برای مردی که رزمندهها را تنها نگذاشت
فردا دومین سالی است که شمع جبهههای خوزستان دیگر روشن نیست. 2 سال است صدایی بلند آنگاه که آبادان به محاصره نیروهای عراقی درآمده بود، اما رساتر از همیشه فریاد میزد «اتفاق بزرگی نیفتاده» خاموش شده است و جای آن مجاهد بزرگ خالی است.
آیتالله غلامحسین جمی اولین امام جمعه آبادان، همان بزرگمردی است که امروز دومین سالگرد ارتحالش است اما هنوز، خاطرهها ازیاد مظهر مقاومت این شهر، خالی نشده است.
او علاقهمند بود تا «از جایی، فریادی بلند شود و اسلامخواهی را ندا دهد و انقلابی بشود. راه و رسم مملکت، اسلامی بشود و حکومت، حکومت اسلام باشد.»
آیتالله جمی وقتی که آبادان محاصره شد و جادههای ورودی به آبادان و مسیر ارتباطی این شهر با اهواز به محاصره دشمن درآمده و تدارک این جبهه فقط از مسیر دریا ممکن بود، با تعدادی از مردم و رزمندهها در این شهر ماند چنان که گویی هیچ اتفاقی نیفتاده است.
برای مدت طولانی نزدیک به 10 تا 11 ماه محاصره آبادان ادامه داشت و حتی بعد از شکست حصر آبادان هم در معرض بمبارانهای دشمن بود، اما در چنین شرایطی نماز جمعه آبادان هر هفته برگزار میشد.
گاهی خمپارهها به محوطه اطراف نمازجمعه اصابت میکرد و حتی عدهای از نمازگزاران زخمی میشدند ولی ایشان ادامه میداد.
نمازجمعه آبادان نهتنها تعطیل نشد بلکه به صورت تمام و کمال در زمان معین و در مکان مشخص برگزار میشد.و آن مردی که هیچگاه اجازه نداد حماسهای که در کنار جبهه رزم با دشمن بعثی به راه افتاده بود، تعطیل شود و هیچگاه هم رزمندگان را تنها نگذاشت، آیتالله جمی بود.
حضور و نقش ایشان در عملیاتهای مختلف مثل خیبر، کربلای 5، فاو و... به گفته فرمانده جنگ، جدی بود آنقدر که بسیاری از آنها گفته نشده و کماکان در صندوقچه جنگ باقی مانده است. روحش شاد و یادش گرامی باد.
مریم جمشیدی
گروه سیاسی
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
