نمایشگاه گل ‌و گیاه تا جمعه‌ برپا است

این حکایت سومین نمایشگاه گل و گیاه تهران است که امروز سومین روز بازگشایی‌اش را می‌گذراند و هر ساله به همت شهرداری تهران در ضلع جنوبی پارک گفت‌وگو برپا می‌شود.

چرا باید اسم گل‌ها را بدانی تا عاشق‌شان شوی؟ گل‌ها هم مثل آدم‌ها هستند، لازم نیست حتما مشخصاتشان را به خاطر بسپری تا دوست‌شان داشته باشی، گاهی گلی را دوست می‌داری، گاهی به گلی دل می‌بندی، بی‌آن که بدانی اصالتا از کدام کشور است، بی‌آن که بدانی اسم علمی‌اش چیست، بی‌آن که بدانی کجای رده‌بندی گیاهان قرار گرفته است، ‌بی‌آن که بدانی...دانستن این چیزها مهم نیست، مهم این است که به گل بی‌نامت دل خوش کنی و لطافت بی‌حدش را دریابی، آن وقت است که دلت می‌خواهد عطرش بپیچد توی خانه‌ات و وقتی خسته از سر کار برمی‌گردی، بنشینی پشت میز و همان‌طور که چای گرمت را آرام‌آرام، مزه‌مزه می‌کنی، در سکوت به تماشایش بنشینی؛ به تماشای یک تکه از بهار که در اتاقت ریشه دوانده است. بیشتر آنها که به نمایشگاه گل و گیاه تهران سر می‌زنند هم با همین امید می‌آیند، با امید عاشق شدن به گلی گمنام.

اما یک وقت خیال نکنی، نمایشگاه گل و گیاه تهران تا روز اختتامیه‌اش یعنی جمعه این هفته، برنامه دیگری جز فروش گل و گیاه ندارد!

آن طور که علی‌محمد مختاری، مدیرعامل سازمان پارک‌ها و فضای سبز شهر تهران می‌گوید این نمایشگاه، هم بخشی برای برپایی نشست‌های تخصصی برای کاشت گیاهان دارد، هم آموزش نگهداری گل‌های آپارتمانی و هم آموزش نگهداری گیاهان ویژه کودکان.

با وجود این همه گل خیال می‌کنی سهم ایران از بازار جهانی گل چقدر باشد؟ فقط 02/0 درصد یعنی چیزی معادل20 تا 25 میلیون دلار و این همان نکته‌ای است که مختاری با اشاره به آن می‌گوید: این میزان باید در آینده به 3 تا 5 میلیارد دلار افزایش یابد، چون تنوع گل و گیاه در ایران زبانزد است و ما در کشوری هستیم که در 4 فصل می‌تواند تولید گل داشته باشد و نقش عمده‌ای در بازار جهانی ایفا کند.

کشور ما در زمینه تولید گل و گیاه در دنیا رتبه هفدهم را دارد؛ اما در زمینه صادرات در جایگاه یکصد و هفتم ایستاده است و این لزوم توجه بیشتر به مساله صادرات را ایجاد می‌کند.

از طرفی گرچه سرانه مصرف گل در دیگر کشورها سالانه 350 شاخه است، این رقم در ایران به کمتر از 25 شاخه می‌رسد؛ چون با مشکلاتی در حوزه تولید و مصرف گل مواجه هستیم تا آنجا که مختاری می‌گوید: «50 درصد تولیدات ما از بین می‌رود؛ چراکه برخی مردم ترجیح می‌دهند، به جای گل طبیعی، گل مصنوعی بخرند و این روزها حتی در برخی گلفروشی‌ها نیز گل‌های مصنوعی در کنار طبیعی عرضه می‌شود که این کار جایز نیست.»

می‌بینی؟ گل‌ها با همه زیبایی و سادگی‌شان می‌توانند درآمدزا باشند و ما مردم کشور 4 فصل گل، از این منبع درآمد بی‌خبریم و نه‌تنها از بازارهای جهانی سهمی اندک داریم؛ بلکه خیلی‌هامان در داخل کشور هم به کسادی بازار داخلی گل‌مان دامن زده‌ایم و تصمیم گرفته‌ایم پارچه و فلز و پلاستیک را جایگزین «آن جهانی» های لطیف‌مان کنیم اما مگر می‌شود به حجمی از پارچه و فلز و پلاستیک دل بست؟! به جای پاسخ دادن به این سوال، کاش نرسیده به جمعه این هفته پرسان‌پرسان تا پارک گفت‌وگو بروی و نمایشگاه گل و گیاه تهران را از نزدیک ببینی. آنجا گل‌ها، پاسخت را فریاد می‌زنند.

مریم یوشی‌زاده 
گروه جامعه