دو انتخابات ، دو رویکرد ، دو شهردار

اغلب در هر انتخابات ملی ، اگر نتیجه انتخابات حاکی از تغییر نگرشی باشد ، جدا از دلایل و عوامل یا زمینه ها ، گاهی عناصری وجود دارد که شاهد و نشانه ای برای پذیرش رویکرد جدید در میان مردم به شمار می رود.
کد خبر: ۳۷۳۴۱
اگر روند انتخابات 25 ساله جمهوری اسلامی ایران را بررسی کنیم ، تا 2خرداد 76 تغییرات تدریجی سینوسی را می توان در آن دید که روال و روند طبیعی نتیجه فعالیت های طیف ها و گروههای سیاسی در جامعه را نشان می دهد و حاکی از این است که هیچ تغییر محسوسی حاصل نشده است ، حتی مجلس سوم که با اکثریت طیف چپ تشکیل شد ، همانند مجلسهای قبل و بعد ، موجب تغییرات بنیادی و حاد در جامعه نبود و یا حتی به دنبال چنین تغییراتی نیز نبود ، بلکه در صدد اصلاح برخی از حرکتهای سیاسی و اجتماعی برمبنای اندیشه های سیاسی و اجتماعی حاکم بر این مجلس بود و مجلس چهارم یا پنجم نیز همچنان به دنبال تغییرات و حرکتهای اصلاحی تدریجی در جهت اندیشه های خود بود.اما مجلس ششم تقریبا به دنبال تغییرات ساختاری گسترده در حوزه های گوناگون جامعه بود، جدا از این که این تغییرات عملی ، صحیح و موثر است یا خیر. زیرا مجلس ششم از توسعه ، آزادی ، دین ، حکومت دینی ، مردم و...استنباط دیگری داشت ؛ هر چند ناقص ، غیرعملی و فاقد پشتوانه معرفت وشناختی عمیق بود. بنابراین مجلس ششم را می توان ما حصل نوعی تغییر نگرش و رویکرد مردم در حل مسائل اجتماعی دانست . در کشاندن مردم به این مسیر و تقویت این نگرش ، کرباسچی شهردار وقت تهران نقش اساسی داشت . او یک تکنوکرات به ظاهر موفق بود، که مردم نتیجه عملی کار و فعالیتش را شاهد بودند. در واقع گرایش مردم از اواخر دهه 60 و اوایل دهه 70 به تکنوکرات ها برای حل مسائل اجتماعی و اقبال آنها به این تفکر سبب شد ، کرباسچی در تهران و در این فضای عمومی فکری سالهای اول دهه 70 به صورت مدیری موفق جلوه گر شود. در واقع دوم خرداد و انتخابات مجلس ششم ، اقبال و رویکرد مردم به تکنوکرات ها برای حل مسائل اجتماعی بود و کرباسچی در هدایت مردم به این مسیر، نقش تعیین کننده داشت و حقیقتا او را باید علمدار ناخواسته و یا پنهان این تغییر گرایش بدانیم . انتخابات دومین دوره شوراهای اسلامی ، حاکی از آن بود که در مردم تغییر شدید رویکردی و نگرشی درباره چگونگی حل مسائل اجتماعی ایجاد شده است . هر چند سیاسیون به جای تفسیر اجتماعی و تحلیل جامعه شناختی از این امر به تجزیه و تحلیل سیاسی و البته غلط و بی حاصل پرداختند؛ اما انتخابات مجلس هفتم در واقع بیانگر تعارض اصلی و اساسی میان نگرش تکنوکراسی عملگرا و کارا در مقابل نگرش آرمانگرا -عملگرای کارآمد بود. یعنی مردم از دوم خرداد 76 که به تخصص گرایی تکنوکرات ها امید بسته بودند ، در دومین انتخابات شوراهای اسلامی سال قبل تغییر نگرش و رویگردانی خود را از این رویکرد نشان دادند و به تخصص گرایان متدین روی آوردند. یعنی فضیلت های اخلاقی و دینی را به عنوان یک عنصر مهم و کلیدی در واگذاری مشاغل و مسوولیت های حکومتی در کنار تخصص گرایی مورد توجه قرار دادند. البته در این رقابت و معارضه فکری ، دکتر احمدی نژاد ، شهردار تهران باز همچون کرباسچی برای هدایت مردم به سوی این نگرش نقش کلیدی داشت . در واقع مردم که از نگرش یکسویه عملگرایان طرفی نبسته بودند ، به نگرش آرمانگرا -عملگرایان که ظرفیت ذاتی کارآمدی آن بالاست ، پناه آوردند و این دو شهردار در تاریخ تحلیلی دوره انقلاب ، دو نام ماندنی در دو جبهه متفاوت و دو نگرش مختلف برای حل مسائل اجتماعی از خود به یادگار گذاشتند.

حسن خجسته
دکترای مدیریت استراتژیک

newsQrCode
ارسال نظرات
مدرسه فراتر از نمره

در گفت‌وگوی اختصاصی روزنامه «جام‌جم» با معاون آموزش متوسطه وزیر آموزش‌وپرورش عنوان شد

مدرسه فراتر از نمره

نیازمندی ها