فیلم‌ها را ترجمه می‌کنند معمولا آنقدر مسلط به زبان انگلیسی نیستند که اصطلاحات فیلم را بدرستی ترجمه کنند به همین دلیل بیشتر اوقات زیرنویس با آنچه در واقعیت فیلم گفته می‌شود، زمین تا آسمان فرق دارد و گاهی چنان اشتباهات فاحش و زیاد است که بیننده فیلم ترجیح می‌دهد فیلم را بدون زیرنویس تماشا کند یا کلا از دیدن آن منصرف شود.

دوم این‌که زیرنویس بخشی از قاب تصویر را می‌گیرد و باعث می‌شود مخاطب، نتواند در بیشتر اوقات تصویر کامل را ببیند و نکته مهم‌تر این‌که بیشتر فیلم‌هایی که دی‌وی‌دی آنها در بازار موجود است، از روی اینترنت، دانلود شده‌اند، فیلم‌هایی هم که روی اینترنت هستند، از روی پرده کپی شده‌اند و اصل نیستند بنابراین کیفیت بسیار نازلی دارند.

همه اینها می‌توانند دلایل کافی برای این باشند که پخش فیلم‌های سینمایی روز دنیا از تلویزیون را یک امتیاز خوب برای سینما دوستان قلمداد کنیم.