بازده بالا در باتری‌های میکروبی

پژوهشگران به سرپرستی آنجلا بلچر از دو ویژگی بهره گرفتند؛ اول آن که ویروس‌ها به‌طور طبیعی ساختارهای کمپلکسی در مقیاس نانو تولید و از آنها استفاده می‌کنند و دیگر آن که برخی مواد معدنی مفید در ساختن باتری‌ها عموما در سیستم‌های زنده مصرف می‌شود. با به‌کارگیری مهندسی ژنتیک برای تغییر ژن‌های ویروسی مجزا، گروه پژوهشگران می‌توانند موادی که ویروس‌ها مصرف می‌کنند و همچنین چگونگی سرهم کردن اجزا و اتصال دادن آنها را کنترل کنند. در سال 85، آنها یک ویروس باکتریوفاژ ساختند که می‌توانست طلا و اکسید کبالت را جذب کند و آنها را در پوسته‌اش سرهم کند تا آند ـ قطب منفی باتری ـ بسازد.

آنها در پژوهش اخیر موفق به ساخت ویروس‌هایی شدند که می‌توانستند کاتد ـ قطب مثبت باتری ـ را تولید کنند. برای این کار، ویروس‌ها به گونه‌ای طراحی شده بودند که می‌توانستند خود را با یون‌های فسفات آهن پوشش دهند و سپس به نانوسیم‌های ساخته شده از نانولوله‌های کربنی ابررسانا متصل شوند. براساس مقاله منتشر شده در نسخه اینترنتی مجله نیچر در 13 فروردین 88، برخلاف باتری‌های معمولی با توان بالا که نیاز به دمای بالا و حلال‌های شیمیایی دارند، باتری ساخته شده از ویروس در دمای اتاق کار می‌کند و تنها به آب به عنوان حلال نیاز دارد.

فناوری جدید این پتانسیل را دارد که ارزان‌تر از باتری‌های موجود باشد، اما پژوهشگران می‌گویند آنها در حال آزمایش مواد دیگری نظیر فسفات نیکل و فسفات منگنز هستند تا کارایی باتری را بالاتر ببرند. آنها امیدوارند نسل آینده باتری‌ها بتوانند به تولید تجاری برسند. بلچر در یک کنفرانس خبری گفت: «ما نمی‌خواهیم مواد را افزایش مقیاس دهیم، زیرا این کار هیچ‌ تأثیری بر عملکرد باتری‌ها نخواهد داشت.»