4 کاپیتان از 4 نسل طلایی والیبال ایران

حسن کرد ، سرگروه تیم ملی در مسابقات جهانی 1970 صوفیه نخستین فردی بود که با وی همکلام شدیم. مردی که مطبوعات دهه 40 به وی سلطان بی‌گفتگوی والیبال ایران، آتشفشان خفته و ... لقب داده بودند. حسن کرد می‌گوید: در مسابقات جهانی 1970 تیم ایران که سوم آسیا بود به جای کره جنوبی راهی صوفیه شد، شب اول مسابقات با پیکار ایران و یوگسلاوی تیم هشتم جهان بود، مسابقه ما به طور زنده در سراسر اروپا پخش شد. ما خیلی خوب ظاهر شدیم ولی در «ست» پنجم کم آوردیم.

اما فردای آن مسابقه روزنامه‌های بلغاری و اروپایی در باب تیم ایران قلمفرسایی کردند و نوشتند که باور نمی‌کنیم یک تیم آسیایی اینقدر عالی بازی کند. متاسفانه مینیسک زانویم آسیب دید و نتوانستم تیم ملی را تا آخر مسابقات همراهی کنم.

کرد درباره تیم ملی کنونی ایران می‌گوید: متاسفانه هیچ شناختی از بازیکنان فعلی ندارم چون به قول معروف گندم خوردیم و از بهشت بیرون شدیم. من حتی در تلویزیون هم مسابقات والیبال را تماشا نمی‌کنم ولی امیدوارم بچه‌ها موفق شوند.

حسین معدنی ، کاپیتان و پاسور تیم ملی در مسابقات جهانی 98 در ژاپن نیز می‌گوید: تیم ایران به دلیل حضور جوانانی چون بهنام محمودی، محمد ترکاشوند، پیمان اکبری و امیر حسینی یک تیم طلایی به حساب می‌آمد که با حضور در مسابقات جهانی استارت حرفه‌ای شدن را زد و در بازی با آرژانتین آگوستا رئیس وقت فدراسیون جهانی از بهنام محمودی تعریف کرد.قوانین تازه عوض شده بود و ما با تیم‌های بزرگ دنیا فاصله داشتیم.

سرمربی کنونی تیم ملی می‌افزاید: در حال حاضر از لحاظ میانگین قد ی بالاتر آمده‌ایم، باشگاه‌های ما حرفه‌ای‌تر شده‌اند، در آن زمان ما هفته‌ای 3 روز تمرین می‌کردیم اما اکنون هر روز 7ـ6 ساعت تمرین می‌کنیم. ورزشکاران وقت می‌گذارند و نگاه حرفه‌ای به ورزش والیبال دارند.

معدنی درباره پیش‌بینی نتیجه در مسابقات جهانی ایتالیا که از روز دوم مهرماه آغاز خواهد شد، می‌گوید: هر چند که قرعه بهتری به ما اصابت کرده است، اما مسابقات آسانی نخواهد بود. ایتالیا در مقایسه با گذشته ضعیف‌تر شده، اما میزبان مسابقات است. مصر قهرمان آفریقاست و ژاپن هم قهرمان آسیا، ما با تمام قوا تمرین کرده‌‌ایم و با تمام قوا نیز خواهیم جنگید و حتی اگر مسابقه اول با مصر را ببریم و صعودمان حتمی شود، باز هم با قدرت به مسابقات جهانی ادامه خواهیم داد.

پیمان اکبری ‌، سرگروه تیم ملی در مسابقات جهانی 2002 در ژاپن نیز می‌گوید: آن زمان ارتباط کنونی را نداشتیم. سیستم والیبال دنیا گم شده، ما هم براساس والیبال مدرن برای آمادگی جسمانی و کارهای تاکتیکی تلاش می‌کنیم. در سال 2002 با این که با ایتالیا، آرژانتین و ونزوئلا همگروه بودیم، مردانه مبارزه کردیم تا جایی که رئیس‌جمهور وقت کشورمان گفت: «والیبال، مردم ایران را خوشحال کرد.»

اکبری اضافه می‌کند: در‌ آن سال ما فقط 8 ـ7 نفر بازیکن خوب داشتیم که دورانی طلایی را سپری می‌کردند؛ اما الان تیم یکدست‌تری داریم که می‌توانند مصر و ژاپن را شکست بدهند، بخصوص که مسابقات در یک کشور بیطرف برگزار می‌شود، فدراسیون بخوبی از این تیم حمایت کرد و کادر فنی خوبی هم بالای سر تیم است.

علیرضا نادی ، کاپیتان حال حاضر تیم ملی والیبال نیز می‌گوید: من 4 سال پیش نیز در مسابقات جهانی ژاپن حضور داشتم. آن دوره ما در گروهی دشوار قرار گرفتیم و عملا هیچ شانسی نداشتیم؛ اما موفق شدیم جلوی بازیکنان بزرگ دنیا بازی کنیم و کلاس خوبی برای ما بود. در آن دوران نسل طلایی والیبال ایران می‌درخشیدند؛ اما تیم کنونی یکدست‌تر است و حاشیه ندارد. نفرات ما در عین جوانی، تجارب ارزنده‌ای کسب کردند و 12 بازیکن نزدیک به هم داریم که می‌توانند جای همدیگر را بدرستی پر کنند.

نادی می‌افزاید: این که فکر کنیم مصر و ژاپن تیم‌های آسانی هستند، اشتباه است. اگر این تیم‌ها را دست‌کم بگیریم، صعود دشوار و حتی غیرممکن خواهد شد. ما باید بهترین بازی‌های خودمان را ارائه بدهیم تا پیروز شویم. مصر حریفی دندان‌گرد است و ژاپن هم که تیمش را مخفی کرده است. بنابراین باید حواس همه ما جمع باشد.

نادی در مورد شایعه کنار‌ه‌گیری‌اش از تیم ملی می‌گوید: اگر در گوانگجو روی سکو برویم، جایم را به جوانترها خواهم داد و تنها در سطح باشگاهی به فعالیتم برای سه، چهار سال ادامه خواهم داد.