پل‌های ‌هوایی برای تبلیغات نیست

امیر نوری 6 ‌شهریور ‌1363 در تهران متولد شد و بازیگری را از سن 9 سالگی با بازی در فیلمی به کارگردانی فریدون حسن‌پور آغاز کرد که این زمینه‌ای شد برای بازی‌ها و نقش‌های بعدی. او در سال 1378 با اکبر عبدی در فیلم «دارا و ندار» همبازی شد که به گفته نوری این فیلم یکی از خاطره‌انگیزترین فیلم‌هایش بوده است چون همیشه دوست داشته است اکبر عبدی را از نزدیک ببیند. دارا و ندار، ازدواج صورتی، عاشق، در مه بخوان، شبی در تهران، دایره زنگی، دلداده، پسر تهرونی و... از دیگر فیلم‌های اوست. وقتی از حادثه‌های زندگی‌اش می‌پرسیم، می‌گوید: از سال 80 به این طرف تمام زندگی من حادثه بوده است و تا دلتان بخواهد اتفاقات جورواجور برایم افتاده است، ولی شاید مهم‌ترین آنها تصادفی باشد که در سال 81 کردم.

ماه محرم بود و من تازه یک 206 خریده بودم و گواهینامه هم نداشتم! با سرعت 80 داخل اتوبان همت دقیقا زیر پل هوایی که به ساختمان‌های آ.اس.پ منتهی می‌شود، در حال رانندگی بودم که متوجه نشدم کی و چطوری، یک عابر پیاده از پشت کامیون آمد بیرون و من بدون این‌که فرصتی برای ترمز گرفتن داشته باشم، با او تصادف کردم.

عابر یک افغانی بود که اصلا ساکن تهران نبود و سرایدار یک باغی در لواسان بود و برای کمک به صاحبکارش برای خرج روز‌های محرم به همراه پدر و برادرش به تهران آمده بود.

بعد از تصادف بلافاصله زنگ زدیم اورژانس و طبق معمول همیشه اورژانس با تاخیر زیاد در محل حادثه حاضر شد ولی آن فرد دیگر فوت شده بود و از دست کسی کاری برنمی‌آمد. اتفاق خیلی بدی بود. در همان لحظه اولین تلفن را به دامادمان زدم و بلافاصله ماشین پلیس و کلانتری آمدند و من را هم با خودشان بردند. یک سال و نیم طول کشید تا حکم را به من ابلاغ کردند، حکم من 2 سال زندان، 600 هزار تومان جریمه، 30 میلیون دیه و 89 ضربه شلاق بود که البته همه جریمه‌ها را به صورت وجه نقدی پرداخت کردم. این اتفاق باعث شد تا پدرم 2 سال بعد از این ماجرا از شدت ناراحتی سکته کند و فوت شود.

شاید لازم باشد که همین جا بگویم متاسفانه چراغ قرمز، خط‌کشی و پل عابر پیاده در کشور ما معنی ندارد و بعضی‌ها فکر می‌کنند چراغ قرمز برای زیبایی و پل‌های هوایی برای نصب آگهی و تبلیغات است.