زلزله کرمان ؛ تلنگری برای دیدن محرومان

زلزله‌ای که تا سال‌ها کرمان را داغدار کرد و هرسال در آستانه سالگرد آن به تهرانی‌ها نهیب زده شد که زلزله بیش‌از 6 ریشتر می‌تواند در پایتخت نه یک تراژدی منطقه‌ای که به فاجعه‌ای تاریخی تبدیل شود ، زلزله بیش از 6 ریشتر در هر نقطه‌ای از ایران می‌تواند قربانیان زیادی بگیرد مگر در نقطه‌ای مانند روستای قنبرآباد یاناحیه حسین آباد کرمان که با این لرزش مسیر مواصلاتی به روستاها مسدود شده است اما براساس اعلام رسمی تعداد کشته‌شدگان کمتر از 10 نفر است و بیش از 30 مجروح به طور سرپایی درمان شده‌اند.

این خبر به‌رغم تاسف، نسبت به کشته شدن تعدادی اندک از روستاییان، خبر امیدوارکننده‌ای بود، چون زلزله 6.5 ریشتری می‌توانست قربانیان بیشتری داشته باشد. علت کمی کشته و مجروح‌شدگان البته نه مقاوم بودن سرپناهشان که کپرنشینی آنان بود، کمی باورش سخت است، وقتی رئیس اورژانس کشور از کپرنشینی مردم در مناطق زلزله‌زده خبر می‌دهد. شاید اگر زمین جنوب کرمان دوشنبه شب نمی‌لرزید، باور نمی‌کردیم هنوز بسیاری از خانواده‌ها در روزهای داغ و شب‌های سرد کویر در کپر زندگی می‌کنند. هرچند پیش از این شنیده بودیم که هنوز برخی دانش‌آموزان در کپر درس می‌خوانند، اما کمتر کسی خبر داشت که کپر، تنها سرپناه جمعی از هموطنان است.

شاید زلزله دوشنبه شب بهانه‌ای باشد تا باور کنیم هنوز برخی مناطق محروم کشور به توجه ویژه نیازمندند، بهانه‌ای باشد تا باور کنیم به گفته یکی از مسوولان برخی هموطنان 25 سال است که میوه نخورده اند و لباس مناسب نمی‌پوشند وسقف کلاس هایشان در حال ریختن است.

اجرای طرح هدفمندی یارانه‌ها می‌تواند فرصت تلقی شود، فرصتی برای بازتوزیع یارانه‌هایی که شاید پیش از این عادلانه به دست صاحبانش نمی‌رسید. روستاییان کرمان و سایر نقاط محروم بیش از همه به اجرای صحیح این طرح چشم دوخته‌اند و با کمی خوشبینی زلزله دوشنبه شب و آوار کپرها زمینه‌ای برای دیده شدن محرومان در جامعه ماست.

کتایون مصری 
گروه جامعه