تغذیه در بیماران مبتلا به ذات‌الریه

نکته مهم این است که رژیم غذایی بیماران باید به گونه‌ای باشد که هنگام بلع موجب تحریک سرفه نشود. همچنین باید از حجم کمتری برخوردار باشد تا با افزایش حجم معده موجب تشدید تنگی نفس نشود. همچنین در این بیماران در صورت وجود حالت تهوع باید بسرعت آن را درمان کرد تا منجر به بروز استفراغ نشود. در دوره حاد بیماری مصرف شیر، عصاره گوشت، سوپ و سفیده تخم‌مرغ توصیه می‌شود و در نقطه مقابل غذاهای نشاسته‌ای و شیرین باید برای مدتی کنار گذاشته شوند. همچنین مصرف مایعات نباید فراموش شود و حتی مصرف مایعات خنک هم برای این بیماران بلامانع هستند. مصرف مایعات باعث می‌شود تا کلیه‌ها آسان‌تر بتوانند مواد زائد را از خون خارج کنند. مایعات گازدار برای کاهش غلظت خلط مفیدند و تا حدی که موجب اتساع شدید معده نشوند، می‌توان از آنها استفاده کرد.

بهتر است تا دو سه روز پس از پایین‌آمدن تب از غذاهای سبک استفاده کنید، پس از آن می‌توانید کم‌کم غذاهای جامد مانند گوشت، تخم‌مرغ و... را شروع کنید. غذاها باید به گونه‌ای باشند که براحتی توسط دستگاه گوارش بیمار قابل هضم باشند. برای جایگزینی مایعات از آبمیوه نیز می‌توانید استفاده کنید، بهتر است از میوه‌هایی که حاوی ویتامین C بیشتری هستند مانند آناناس، پرتقال و سیب استفاده کنید. میوه و سبزیجات تازه حاوی آنتی‌اکسیدان‌هایی هستند که به زدودن سموم بدن کمک زیادی می‌کنند.

در ضمن مصرف نوشیدنی‌های محرک مانند قهوه، نسکافه و چای پررنگ را تا پایان بیماری متوقف کنید.

ذات الریه می‌تواند خیلی شدید و تهدیدکننده حیات باشد، بنابراین بهتر است اقدامات پیشگیرانه را رعایت کنید تا دچار این بیماری نشوید. از جمله این موارد می‌توان به شستن مکرر دست‌ها با آب و صابون یا ژل‌های ضدعفونی‌کننده اشاره کرد. سیستم ایمنی خود را با انجام فعالیت بدنی منظم و رژیم غذایی مناسب و قوی نگه دارید تا بتواند از بدن در مقابل عوامل بیماری‌زا بخوبی محافظت کند. در صورتی که به ذات‌الریه مبتلا شدید، تماس با دوستان و اقوام را محدود کنید تا از انتقال بیماری به آنها پیشگیری شود و همچنین همواره هنگام سرفه یا عطسه، بینی و دهان خود را بپوشانید. برخی افراد ظرف یک هفته فعالیت‌های روزانه خود را از سر می‌گیرند در حالی که در برخی دیگر دوره بیماری طولانی شده و گاهی تا یک ماه به طول می‌انجامد. در مورد زمان برگشت به فعالیت‌های عادی روزانه با پزشک خود مشورت کنید.

دکتر امیر شیروانی