تخمریزی ماهیان خاویاری به صفر رسیده است
رودخانه سپیدرود به عنوان بزرگترین رودخانه سواحل ایرانی دریای خزر در گذشته نهچندان دور محل تخمریزی طبیعی انواع ماهیان خاویاری بود و قبل از ساخت سدهای منجیل، سد تاریک و سد سنگر، تاسماهیان مولد تا سرمنشاء این رودخانه مهاجرت و تخمریزی میکردند.
بعد از ساخت سد (منجیل) و بدون پیشبینی مسیر مهاجرت انواع آبزیان، سطح و محدوده تخمریزی طبیعی تاسماهیان کوتاهتر شد و کاهش یافت، به دنبال آن سد تاریک و سد سنگر ساخته شد و این محدوده را به حداقل میزان ممکن رساند، به طوری که فاصله سد سنگر تا مصب رودخانه سپیدرود در کیاشهر به طول تقریبی 70 کیلومتر باقی مانده است.
علاوه بر کاهش سطح بستر رودخانه، دخالتهای غیراصولی بشر بویژه عدم رعایت حقابه آبزیان، استفاده یکجانبه آب برای مصارف کشاورزی، برداشت بیرویه شن و ماسه، تخریب محل و بسترهای تخمریزی، سبب شد که تعداد مولدین خاویاری مهاجر به رودخانه سپیدرود به حداقل مقدار ممکن برسد.
تازه ها
گوناگون
گفت و گو
نادر فریادشیران در گفت و گوی اختصاصی با جام جم آنلاین؛
۱۶ نفر را با خودم به جام جهانی نمیبردم / فرانسه، شانس اول قهرمانی
