وقاحت لیبرمن و قاطعیت اردوغان

به گزارش ایسنا، عبدالباری عطوان مدیر مسئول روزنامه فرامنطقه‌ای القدس العربی، در تحلیلی تحت عنوان "وقاحت لیبرمن و قاطعیت اردوغان" می‌نویسد:

«آویگدور لیبرمن، وزیر امور خارجه‌ اسراییل تنها یک حسن برجسته دارد که نمی‌توان آن را نادیده گرفت و آن این است که او وجهه حقیقی اسراییل را نشان می‌دهد و با اظهارات خودجوش و در عین حال وقیحانه‌اش آنچه را که بین اکثریت اسراییلی‌ها در قبال فرایند صلح و یا همسایگان عرب در جریان است، بیان می‌کند.

لیبرمن اعلام کرد که هرگز از ترکیه برای جنایتی که کماندو‌های دریایی اسراییل در آب‌های دریای مدیترانه علیه کشتی‌های ناوگان آزادی مرتکب شده‌اند و به کشته شدن 9 فعال ترک منجر شده عذرخواهی نمی‌کند و عجیب‌تر آن که چنین اظهاراتی را در نشست با سفیران اسراییل در جهان در قدس اشغالی بیان می‌کند.

وی در نشستی که با هدف تشریح اساس، ارزش‌ها و اخلاق دیپلماتیک برگزار شده می‌گوید که درخواست ترکیه از اسراییل مبنی بر عذرخواهی رسمی از این کشور مقابل عادی سازی روابط درخواستی وقیحانه است. علاوه بر آن رهبر حزب افراطی اسراییل بیتنا از دولت ترکیه می‌خواهد به دلیل حمایت از "تروریسم" عذرخواهی کند.

لیبرمن پس از مطرح کردن این مواضع که تا به این حد از دیپلماسی به دور است، مستحق دریافت جانزه نوبل در وقاحت است زیرا وی صاحب یک آکادمی در این زمینه است که ده‌ها و چه بسا صد‌ها دانشجوی آن هم‌اکنون در سراسر جهان مستقر شده‌اند. یک آکادمی که مستحق ترغیب و حمایت است زیرا وجهه‌ی حقیقی تروریسم این دولت را نشان می‌دهد که مافوق قوانین و عرف بین‌المللی عمل کرده، می‌کشد، ویران می‌کند و هر آنچه را که می‌خواهد تحت حمایت آمریکا "رهبر جهان غرب آزاد" انجام می‌دهد.

این دشمنی اسراییل در قبال ترکیه تصادفی نیست زیرا دلیل آن کودتای ترکیه علیه آتش افروزی‌های اسراییل و مخالفت رجب طیب اردوغان، نخست وزیر این کشور با تجاوز ظالمانه‌ اسراییل علیه مسلمانان محاصره شده و گرسنه در قفس بزرگ غزه است. آن هم در شرایطی که رهبران عرب سکوت اختیار کرده و یا بسیاری از آن‌ها با این جنگ از طریق بستن مرزها و یا دادن فرصت به تزیپی لیونی، وزیر امورخارجه سابق اسراییل برای اعلام این جنگ از پایتخت مصر همدستی نمودند.

ما دستمان را به روی قلبمان می‌گذاریم و دعا می‌کنیم که بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسراییل این اشتباه را در جریان سفر چند روز آینده‌اش به قاهره تکرار نکند و حمله جدیدی را علیه غزه محاصره شده اعلام ننماید.

موضع‌گیری‌های اردوغان و اکثریت مردم ترکیه حامی مردم محاصره شده غزه و مخالف محاصره این منطقه است؛ چیزی که لیبرمن و تمام لیبرمنی‌های جهان را آزرده می‌سازد زیرا در کنار حق و مقابل استکبار و خودخواهی اسراییلی‌ها ایستاده است، آن هم زمانی که اکثر رهبران عرب با ریشه‌های عربی و اسلامی‌شان این مساله را فراموش کرده و دشمنان اسراییل دشمنان آن‌ها و دوستان اسراییل نیز دوستانشان شده‌اند.

اردوغان تقریبا تنها کسی است که از محاصره شدگان غزه سخن می‌گوید و تنها کسی است که در جریان سفر به لبنان به لبنانی‌ها می‌گوید هرگز در برابر حمله جدید اسراییل به کشورشان سکوت نخواهد کرد، در حالی که هم پیمانان لبنان در محور "میانه رو" تنها به نصیحت کردن و بیان عباراتی بی‌معنی درباره‌ی وحدت ملی اکتفا می‌کنند و در خفا حمایت آمریکا برای تشکیل نیروهای عربی جهت از بین بردن مقاومت در لبنان را طلب می‌کنند.

لیبرمن درس وقاحت و اردوغان درس شرف و ملی گرایی را به رهبران عرب داده است. امیدواریم که حسنی مبارک، رئیس جمهور مصر نیز پس از کشف شبکه‌های جاسوسی اسراییل در این کشور مهمان اسراییلی‌اش (نتانیاهو) را به حضور نپذیرد و دست کم اگر چنین کاری کرد از او بخواهد که علنا از مصر نه تنها به دلیل این شبکه‌های جاسوسی بلکه به دلیل اعزام هیات‌هایی به کشورهای دارای منابع رود نیل در قاره آفریقا و دادن پیشنهاد حمایت مالی نظامی و مهندسی به آن‌ها برای ساختن سد و کاهش سهم مصر از آب‌های نیل عذرخواهی کند.

اسراییل قوی است زیرا اعراب ضعیف هستند و خود را در پشت گزینه صلح فاسد پنهان کرده‌اند. آن‌ها نمی‌جنگند مگر آن‌که آمریکا دستور جنگ دهد، دشمن آن‌ها را تعیین کند و برای نجات اقتصاد شکست خورده‌اش به آن‌ها دستور خرید اسلحه دهد.

گزارش‌ها حاکی از آن است که حمله‌ی اسراییل به غزه نزدیک شده است، همان‌طور که گزارش‌هایی در خصوص حمله هم‌زمان دیگر به جنوب لبنان به بهانه حملات موشکی و خمپاره‌ای و صدور حکم فرضی دادگاه ترور رفیق حریری وجود دارد، هر چند که مردان غزه و لبنان هرگز در برابر این اقدام دست بسته نمی‌نشینند.

لیبرمن و نتانیاهو شانس آن را ندارند که حتی یک سطر از تاریخ را به خود اختصاص دهند اما اراده ملت‌ها، مخالفت آن‌ها با ظلم و دفاع آن‌ها از خاک و کرامتشان صفحات و حتی فصل‌هایی از تاریخ را به خود اختصاص خواهد داد.»