عشایر گلستان در بن بست ایل راه ها

به گزارش مهر، بسته شدن ایل‌راه‌ها، کاهش منابع، تبدیل مراتع و چراگاه‌ها به اراضی زراعی و مسکونی، نبود امکانات رفاهی مناسب، رنج سفر و خانه به دوشی این قشر را افزایش داده است.

آسیب‌پذیری زندگی عشایری، گسترش حاشیه‌نشینی، از بین رفتن مراتع و گرانی علوفه دستی، بالا بودن هزینه‌ها و مقرون به صرفه نبودن دامداری از دیگر مشکلاتی است که عشایر گلستان با آن دسته و پنجه نرم می‌کنند.گرانی کرایه کامیون‌ها برای حمل‌ونقل، مشکلات عدیده‌ای از جمله بهداشت، آموزش و تامین ارزاق عمومی و آب شرب، کمبود ایستگاه‌های انتظار دام در مسیر کوچ عشایر از دیگر مسائل فراروی عشایر گلستان به شمار می‌رود.

جامعه عشایری گلستان از دو تیپ عشایر کوچنده اکراد شمال خراسان رضوی و خراسان شمالی و عشایر نیمه کوچنده تراکمه تشکیل شده است.

رضا علیپوری، مدیر امور عشایری استان گلستان در مورد وضعیت عشایر استان گفت: در حال حاضر برای ساماندهی به زندگی عشایر دو طرح عمده شامل طرح ارائه خدمات پشتیبانی به کوچندگان و طرح عملیات اسکان عشایر در دست اجراست.وی اظهار کرد: در 9 ماهه سال جاری اعتبارات عمرانی مصوب به مبلغ 7 میلیارد و 500 میلیون ریال بوده است که در حال حاضر 73 درصد آن معادل 5 میلیارد و 500 میلیون ریال برای اجرای پروژه‌های احداثی و تکمیلی در جامعه عشایری اختصاص یافته است.

وی به طرح ارائه خدمات پشتیبانی به کوچندگان اشاره کرد و گفت: این طرح در راستای ارائه خدمات ضروری به کوچندگان برای بهبود سطح زندگی عشایر از طریق توسعه پروژه‌های زیربنایی و ایجاد امکانات بیشتر برای گروهی از عشایر که تمایل به ادامه زندگی به شیوه کوچروی دارند، اجرا می‌شود.مدیر امور عشایری گلستان عنوان کرد: مناطق استقرار عشایر استان از آب مناسب و کافی بی‌بهره‌اند و سعی شد با اجرای پروژه‌های لازم و براساس پتانسیل‌های منطقه، آب مورد نیاز عشایر تامین شود.

در عین حال برخی از عشایر گلستان معتقدند: عشایر به تنهایی قادر به رفع این گونه مشکلات نیستند، لذا مشکلات عشایر تنها با توجه و حمایت مسوولان برطرف می‌شود.

به باور این عده، لازم است ایل‌راه عشایر همانند راه روستایی تثبیت شود و روستاییان راه‌های عشایری را به رسمیت بشناسند و هر ساله راه‌های عشایر را مورد تعرض قرار ندهند.

به گفته آنان، با وجود این‌که دستگاه‌های مربوط در حین کوچ، خدماتی به عشایر ارائه می‌دهند، اما عشایر قشری محروم هستند و نیاز به کمک بیشتری دارند.