با دست خالی نقره گوانگجو را گرفتیم

مربی 36 ساله کبدی ایران که در فصل آتی لیگ، هدایت تیم راه و ترابری اصفهان را برعهده خواهد داشت، در مورد برگزاری رقابت‌های لیگ گفت: هرچند لیگ ما نقش موثری در پیشرفت کبدی ایران داشته است ولی بازیکنان و مربیان حاضر در آن، با دریافتی‌هایی در حد صفر یا نزدیک به آن، ادامه فعالیت می‌دهند.

در حقیقت فقط هزینه رفت و آمد تیم‌ها در مسابقه‌های لیگ توسط مسوولان باشگاه‌ها تامین می‌شود آن هم در شرایطی که عمده تیم‌ها، باشگاهی نیستند و هیات‌های استانی تشکیل تیم‌هایی را برای حضور در مسابقه‌ها داده‌اند. ناصری اضافه کرد: با این وصف، بازیکنان و مربیان یا اصلا پولی دریافت نمی‌کنند یا میانگین دریافتی‌شان 5‌/‌2 تا 3 میلیون تومان در سال است که با این شرایط، بسیاری قید ادامه فعالیت در کبدی را زده‌اند یا مثل من تصمیم به رها کردن این رشته دارند.

ناصری راه موفقیت کبدی و دسترسی ایران به سکوی نخست آسیا و جهان را رو آوردن اسپانسرها به این رشته دانست و گفت: اسپانسرها هم تنها در صورت پخش تلویزیونی مسابقه‌ها، حمایت از این ورزش را خواهند پذیرفت. به هر صورت فاصله کیفی تیم هند به عنوان قدرت بلامنازع این رشته با ایران و دیگر کشورهایی که عمدتا از بازیکنان هندی‌تبار و پاکستانی‌تبار در ترکیب تیم‌های ملی خود استفاده می‌کنند خیلی زیاد است و برای کم کردن چنین فاصله‌ای، ناچاریم بازیکنان هندی را به لیگ خود بیاوریم تا در سایه رقابت مرتب با آنها، شاهد پیشرفت هرچه بیشتر کبدی خود شویم.سرمربی پیشین تیم جوانان و مربی اسبق تیم ملی، ایران را مهد ورزش کبدی در جهان خواند و گفت: متاسفانه در زمینه معرفی علمی و قانونمند این رشته، کشورهای شبه قاره هند از ما پیشی گرفته‌اند، با این حال هنوز در استان‌هایی چون گلستان، مازندران، سیستان و بلوچستان، خراسان، آذربایجان، لرستان و ... استعدادهای فراوانی از این ورزش یافت می‌شود که می‌توانند در آینده‌ای نه‌چندان دور، ایران را به عنوان قطب اول این ورزش در جهان مطرح کنند.

مجید عباسقلی / گروه ورزش