حسینی: ذوب‌آهن به فینال لیگ قهرمانان می‌رسد

با توجه به در پیش ‌بودن دیدار حساس ذوب آهن با پوهانگ استیلرز در لیگ قهرمانان آسیا، ‌تیم ما نیازمند ارفاق بود که این تعامل خوب بین قطبی و ابراهیم‌زاده به وجود آمد و به این ترتیب با وجود آن که خیلی مایل به بازی در تیم ملی بودم، ولی در اردوی باشگاه باقی‌ماندم و به سفر خاور دور نرفتم. البته بازی با چین و کره را تماشا کردم و خوشبختانه پیشرفت این تیم را متوجه شدم. به نظرم پست دروازه‌بانی و بازی در خط دفاع، نیاز به ثبات بیشتری دارد و بازیکنان اصلی این پست‌ها، کمتر باید جابه‌جا شوند. در ‌ این که کدام‌یک از ما هم به عنوان بازیکن اصلی یا ذخیره برگزیده شویم، این وظیفه و حق سرمربی است که نظر و سلیقه خود را اعمال کند، اما آنچه از جانب خود می‌توانم قول دهم این ‌که در صورت پیدا کردن فرصتی برای بازی، با تمام توان در خدمت تیم قرار بگیرم و تمام تلاشم را برای ادامه گلزنی‌های باشگاهی در دیدارهای ملی مصروف کنم. در هر صورت از بردمان مقابل چین و کره خیلی خوشحال شدم، چون برایمان کاملا حیاتی بود و توانست روحیه افسرده‌ای را که بعد از نرفتن به جام جهانی در دل هواداران فوتبال ایجاد شده بود تا حدی خنثی کند و جان تازه‌‌ای در تیم ملی به وجود آورد.

فکر می‌کنم رفتن ما به فینال، دور از دسترس نیست و شرایط فعلی ذوب آهن فوق‌العاده است. حریفان ما برتری چندانی نسبت به ما ندارند و ضمن حفظ هوشیاری نباید از آنها برای خود غولی بسازیم. ما از گروه مرگ مسابقه‌ها به عنوان تیم نخست به دور حذفی صعود کردیم و موفق به حذف بنیادکار ازبکستان شدیم؛ تیمی که آن همه در بوق و کرنا کرده و بازی با آن را افتخاری برای ما دانسته بودند. البته این که بازی با پوهانگ به طور رفت و برگشتی برگزار می‌شود و بازی برگشت در خانه حریف، قدری کارمان را سخت‌تر می‌کند. ولی به هر حال هراسی از آب و هوای بارانی و شرجی کره یا بازی در مقابل تماشاگران انبوه آنها نداریم، چون بازی‌های زیادی را در بارندگی شدید یا ورزشگاه‌های جهنم‌گونه‌ای مثل جده و تیم الاتحاد پشت‌سر گذاشته‌ایم و از این جهت آماده‌ایم. به اعتقاد من تیم ما اکنون جزو 3 تیم برتر باشگاهی آسیاست. ذوب‌آهن هم در حمله تیمی و هم در دفاع گروهی قابلیت‌های بالایی دارد. پیروزی دوباره و صعود از این مرحله لیگ قهرمانان کمک شایانی به افزایش شخصیت قهرمانی در تیم ما می‌کند.

در لیگ برتر 39 گل زده‌ام که 26 گل آن مربوط به 2 فصل و 8 بازی اخیر بوده است. در جام حذفی هم 3 یا 4 گل زده‌ام و یک گل در لیگ قهرمانان آسیا.

اگر زیباترین هم نباشد گل کاملا متفاوت و مهمی بود، چون تیم ما در آن بازی، زیر فشار روانی زیادی قرار داشت و سایه حریف و ترس باخت در خانه بشدت روی دوش‌مان سنگینی می‌کرد. زدن آن گل، تیم ما را از فشاری شدید خارج کرد و زمینه‌ساز گل‌های بعدی و حل مشکلاتمان شد.

به هر حال من هنوز گفتگوی پروین در این زمینه را مطالعه نکرده‌ام، ولی می‌دانم مربیان لیگ برتری ما به اقتضای حرفه خود، نه‌تنها با تمام بازیکنان لیگ برتری، بلکه حتی با بازیکنان لیگ یک و 2 هم آشنا هستند. برای من قابل پذیرش نیست که سرمربی وقت پرسپولیس به عنوان بزرگ‌ترین باشگاه آسیا، بازیکنانی مثل من یا سیدجلال ـ که تا آن موقع سابقه حضور 3 یا 4 ساله در لیگ برتر داشتیم ـ را نشناسد. فکر می‌کنم پیش از همه، مربی سرشناس و بزرگی مثل پروین باید از طرح چنین موضوعاتی ناراحت می‌شد و با آن زودتر برخورد می‌کرد.