رونالدینیو در جستجوی افتخار از دست رفته

گرچه پس از غیبت یک ساله با تغییر مربی و دعوت از او در بازی دوستانه مقابل آرژانتین به نظر می‌رسید همه چیز حل شده باشد، اما تصمیم اخیر او برای بازگشت به برزیل و حضور در میانه زمین تیم فلامنگو برای تثبیت این جایگاه ملی بود و خود او در یک کنفرانس خبری عنوان کرد: بازگشتم شروع یک روند بااهمیت است چون نگاه همه علاقه‌مندان به بازی‌های جام جهانی است و من هم دوست دارم به بازی در تیم ملی ادامه دهم.

کمتر کسی در این زمینه با او مخالفت می‌کند چون در 30 سالگی بسیاری از بازیکنان خود را در اوج می‌بینند و با ترکیبی از انگیزه و تجربه به دنبال جایگاه‌های تازه هستند، پس چرا باید بازیکنی که در سال‌های گذشته نشان داد می‌تواند از بهترین‌های جهان باشد خود را از دیدارهای ملی محروم کند؟

سرمایه‌گذاری تابستانی میلان روی بازیکنانی چون زلاتان ابراهیموویچ، کوین پرینس بواتنگ و روبینیو رونالدینیو را به حاشیه برد و جایی برای او در زمین باقی نگذاشت. او سال قبل در 34 بازی لیگ حضور پیدا کرده بود و 12 گل زده و 14 پاس گل داده بود ولی امسال تنها در 7 بازی از ابتدا به میدان رفته بود و حتی زمانی که به بازی گرفته می‌شد سایه‌ای از آن رونالدینیوی بزرگ بود.

روسونری‌ها در ژانویه کاسانو را به ترکیب‌شان اضافه کردند و این آخرین میخ بر تابوت رونالدینیو در میلان بود. او از زمان حضورش در ایتالیا همیشه در تلاش برای اثبات توانایی‌هایش بوده و با دور بودن از شرایط فیزیکی مناسب کمتر شباهتی با بازیکنی داشته که سال‌های 2004 و 2005 بهترین بازیکن جهان شد. او از آخرین سالی که در بارسا بود دچار افت شد و مصدومیت‌های پیاپی و مشکلات خارج از زمین همگی او را از فرم مطلوب دور کرد و به سرعت از جمع بهترین‌های دنیا خارج شد.

بسیاری از کارشناسان دلیل اصلی بازگشت او به برزیل را این می‌دانند چون پیش از او هم بازیکنان برزیلی برای این‌که در اروپا ناامید شده بودند و می‌خواستند لااقل حضورشان در تیم ملی را ازدست ندهند به برزیل بازگشته بودند.

قبل از رونالدینیو، فرد(فلومینس)، واگنر لاو(فلامنگو) و دیگو تارادلی(آتلتیکو مینیرو) همگی با امید بازی در جام جهانی 2014 به برزیل بازگشته بودند. حتی کلبرسون 31 ساله هم با این‌که در جام جهانی آفریقای جنوبی تنها در یک دیدار به عنوان بازیکن جانشین وارد زمین شده بود به فلامنگو بازگشته و قصد دارد تیمش را همچون سال 2009 به 3 عنوان قهرمانی برساند.

رونالدینیو هم دوست دارد همچون کلبرسون در کشورش به عناوین قهرمانی دست پیدا کند، چون طبق سنتی قدیمی قهرمانان پا به سن گذاشته برزیلی در جستجوی کسب آخرین افتخار در باشگاه‌های برزیلی توپ می‌زنند وحتی با این‌که به سن بازنشستگی نزدیک می‌شوند، قهرمانی را دوست دارند و برای رسیدن به آن تلاش می‌کنند.

رونالدینیو پس از بازگشت به برزیل مدعی شده در جوانی این فرصت را نداشته تا در برزیل به قهرمانی برسد و حالا برای جبران این موضوع به کشورش بازگشته است. او سال 2001 در حالی گرمیو را به مقصد پاری‌سن ژرمن ترک کرد که سال 1999 تنها قهرمانی‌اش را در لیگ برزیل به دست آورد.

ساکر نت 
مترجم:‌ امیرضا نوری‌زاده