جشن عرفه در آخرین پنجشنبه سال

چهارشنبه سوری یا چهارشنبه آخر سال نیز یکی دیگر از آیین و رسوم این مردم این منطقه است که در آن مردم با برپایی آتش و پریدن از روی آن و سر دادن شعرهایی چون «سرخی تو از من، زردی من از تو» آن را گرامی می‌دارند.

از دیگر آیین‌های کهن پیش از نوروز، یاد کردن مردگان است که به آن عرفه یا جشن آخرین پنجشنبه سال می‌گویند. در این مراسم که پنجشنبه آخر سال برگزار می‌شود، ایلامی‌ها بویژه خانواده‌هایی که در طول سال عضوی را از دست داده‌اند به زیارت اهل قبورشان می‌روند. رفتن به زیارتگاه‌ها نیز در این روز متداول است. در این روز، خانواده‌ها خوراک (پلو خورش)، نان، حلوا و خرما بر مزار نزدیکان خود می‌گذارند و برای تازه در گذشتگان شمع یا چراغ روشن می‌کنند. همچنین در برخی شهرهای ایلام روز پیش از عید، خانواده‌های عزادار از خویشان و نزدیکان خود با غذا و حلوا پذیرایی می‌کنند.

ایلامی‌ها طبق رسم و باوری کهن هنگام تحویل سال در خانه خود و کنار سفره سفیدرنگ هفت سین گرد هم می‌آیند. محتویات این سفره شامل 7 روییدنی خوراکی است که با حرف «س» آغاز می‌شود و نماد و شگونی بر فراوانی روییدنی‌ها و فرآورده‌های کشاورزی، همچون سیب، سبزه، سنجد، سماق، سیر، سرکه و سمنو است. افزون بر آن آینه، شمع، ظرفی شیر، ظرفی آب که نارنج در آن است، تخم‌مرغ رنگ کرده، تخم‌مرغی روی آینه، ماهی قرمز، نان، سبزی، گلاب، گل، سنبل، سکه و قرآن مجید نیز زینت بخش سفره هفت‌سین مردم ایلام است. این سفره در بیشتر خانه‌ها تا روز سیزده گسترده است. عیدی دادن و عیدی گرفتن هم رسمی است که همچنان در بین ایلامی‌ها رایج است، زیرا این باور وجود دارد که گرفتن عیدی از دست افراد مورد احترام (از‌نظر سنی، منزلتی، خویشاوندی، علمی، نسبی و...) متبرک بوده و دارای شگون و آورنده رزق و روزی است.