جهت‌دهی افکار عمومی ابزار پیشگیری از اعتیاد

دو. یکی از سیاست‌های جدید اعلام شده در حوزه مبارزه با مصرف مواد مخدر، استفاده از توانایی‌های مردمی است. این سیاست درصدد است برای مقابله با یک مساله اجتماعی، از «مداخله اجتماعی» بهره گیرد. برای دستیابی به این هدف مهم بیش از هر امر دیگری ‌باید توجه ویژه‌ای به پدیده افکار عمومی داشت. به عبارت دیگر این مداخله اجتماعی نیازمند به وجود آمدن افکار عمومی حول مساله مورد نظر است.

سه. نسبت میان افکار عمومی و رسانه غیر قابل انکار است. در دنیای جدید رسانه‌ها فضایی ایجاد کرده‌اند که موفقیت در هر حوزه‌ای مستلزم حضور جدی در رسانه است. بخش قابل ملاحظه‌ای از افکار عمومی تحت تاثیر جهتگیری رسانه‌ای بوده و به عبارت دیگر می‌توان رسانه و افکار عمومی را همزاد یکدیگر دانست. البته این به معنای ماهیت منفعل افکار عمومی نیست، بلکه بیانگر آن است که تولید پیام در ارتباط مستقیم با گیرنده پیام بوده و این دو یکدیگر را شکل می‌دهند.

چهار. بررسی مطالب منتشره در مطبوعات کشور هیچ نشانه امیدوارکننده‌ای مبنی بر آن که چنین مطالبی به ایجاد افکار عمومی هدفمند درخصوص مساله مصرف مواد مخدر بینجامد، ارائه نمی‌دهد. به عبارت دیگر مطالبی که در مطبوعات پیرامون مواد مخدر منتشر می‌شوند پیش و بیش از آن که یک هدف راهبردی را دنبال نمایند، به تشدید مساله اجتماعی منجر شده و به جای ایجاد «حساسیت سازنده» به «دغدغه‌آفرینی» دامن می‌زنند.

پنج. ایجاد یک حرکت عمومی در برابر مصرف مواد مخدر و بهره‌گیری از توانایی‌های مردمی در این زمینه، قبل از هر چیز نیازمند ایجاد افکار عمومی قوی حول آن است که از این طریق، یک مساله اجتماعی به مساله شخصی افراد تبدیل شود و به مشارکت در مداخله اجتماعی بینجامد. در حال حاضر حساسیت‌های زیادی در جامعه، بویژه در طبقه متوسط شهری، نسبت به پدیده مصرف مواد مخدر وجود دارد، اما این حساسیت‌ها به توسعه مشارکت عمومی در امر مقابله با مواد مخدر منجر نشده است. از این رو به نظر می‌رسد در حال حاضر در جامعه ما نوعی «افکار عمومی نابالغ» حول پدیده مورد بحث شکل گرفته که نیازمند پرورش و تجهیز شناختی است. به نظر می‌رسد تدوین یک برنامه کاری برای تقویت مثبت این افکار عمومی و جهت‌دهی به آن برای مداخله اجتماعی، یکی از ملزومات اصلی «جنبش پیشگیری» از مصرف مواد مخدر است. بدیهی است توجیه مطبوعات و تغذیه هدفمند آنها، گام بعدی خواهد بود.