از قهرمانی تا از دست دادن لیگ قهرمانان

ولی نشانه‌هایی مبنی بر این‌که ستاره اقبال چلسی در حال افول است، دیده می‌شود. استیون پینار تاتنهام را به چلسی برای انتقال ترجیح داده و مدیر برنامه‌های ستاره‌های فوتبال هم اصراری بر حضور در استمفورد بریج ندارند و به نظر می‌رسد باشگاه در آستانه یک بحران مالی خواهد بود اگر چلسی در پایان فصل جزو 4 تیم برتر قرار نگیرد.

چلسی از سوی دیگر باید راه‌حلی برای قانون جدید یوفا که از سال 2013 اجرایی خواهد شد، بیابد. براساس قانون بازی جوانمردانه مالی یوفا، آنها در صورتی که دارای میزان خاصی بدهی باشند باید از بازی‌های لیگ قهرمانان چشم‌پوشی کنند حتی اگر جزو 4 تیم بالای جدول باشند. چلسی و سایر باشگاه‌ها باید میزان بدهی‌شان را به حداکثر 19 میلیون پوند در سال برسانند تا بتوانند در سال 2013 در این بازی‌ها حضور پیدا کنند. چلسی و مدیران آن تصور می‌کنند با وجود ضرر 44 میلیون پوندی در سال 2009 و مبالغی مشابه آن در سال‌های بعد بتوانند تا ضرب‌الاجل سال 2013 این موضوع را حل کنند، برخی قراردادهای تجاری نیز به این خاطر منعقد شده است.

تمامی ‌محاسبات براساس صعود چلسی به بازی‌های لیگ قهرمانان در فصل آتی بوده و اگر این اتفاق رخ ندهد همه رویاهای مالی باشگاه نقش برآب خواهد شد. آنها باید برای پر کردن خلأهای مالی راه‌هایی بیابند و با به خدمت گرفتن اسپانسرهای بیشتر و قراردادهای تجاری حتی اجازه استفاده از نام استمفورد بریج را واگذار کنند. به این ترتیب باشگاه باید برای پر کردن حفره مالی 35 میلیون پوندی فکری داشته باشد و در کنار آن در نظر بگیرد حذف شدن از بازی‌های لیگ قهرمانان در سال 2013 می‌تواند به مشکلات مالی آنها اضافه کند.علاوه بر این، نیمکت مربیگری چلسی هم مکان مطمئنی به نظر نمی‌رسد. پس از این‌که خوزه مورینیو با آبراموویچ اختلاف پیدا کرد و تیم را در سال 2006 ترک کرد، آنجلوتی هم دچار مشکلات مشابهی شده و شاید در پایان این فصل از باشگاه جدا شود. اختلاف آشکار بین آنها زمانی آشکار شد که باشگاه اعلام کرد، آنجلوتی به این دلیل با پینار ملاقاتی نداشته که این بازیکن سابق اورتون از دیدار با او امتناع کرده است.

اما این بروس باک، مدیر باشگاه بود که روند مذاکرات را در دست داشت و به پینار تنها پیشنهاد ملاقات با امنالو، دستیار آنجلوتی را داد. این کار اهانتی مستقیم به آنجلوتی محسوب می‌شد که پس از اخراج ری ویلکینز ناچار شد با امنالو کار کند و البته امنالو فردی نبود که بتواند شرایط لازم برای دستیاری در تیمی ‌مثل چلسی را داشته باشد.

دیدار پینار با امنالو پایان زودهنگام مذاکرات برای انتقال را رقم زد و پس از آن درخواست‌ها برای ملاقات بین پینار و آنجلوتی به جایی نرسید و مدیر برنامه‌های این بازیکن اهل آفریقای جنوبی موافق چنین دیداری نبود.

به نظر می‌رسد هنوز هم با آنجلوتی برای خرید بازیکنان مشورت صورت می‌گیرد همان‌طور که کلودیو رانیری در آخرین هفته‌های حضورش در زمان آبراموویچ این شرایط را داشت. اما رای او نمی‌تواند آخرین و قوی‌ترین رای باشد. او در مقابل رسانه‌ها به شکل علنی از تصمیمات باشگاه حمایت کرد و با از دست دادن بازیکنانی چون خولیانو بلتی، میشائیل بالاک، دکو و ریکاردو کاروالیو موافق بود، گرچه درعوض یوسی بنایون و رامیرز را به عنوان بازیکنان در ترکیب تیم خود دید.

آنجلوتی درباره این خانه تکانی بزرگ گفت: «فلسفه ما حکم می‌کند بازیکنانی را که در آخر دوره قراردادشان هستند از دست بدهیم و در عوض از بازیکنان جدید استفاده و امکان حضور آنها را در تیم فراهم کنیم.این فلسفه انجام تغییرات بود و باید ببینیم با گذشت زمان این تصمیمات تا چه حد درست بوده‌اند.»

ولی مشکل آنجلوتی از اینجا ناشی شد که تجربه مذکور نتوانسته نتیجه لازم را داشته باشد و نتایجی که چلسی در 2 ماه اخیر گرفته این قضیه را بخوبی نشان می‌دهد.

اگر چلسی در پایان فصل نتواند به بازی‌های لیگ قهرمانان راه پیدا کند تصمیم فوق نمی‌تواند توجیهی برای این فاجعه تلقی شود. چلسی بر سر دوراهی سقوط یا افتخار در این فصل قرار دارد و شرایط اخیرشان بخوبی نشان می‌دهد تا چه حد نیازمند حضور بازیکنی چون لمپارد هستند که در 6 سال اخیر محور اصلی تمامی ‌افتخارات باشگاه بوده است و با او به 3 قهرمانی در لیگ برتر و 3 قهرمانی در جام حذفی رسیده‌اند. چلسی فصل را با 6 پیروزی پی در پی و زدن 25 گل شروع کرد، ولی پس از مصدومیت لمپارد باخت‌ها شروع شد و بدترین آمارشان را در لیگ برتر کسب کردند و در 6 بازی پیاپی نتوانستند حتی به یک پیروزی دست پیدا کنند.

دیلی میل / مترجم: امیررضا نوری‌زاده