چشم انتظار خبرهای خوب از گوانگجو

ورزش ایران که بهترین عنوانش در این رقابت‌ها به نایب‌قهرمانی بازی‌های آسیایی 1974 تهران مربوط می‌شود، در دوره قبلی بازی‌ها در دوحه قطر با 48 مدال که 11 مدال آن زرین بود، 4 پله نسبت به بازی‌های 2002 بوسان در جدول مدالی بازی‌ها صعود کرد تا با دستیابی به عنوان ششمی، امیدواری‌های تازه‌ای را در بین جامعه ورزش کشور به وجود آورد. از فردای این مسابقات نیز رویکرد دستیابی به عنوان چهارمی بازی‌های آسیایی مورد توجه قرار گرفت و بر این اساس جلسات متعددی میان مسوولان ورزش و روسای فدراسیون‌ها برگزار شد.

در آن مقطع محمد علی‌آبادی رئیس وقت ورزش از تک‌تک روسای فدراسیون‌ها پرسید که چه میزان بودجه می‌خواهند تا با یک کار 4 ساله، سطح مدال‌آوری خود را ارتقا دهند یا در بین رشته‌های مدال‌آور قرار بگیرند. در چنین چشم‌اندازی امیدواری‌ها افزون شد، بویژه که در پایان بازی‌های دوحه، سازمان تربیت بدنی سیاست سرمایه‌گذاری مضاعف روی رشته‌های مدال‌آوری چون تیراندازی، قایقرانی، شنا، ژیمناستیک، تیر و کمان و دوومیدانی را در دستور کار قرار داد تا با برگزاری جلسات کمیته رشته‌های مدال‌آور و اختصاص بودجه لازم، حرکتی سازمان یافته در این مسیر آغاز شود. اما این حرکت سازمانی و واحد دیری نپایید که با گذشت زمان از شدت و حدت افتاد و تا رفته‌رفته با عقب‌نشینی از اهداف قبلی و تغییر مدیریت کلان ورزش، چنین عنوان شود که اگر در بازی‌های آسیایی گوانگجو، ششم هم شویم، دستاورد قابل توجهی برای کاروان ورزش ایران به حساب خواهد آمد. البته رویکرد به این بازی‌ها در این اواخر جدی‌تر از همیشه از سوی علی سعیدلو، رئیس سازمان دنبال شد تا با تامین مالی تیم‌ها و ورزشکاران اعزامی، بعد انگیزشی قضیه خوب مورد توجه قرار گیرد. اعزام 370 ورزشکار در قالب 284 ورزشکار مرد و 86 ورزشکار زن به گوانگجو، چه به لحاظ کمی و چه به لحاظ کیفی شرایط متفاوت‌تری نسبت به بازی‌های دوحه را پیش روی کاروان ورزش ایران در بازی‌هایی قرار می‌دهد که فردا جمعه مراسم افتتاحیه آن در شهر بندری و تجاری گوانگجوی چین برگزار خواهد شد تا ورزشکاران قاره طی 2 هفته رقابت بی‌وقفه، زیبایی‌های ورزش آسیا را نزد جهانیان به تصویر بکشند.

هر چند تاکنون تیم ملی فوتبال امید ایران با دو پیروزی بر تیم‌های ترکمنستان و بحرین، آغازی خوب را برای ورزش ایران در بازی‌های گوانگجو به تصویر کشیده است، اما یقینا در این رقابت‌ها، قهرمانان ورزش ایران کار راحتی را پیش‌روی خود نخواهند دید و باید با تمام وجود بکوشند تا سهم مدالی ورزش ایران از این بازی‌ها را افزون سازند. هر چند با اقدامات صورت گرفته و برآوردهای سازمان ورزش، ایران می‌تواند در گوانگجو حتی به مقام پنجم نیز دست یابد، اما قطعا برای رسیدن به چنین عنوانی باید حداقل 6، 7 مدال بیشتر بگیریم تا در رقابت نزدیک با کشورهایی چون تایلند، هندوستان و ازبکستان، از قافله مدال آوری عقب نمانیم. جای امیدواری اینجاست که چین در مصاف با ژاپن و کره‌جنوبی، سهم بیشتری از مدالها را به خود اختصاص خواهد داد تا در چنین شرایطی حاشیه امنیتی برای رشته‌های مدال‌آور ایران وجود داشته باشد. در حقیقت سهم مدالی ما در رشته‌هایی چون کشتی، کاراته، تکواندو، وزنه‌برداری، بوکس و... محفوظ است تا از این حیث خیال ورزش ایران راحت باشد که چین، به سهم مدالی ما از این بازی‌ها چشم نخواهد داشت. به هر صورت با امیدواری به نتیجه این حضور می‌نگریم تا با همت و تلاش قهرمانان سرافراز میهن، نام ایران و ایرانی بار دیگر در بین برترین‌های ورزش قاره آسیا بدرخشد.