آدم‌های واقعی؛ ارتباط مجازی

دیگر کمتر کسی پیدا می‌شود که جوان باشد و اهل تکنولوژی و بعد بردارد برای دوستی یا فامیلی که از او دور است نامه‌ای بنویسد یا تلگرافی بفرستد.

2ـ حالا فقط این نامه‌ها نیستند که از رده خارج شده‌اند، اگر این روند ادامه پیدا کند حتی قرار‌ها، گفت‌وگوها و گپ‌های دوستانه هم یواش یواش از رده خارج می‌شوند و جایشان را به ارتباط و دیدار و گپ و گفت در دنیای مجازی می‌دهند.

با گسترش دنیای مجازی خود به خود حضور در این دنیا و دیدار با دوستان و آشنایان و فامیل و بستگان راحت‌تر از زمانی شده که در دنیای واقعی می‌توانستیم قراری با دوستی یا فامیلی بگذاریم و به دیدنش برویم.

3ـ همانطور که می‌دانید و می‌دانیم، تکنولوژی‌های نوین محصول زندگی در شرایط جدید است، ریتم زندگی که تند می‌شود و شهر‌ها بزرگ، خود به خود ارتباط‌ها هم محدود می‌شود. به همین خاطر خواسته یا ناخواسته شکل ارتباط‌ها هم عوض می‌شود. شرایط زندگی گاهی همین طوری یک سری چیز‌ها را به آدم تحمیل می‌کند.

4ـ با همه این حرف‌ها اما وسایل ارتباطی جدید، آن حس و حالی را که شکل‌های ارتباطی قدیمی داشتند، ندارند. مثلا در گذشته وقتی نامه‌ای از یک نفر به دست یک نفر دیگر می‌رسید، فرد گیرنده نامه در حین خواندن متن خط نویسنده را هم می‌دید و دیدن همین خط با ویژگی‌هایش یک نوع ارتباط عاطفی برایش به وجود می‌آورد. اما حالا همه ایمیل‌ها با حروف تایپی به دست گیرنده می‌رسد و در این حروف نمی‌شود ردی از حس یا نه اصلا نکته‌ای خاص یافت.

آدم‌ها در دنیای مجازی تبدیل به یک نام یا نهایت یک عکس می‌شوند و به همین خاطر دیدار با یک دوست یا فامیل در دنیای مجازی، زمین تا آسمان با دیدار با یک دوست یا فامیل در دنیای واقعی فرق دارد. به همین خاطر آدم حق دارد که دلش برای همان شکل‌های قدیمی تنگ شود. هر چند ممکن است دیگران نظر دیگری داشته باشند.